Hisse.net Hikayesi

[bıcırık]

Çoğumuz internette "Devamını Getir..." şeklinde hikayelerle karşılaşmışızdır ancak bu hikayelerin devamları genelde ya gelmez,bir yerde tıkanır kalır ya da oldukça basit ve sıkıcı bir şekilde gelir.

Bu kadar saygı değer üyelere sahip böyle bir forumun böyle bir hikayesi olsa gerçekten güzel bir eser elde edilir diye düşündüm :)

Forum üyelerinin katılımıyla kendi hikayemizi yazalım... Açılışı büyüklerimiz yaparsa çok iyi olur :)

Saygılar...

[Boeing]

Güzel fikir.

Açılışı büyüklerden bekleme, onlar borsa büyüğü. Anne, trusty, KMX gibi mürekkep yalamışları hikaye işinde belki işe yarar ama gelirlermi bilinmez. En iyisi sen başla birisi gelirse devam etmiş olur, gelmezse devam etmemiş olur.

Belki de daha kolay bir şekilde bu işin olup olmayacağını test edebilirsin.

Biri bir kelime yazar, diğeri bu kelimenin onda çağrıştırdığı ilk kelimeyi ekler ve böylece devam eder gider, nereye kadar mı ? Bilmem, insan beyninin sınırı yoktur :)

[bıcırık]

deneme bir ki :)

- Yağmur yağmış ...

Birşeyleri kaçırmışlığın getirdiği hüzün sesine yansıyordu. Parmak uçları damlalarla yıkanmış pencerede dolaştı önce, sonra ispanyolete ulaştı. Camı araladı, rüzgarla savrulan birkaç damlayı suratında hissetti. Karanlık sokakta sinir bozucu bir sessizlik...

“Oysa herşey daha farklı olabilirdi, farklı olmalıydı” diye geçirdi içinden. O birkaç dakikalık yaşanmışlığı silip atmak istedi, olmadı... Sanki suratındaki çizgiler daha da belirginleşmişti. Gözlerinden süzülen damlalar izleyecek yol bulmakta güçlük çekmiyorlardı artık.

İçi ürperdi. Yeterince soluklandığından emin olunca loş odaya döndü. Tüm düşüncelerinden sıyrılıp kendini bir koltuğa atmayı denedi, gözü masanın üzerindeki çerçeveye takıldı. Mutluluğun hakim olduğu zamanlardan geriye kalan bir fotoğraf, gözlerde pırıltı ...

[hakanen]

...Fotoğraf ,onu çok eskilere götürmüştü.Bir akşam yemeği için ,masa başında bulunan insanlar....
...Senelerce birbirini görmeden ,sanal ortamda buluşan bu insanlar ilk kez biraraya gelmenin verdiği heyecan ve mutlulukla gülümsüyorlardı....
....İçi tekrar ürperdi ,bir an yanından yalnızlık rüzgarı geçmişti....

[kemal]

Konuşmadılar..

Uzun uzun birbirlerini süzdüler..

Acaba kim kimdi?

İçlerinden sadece bir tanesini tanıyabilmişti..

H. Ömer İren'di o.. Çünkü topikte resmini göndermişti..

Acaba şu 50 yaşlarındaki gözlüklü, esmer ve dinç görünen yakışıklı Bıkmış Broker mıydı?

Yağmur damlaları o sükutu daha bir anlamlı kılıyordu..

17-18 kişi kadar vardılar.

Derken içlerinden biri söze başlamak lüzumunu hissetti; hafiften bir öksürdü; o da kesmedi, bir genzini kazıdı ve:

.................................

Benden buraya kadar. :D :D :D :D