PDA

View Full Version : Bugün 17 Ağustos. Yıllar olmuş sen gideli...



lutas
17-08-2005, 14:47
Bu depremde ve daha nice elim afetlerde
hayatlarını kaybedenler;

zamansız,ama kaçınılmaz
gidişinizle

özleniyorsunuz.


Ama kalanlar için de
aynı sonun olabileceği
hep unutuldu.

Birgün aynı şey olabilir.
Bir gece yarısı.


Herşey gibi bu da unutuldu...

trakyalı
17-08-2005, 14:56
Bu depremde ve daha nice elim afetlerde
hayatlarını kaybedenler;

zamansız,ama kaçınılmaz
gidişinizle

özleniyorsunuz.


Ama kalanlar için de
aynı sonun olabileceği
hep unutuldu.

Birgün aynı şey olabilir.
Bir gece yarısı.


Herşey gibi bu da unutuldu...



Allah korusun bir daha kimse öyle bir faciayı yaşamasın.
Kur'an da Allah bildirmiş ''Zelzeleden korunmak için size dağları yarattık''
İnsanlar bu afetlerden ders almalı.
Bakın Japonyada aynı deprem oluyor insanlar sıyrıklarla atlatıyor...

Işılay
17-08-2005, 15:01
Hayatta kendimi ölüme en yakın hissettiğim zamandı........

onkel 3
17-08-2005, 15:14
http://www.milliyet.com.tr/2005/08/17/guncel/agun.html


Bizde bu üretmede lüks yasama anlaylsl oldugu sürece korkarlm bu gibi aclllarl hep yasamak zorunda kalacaglz .

trakyalı
17-08-2005, 15:25
http://www.milliyet.com.tr/2005/08/17/guncel/agun.html


Bizde bu üretmede lüks yasama anlaylsl oldugu sürece korkarlm bu gibi aclllarl hep yasamak zorunda kalacaglz .
Doğru 70-80 metre evler az geliyor 130-160 metre evlerde oturma hevesinde olduğumuzdan evin sağlamlığına değil görünüşüne bakıyoruz.
Hadi onu da geçtik eğitim yok deprem eğitimi yapılıyor yapanlara bakıyorsunuz ciddiyet yok.
Kendi evimizi geçtik kamu binaları üflesen yıkılacak.
Mütehait suçlu diyorlar yok efendim o suçlu değil onu ohale getiren kanunlar yöneticiler mühendisler yok mu neredeler.
Yalovadaki evleri Japonyada yapsınlar bakalım yapabiliyorlar mı?
Ölenlerin vebali o binaları yapan ve yaptıranlarda bence...

adnanfd
18-08-2005, 18:57
17 ağustos depreminden yaklaşık bir ay geçmişti.birgün eczaneden ilaç alırken 60/65 yaşlarında kucağında kedi olan biri içeri girdi.elindeki reçeteyi eczacıya uzattı.epey pahalı tutan ilaçları aldı.bende kendisine beyefendi kedileri çok seviyorsunuz galiba dedim..önceden hiç sevmezdim.kedilerden nefret ederdim.fakat bu kedi benim ve eşimin hayatını kurtardı dedi.
nasıl kurtardı?
Bak evladım 17 ağustos sabahı saat 02:45 te bu kedi uyurken benim üzerime saldırdı.
Öyle bir saldırıyordu ki sanki kudurmuş gibiydi.can havliyle yataktan kalktım lambayı açtım.benim gürültüme eşimde uyandı.kedi ile evde köşe kapmaca oynuyoruz.sonunda kediyi duvarın dibinde kıstırdım.köşeye sıkışan kedinin benim üzerime atlayacağını düşümdüm.ama tam tersi yere sindi ve kıvrılıp uzandı.sanki benim onu dışarı atmamı istiyordu.
Kedi niçin eşinize değilde size saldırdı?
Ben bu kediyi hiç sevmezdim.eşimin hatırı için katlanıyordum.eşime saldırsaydı eşim kediyi kesinlikle dışarı atmazdı.kediyi boynundan yakaladım evimiz giriş katta olduğu için pencerenin demir aralığından dışarı attım.atmamla kedi tekrar içeri girdi.tekrar bana saldırdı.bu sefer yakaladığım gibi doğru sokak kapısına çıktım.arkamdan eşimde geldi.
Bana bağırıyordu yapma hayvana böyle davranma diyordu.kediyi sokakağa fırlattıktan sonra eşimle tartışmaya başladık.tam o sırada büyük bir gürültü duyduk.yer yavaş yavaş sallanmaya başladı.eşimle ben hemen karşımızdaki boş araziye geçtik.deprem başlayalı tam 25 saniye geçmişti ki 6 katlı binamız büyük bir gürültü ile çöktü. Bu kedi hem benim hemde eşimin hayatını kurtardı.şimdi hem kedileri hemde bütün hayvanları çok seviyorum dedi.
Bu yaşanan olayı ilk ağızdan dinleyince tüylerim diken diken olmuştu.sonra düşünmeye başladım.
Kedi bu yaşlı adamı hiç sevmiyordu.fakat kendisini seven ve bakan kadının hayatını kurtarmak için bu adamında hayatını kurtarıyordu.acaba içgüdüsel olarak mı bu adama saldırdı yoksa bilinçli olarak mı?ayrıca kedi kendini kurtarmak için pencereden atlayıp kaçabilirdi.fakat onuda yapmıyor.kendi canı pahasına kadının hayatını kurtarmaya çalışıyordu.bu nasıl bir sevgi böyle.

onkel 3
18-08-2005, 19:10
Sayln adnanfd tesekürler böyle bir hikayeyi bizlerle paylastlgln icin. Gercekten cok etkiliyici ve düsündürücü .

bourbon
18-08-2005, 20:15
Depremin ertesi gunu oralarda bulunan biri olarak kesinlikle sunu diyorum.Dunyanin en korkunc olaylarindan biri.Yeri geliyor icerden tanidiginin sesini duyuyorsun ama yabancilar bile birsey yapamiyor yikilir,altinda kaliriz diye.Gozgore gore oluyor tanidiginiz.Allah tekrarindan hepimizi korusun.Bu arada Mimarlar Kongresinde bir adamin soyledigi hayla aklimda.Siz binalari destek diye kostek yapmissiniz.Eski kolonlarin yanina yeni kolon destek koyarsan binanin statigi bozulur demisti.Acaba sizler arkadaslar en ufak bir ders cikardigimizi dusunuyormusunuz.

lutas
19-08-2005, 01:16
Geçen aylarda
dünyanın sayılı mimarları İstanbul da toplandığı zaman
helikopter ile İstanbul üzerinde tur atarlar.

Sultanahmet civarını,göğe yükselen
yıllara meydan okumuş asırlık muhteşem camileri
mimari harikaları

tekrar tekrar
hayranlıkla izlerler.

Turun devamında gecekondu bölgeleri üzerinde
ve yanyana bitişik nizam dizili binaları görünce
söylediği gayet kısa ve nettir;

"Beni ,
bu binaları Mimar Sinan ın torunlarının yaptığına

asla inandıramazsınız..."

balaban
19-08-2005, 01:26
Kaybettiklerimiz için Allahtan rahmet diliyorum.

Unutmadım. Düşünmesi bile ürkütücü.

Sanki yaşamadık, aynı binalar, aynı yaşantı. Allah sonumuzu hayır etsin.

balaban
19-08-2005, 11:23
Unutamadıklarımız

adnanfd
22-08-2005, 00:54
....

adnanfd
22-08-2005, 01:00
.....

lutas
17-08-2006, 09:34
Yıllar olmuş sen gideli;

gülüşün hala gözlerimde,
sesin hala kulaklarımda,
unutulmadın...

CYASHA
17-08-2006, 09:48
Bu depremde bana ve sevdiklerime hicbir sey olmadi. Tanidigim kimseyi de kaybetmedim (Ziya Taskent disinda). Yani ha Indonesia'da olmus ha Iran'da ha benim ulkemde... Amaaaaaaaa, belki bana inanmayacaksiniz, hayatimda hic gormedigim tanimadigim, anı yasamadigim o insanlar icin her aklima geldiginde hâlâ icim o gunku kadar cok yaniyor, hâlâ icimden bagira bagira aglamak geliyor, hâlâ oradan bir insanla tanisirsam ilk sordugum soru kimsesini kaybedip kaybetmedigi oluyor. Dostlar, cok uzuluyorum o olenler icin. Korkunc bir olum. Allah'im kimselerin basina vermesin. TV yayinlarindaki insanlar aglamalari feryatlari isyanlari gozumun onunden asla gitmiyor.

Ve lanet olsun "7.4 yetmedi mi?" diye pankart acan "o kiz"a ve onun gibi soytarilara...

BOSNA
17-08-2006, 11:35
17 Ağustos 1999 da hayatını kaybedenlere Allahdan rahmet kederli ailelerine de başsağlığı diliyor ve Allahım bu tür afetler den bizi korusun diyorum.

lutas
18-08-2009, 10:49
Yıllar olmuş sen gideli...

Unutulmadın,
her yer aynı herkes aynı;
ama yoksun yoksunuz yoklar...

Unutulmadın,
artık rüyalarda görüşülmüyor da olsa;
görüş günü yaklaşıyor da olsa...

Unutulmadın,
kelimeler az ifadeler anlamsız;
söylerken gözlerimi göremediğin için...

Bir gün iki satır iki sayfa bir hatırlanma olacak,
acımasız gelse de kabullenilemese de...

Ölüm de ölecek...

Söyletme çok dolu...

Mekanlarınız cennet olsun...

ceozbay
18-08-2009, 11:47
Allah bu tür felaketlerden ülke ve insanımızı korusun.
Bir daha 17 Ağustos acılarını yaşatmasın.
Bunun için gücü elinde tutan insanlarımıza akıl ve fikir versin.

Sesil
18-08-2009, 18:02
Yeni farkettim başlığınızı.

Bir bayan aile yakınımız, Yalova'da yıkılan çok lüks yazlık villa sitede bir oğlu ve kızı ile beraber yaşamını yitirdi. Şans eseri bir oğulları sıyrıksız kurtuldu. Baba, İstanbul'daki evlerinde kaldığından etkilenmedi.

Büyük bir acıydı. Kurtulan oğulları uzun süre psikolojik destek almayı sürdürdü.

Bu proje, çok ünlü bir inşaat projesi idi. Bazı villalar yıkılmıştı.

Bizler İstanbul'da yoğun hissederek depremi yaşamıştık. Ciddi olarak herkesin psikolojisi alt üst olmuştu. Günlerce dışarıda geceliyorduk.

Ama ne yazık ki binalarda deprem güvenilirliği açısından çok zayıf durumdayız. Tesadüflerin olumsuzluk kader oranını hesaplayabilecek kadar.

Gerçeklerle acizliğimizin yüzleşme zamanından korusun Allah hepimizi.

serkanonar
18-08-2009, 18:36
Evinde hayvan besleyen bütün dostlarım aynı şeyi anlattılar o gece için hayvanlar kendilerini dışarı atmak için feryat figan bağırırken hepsi aynı şeyi düşünmüşler ne oluyor yahu diye.Eğer evinizde sizde kuş dahi olsa besliyorsanız çok garip davranıyor kendini dışarı atmak istiyorsa ne olur onu dinleyin ve saat kaç olursa olsun biraz hava alın.Kaybedeceğiniz tek şey uykunuzdan biraz feragat etmek olur o kadar.İnanın çok kişinin hayatı bu şekilde kurtuldu.

srdr061
18-08-2009, 21:29
17 ağustosu izmit yahyakaptanda yaşamış bir insan olarak Allah o acıları bir daha göstermesin diyorum...