Atatürk'ün Gizemi

[Acheron]

----------------------------- 1 ---------------------------------------

8. EDWARD
1936 yılının Ekim Ayı'nda o zamanki İngiltere Kralı 8. Edward ile Madam
Simpson, Türkiye'de Atatürk'ün misafiri olarak bulunuyorlardı. Atatürk ve
misafirleri bulundukları gemiden, Moda'daki deniz yarışlarını seyrediyorlardı.
Atatürk çok keyifli ve neşeliydi. İngiltere Kralı 8. Edward ile Madam Simpson
yanyana oturuyorlardı.
Bir ara Madam Simpson elindeki dürbünü ile ayağa kalktı. Davetliler ve
gazeteciler de kalktılar. Kral da Ata'yı selamlayarak Madam Simpson'un
arkasından kalkınca, Atatürk yanlarındakilere döner ve şöyle der: “Kral'ın
Madam'a karşı zaafı olduğunu görüyorum. Korkarım ki, tahtını bu kadın
yüzünden kaybedecek.”
İngiltere tahtına çıkmış olan 8. Edward bir süre sonra Madam Simpson ile
evlenmek isteyince, saray çevresindekiler ve hükümetin ileri gelenleri bu
evlenmeye karşı geldiler ve engel oldular. Çünkü Madam Simpson asil tabir
edilen bir aileden gelmiyordu. O halktan biriydi. Bunun üzerine 8. Edward
İngiltere tahtından feragat ederek, Bayan Simpson ile evlenmişti. Bu olay
Yirminci yüzyılın en büyük aşkı olarak kitaplara ve filmlere konu olmuştur.

[Acheron]

------------------------------ 2 -------------------------------------

ANNESİNİN ÖLÜMÜNÜ BİLMESİ

Latife hanım İzmir'de Uşşakizadeler'in köşkünde kalıyordu. Hastalığına iyi
gelsin diye Zübeyde hanım İstanbul'dan oraya gitmişti. Ancak ne var ki,
rahatsızlığı artan Zübeyde hanım Uşşakizadeler'in evinde oğluna hasret vefat
eder. Latife hanım ve Yaveri Salih Bey; Paşa'ya annesinin ölümünü nasıl
bildireceklerini kara kara düşünmekteydiler. Çünkü O'nun dünyada en sevdiği
insan olan annesinin ölümünden büyük bir üzüntü duyacağını bilmekteydiler...
Annesinin ölümünden habersiz olan Mustafa Kemal, aynı saatlerde trenle çıktığı
Yurt gezisinde uyumaktaydı. Gecenin ilerleyen saatlerinde gördüğü kabus gibi
rüya yüzünden kan ter içinde uyanır... Bir sigara yakar ve zile basarak
kompartımanındaki hizmetine bakan Ali Çavuş'u çağırıp: “Gördüğüm rüya
canımı sıktı...” der.
Ali Çavuş: “Hayırdır Paşam” deyince Atatürk de rüyasını anlatır: “Pek hayır
olacağa benzemiyor... Kırlık bir y er dey misiz. Her taraf yeşillik. Birden bire bir
sel geliyor, annemi alıp götürüyor. Endişe ediyorum. Yaverlere söyle, İzmir'e
telgraf çekip annemin sağlık durumunu sorsunlar...”
... Ve acı haber, kısa bir süre sonra Yaver Salih'in yolladığı şifreli telgraf ile gelir.
Atatürk telgrafın şifreli olduğunu derhal anlayarak: “Annem öldü değil mi?” Ali
Çavuş üzgün bir şekilde telgrafı uzatır: “Başınız sağ olsun Paşam.”
Gözleri yaşla dolan Atatürk: “Bana malum oldu... Bana malum oldu... Bunun
kabusunu gördüm ben... Anam... Zavallı çilekeş anam... Benim anam öldü başka
analar sağ olsun...” diyerek koltuğuna çöker.
Ne yazık ki annesinin cenaze törenine katılamaz ve Yurt gezisini kesmeden, içi
kan ağlayarak vatan hizmeti için yoluna devam eder...

[Acheron]

----------------------------------- 3 ----------------------------------
BİR BEDEVİNİN KEHANETİ

İtalyanlar uzun süredir elde etmek istedikleri Trablusgarp'a (Bugünkü Libya)
1911 yılında saldırmışlardı. Osmanlı Ordusu Anavatanı'ndan uzakta
çarpışıyordu. Bu sıralarda bir grup subay da savaşa katılmak için Bingazi
şehrine gidiyordu. Bunların arasında Mustafa Kemal de bulunuyordu.
Yolda bir bedeviye rastladılar. Bu adam el falından çok iyi anladığını söyleyerek
genç subayların fallarına bakmayı teklif etti. Hepsi avuçlarını gösterdiler.
Talihlerini öğrenmek istediler. Sıra Mustafa Kemal'e gelmişti. Önce elini
uzatmak istemedi. Arkadaşlarının ısrarı üzerine O da elini bedeviye uzattı.
Sarışın subayın elini sert avuçlarına alan bedevi, bu elin çizgilerine bakar
bakmaz, yerinden ayağa fırladı ve büyük bir heyecanla haykırmaya başladı:
“Sen padişah olacaksın... Padişah olacak ve 15 yıl hüküm süreceksin...”
Gülüştüler ve yollarına devam ettiler...
Yıl: 1911'di...
Aradan yıllar geçti. 12 yıl sonra Atatürk, genç Türkiye Devleti'nin
Cumhurbaşkanı oldu. Cumhuriyetin 14. yılının sonlarına yaklaşıldığında
hastalığı iyice ilerlemişti. Karaciğerinin şiştiğini görenler: “İçme paşam”
dedikleri zaman, O, Bingazi yollarındaki el falına bakan bedeviyi hatırlatarak
güldü: “Arap vaktiyle söylemişti... Bizim padişahlık nasıl olsa 15 yıl sürecektir.
Hesapça bu son senemizdir.”
Yıl: 1938'di...
Daha sonra yanında bulunan Fuat Bulca'ya eğilip fısıldar: “Bingazi'deki falcıyı
hatırladın mı. Bana 15 yıl hükümdarlık yapacaksın demişti... İşte 15 yıl Fuat...
Vadem doldu...”
Atatürk'ün sağlık durumunun endişe verici boyutlarda olduğunu bilen Fuat
Bulca yutkunup, endişeyle O'nun yüzüne bakar: “Siz hani falcılara inanmazdınız
Paşam?”der. Atatürk bunun üzerine Fuat Bulca'nın koluna dokunup, aynı odada
bulunan Hasan Rıza ve Cevad Abbas'ı göstererek; yavaş bir ses tonuyla şunları
söyler: “Bu sırrı sakın onlarla paylaşma... Aramızda kalsın...”

[Acheron]

---------------------------------- 4 ---------------------------------

CASUSU TANIMASI

16 Mart 1920'de İstanbul'un işgal edilmesi üzerine, Kemalettin Sami Paşa
Anadolu'ya geçerken gemide bir Hintli ile tanışır. Bu adam Mustafa Sagir'dir.
Milli harekete yardım için Hint Müslümanları'nın kendisini gönderdiklerini
söyler. Böylelikle paşayı etkilemiştir. Ankara'ya telgraf çeken Sami Paşa,
Mustafa Sagir'e ilgi gösterilmesini ister. Bir süre sonra Sami Paşa Atatürk'te
Hintliyi anlatır ve görüşmesini rica eder. Ertesi gün Atatürk, Mustafa Sagir'i
kabul eder.
Bu görüşme uzun sürer. Hintli gönderilir. İki paşa yalnız kalınca Atatürk: “Bana
bak Kemal bu adam casus!...” der. Kemalettin Sami Paşa: “Aman paşam siz de
çok şüphecisiniz “diyerek Atatürk'e inanmaz.
Atatürk konuşmayı keserek yaveri Hayati Bey'i çağırır ve şu emri verir: “Bu
Hintli İngiliz casusu olacak. Kendisini takip etsinler. Mektuplarını da sansürde
çok dikkatli okusunlar!...”
Bundan sonra Hintli'nin mektupları o zamanlar kimya hocası olan Avni Refik
Bey'e verilir. Bir iki tecrübeden sonra gizli yazılar bulunur. Mustafa Sagir
yakalanarak suçu itiraf ettirilir ve idam edilir.

[Acheron]

-------------------------------- 5 ----------------------------------

CEPHEYİ GÖRÜYORDU

Sakarya Savaşı'ndan sonra idi. Bir subay cepheden alınan bilgileri Başkomutan
Mareşal Gazi Mustafa Kemal'e okuyordu. Kağıttaki notta cephe
komutanlarından biri, Seyit Gazi'nin kuzeydoğu tarafında bir düşman fırkasının
göründüğünden bahsediyordu...
Bunun üzerine Mustafa Kemal kaşlarını çatarak: “Hayır!... Orada düşman
yoktur... İyi baksınlar...” Subay öğle yemeğinde geri geldi. Biraz da sıkılarak:
“Haber aldım komutanım. Bahsedilen yerde düşman yoktur.”

[Acheron]

------------------------------- 6 --------------------------------------

ÇANAKKALE'DE KAYBOLAN TABUR

Yer: Yine Çanakkale...
Çanakkale Savaşı insanlık tarihinin kaydettiği en büyük savaşlardan biridir. 8,5
ay boyunca Boğazın iki yakası adeta bir yeryüzü cehennemine dönüşmüştü. Bu
savaşta yarım milyondan fazla asker hayatını kaybetti.
Sadece İngiliz ordusunun kaybı 34.000 askerdi. Bu gün bunların 27.000'inin
mezarı vardır. Yani kaybolan İngiliz askerlerinin sayısı 7000 civarındadır. Fakat
savaş bittikten sonra hepsi değil, özellikle 267'si arandı durdu...
Tarih: 10 Ağustos 1915
Yer: Çanakkale
Olaya Şahit Olanlar: Yeni Zelandalı Askerler
Olayı Rapor Edenler: istihkam Eri Künye No: 4/165 F. Reichard, istihkam Eri
Künye No: l 3/416 R. Nevnes ve Künye Numarası verilmeyen istihkam Eri J.L.
Newman
Olayın Alındığı Yer: “Râtselhafte Phanomene” Dergisi Sayı: 64
İngilizler askeri tarihlerinin en büyük yenilgilerinden birine adım adım
yaklaşıyorlardı... İngiliz komutanı Sir Hamilton, korkunç bir yenilgiye
uğrayacağını sezmiş, savaşı kazanmanın tek şansını, taze kuvvetlerle birlikte
yapılacak büyük bir saldırıda görmüştür.
Kraliyet Norfolk Alayı, taze kuvvetlerin bir parçası olarak 29 Temmuz 1915'de
İngiltere'de gemilere bindirildiler. Ve Çanakkale'ye doğru yola çıktılar. Savaşta
her şey olabilirdi ama Norfolklular, Çanakkale'de başlarına gelecek olayı asla
düşünemezlerdi...
Sir Hamilton, Tekke ve Kavaktepeleri'ne bir gece karanlığında ani ve hızlı bir
saldırı yapmayı planlamıştı. Bu is için 12 Ağustos gecesi 54. Tümen ilerlemeye
başladı. İçlerinde Norfolklular'ın Tugayı da bulunuyordu. Tepelerin yamacına
kadar gelecekler ve şafak sökerken saldırmak üzere hazırlanacaklardı. Fakat,
gece yürüyüşünün yapılacağı Küçük Anafartalar Ovası denilen yerde, Türk
askerlerinin pusuya yattığı zannediliyordu. Bu yüzden Norfolklular'ın bir
Tümeni önden giderek yolu açmak amacıyla, l 2 Ağustos öğleden sonra harekete
geçti.
Bu öncü Tümen'in ilerleyişi, tam bir bozgunla sonuçlandı. Gelibolu Savaşı'nda
İngilizlerin gösterdiği şaşkınlık ve beceriksizliğin tipik bir örneğini verdiler.
Öğleden sonra, saat 4'de topçu desteği başlayacaktı ama 45 dakikalık bir gecikme
oldu. Haberleşme hatası yüzünden gecikmeyi öğrenemeyen topçu desteği
gereksiz yere, saatinden önce ateşe başladı ve boşuna ateş gücünü harcadı.
Savaş alanı hiç incelenmemişti, İngiliz komutanlarının, arazi hakkında bilgileri
yoktu. Hedefleri hakkında tam bir karara varamamışlardı. Haritaların çoğu sonanda çalakalem çizilmişti ve yarımadanın diğer tarafını gösteriyordu. Ayrıca
Türk kuvvetlerinin gücünden de habersizdiler.
163. Tümen, gün ışığında çıplak ovayı geçmeye çalışmanın bariz bir hata
olduğunu anladığında, ancak 900 metre kadar ilerleyebilmişti. 4. Norfolk Taburu
onların gerisindeydi. Türkler'in direnci, İngilizlerin tahmin ettiğinden çok daha
büyüktü. İngiliz Tümeni'nin büyük bir kısmı yoğun makinalı tüfek atışı altında
kaldığı için, olduğu yerde çakılmıştı. Ancak sağ tarafta yer alan 5. Norfolk
Taburu daha az bir mukavemetle karşılaştığından ilerlemeye devam etti.
Esrarengiz Bulutun İçine Doğru...
İşte, tam bu sırada, 22 kişilik Yeni Zelanda sahra birliğinin gözleri önünde,
Norfolk Alayı'nın 4. Taburu'na bağlı askerler, karşılarındaki tepeye doğru
yürümeye başladılar. Tepenin üzeri, ekmek somunu şeklinde beyaz bir bulutla
kaplıydı, İngiliz askerleri, yavaş yavaş tepeye yaklaştılar ve bulutun içinde
gözden kayboldular. Bulut yüzünden askerler görülmüyordu. Son asker de
bulutun içine girdikten sonra, beyaz bulut yavaşça havalanmaya başladı ve
rüzgarın aksi yönüne doğru hareket etti. Bulutun hareket etmesiyle birlikte
tepenin üstü de, görüş alanına açılmıştı. Ama 4. Norfolk Taburu'ndan hiç bir
asker tepede görünmüyordu!...
Komutan Hamilton, İngiliz Savaş Bakanı Lord Kitchener'e gönderdiği telgrafta,
olaya şöyle anlattı: “Savaş sırasında, 163. Tümen her bakımdan üstün olduğu bir
anda, çok. garip bir şey meydana geldi... Türkler'in zayıflamakta olan
kuvvetlerine karşı, Albay Sir H. Beauchamp, cesur ve kendinden emin bir subay
olarak büyük bir gayretle, hızla ilerledi ve savaşın en önemli kısmı böyle başladı.
Mücadele iyice kızışmış ve iyice karışmıştı. Albay, 16 subayı ve 250 askeriyle
önüne düşmanı katmış, hızla ilerlemesine devam ediyordu... Daha sonra
bunlardan hiç bir haber alınamadı. Ormanlık bölgeye hücum ettikten sonra
gözden kayboldular ve sesleri de duyulmadı, içlerinden hiç biri geri dönmedi.”
267 kişi hiçbir iz bırakmadan kaybolup gitmişti...
Savaş sonunda bu Tabur kayıp ilan edildi. 1918 yılında Anadolu işgal
edildiğinde, İngiltere'nin ilk talebi, bu Tabur'un iadesi olmuştu. Buna karşılık
Türkler böyle bir Tabur'un varlığından haberdar olmadıklarını bildirmişlerdi.
Bu Olayın Sonunda Yenilgi Kaçınılmaz Oldu
O gün, öğleden sonra başlayan ilerleyişin başarısızlıkla sonuçlanması, Sir
Hamilton'ın savaşı kendi lehine döndürme ümidini de yok etmişti. Böylece, 1915
yılı sonunda Müttefik Kuvvetler, geri çekilerek, büyük bir yenilgiye uğradılar.
Gelibolu Savaşı, 8,5 ay sürdü ve 46.000 askerin ölümüyle sonuçlandı. O zamanın
savaşları için, bu korkunç bir rakamdı...
50 yıl sonra...
Çanakkale Savaşı'nın bitmesinden 50 yıl sonra, olayın görgü tanıklarından üç
Yeni Zelandalı asker ortaya çıktılar ve çok önemli bir açıklama yapmak
istediklerini bildirdiler: “Aşağıda anlatılanlar, 12 Ağustos 1915 tarihinde
meydana gelmiş garip bir olayın dökümüdür...” sözleriyle başlayan bir rapor
sundular. Raporda bu garip olayın ayrıntıları, tüm açıklığıyla anlatılmıştı.
Raporlarını: “...Olayın 50. yılında, geç de olsa, aşağıda imzası olan bizler,
anlattığımız bu olayın kelimesi kelimesine doğru olduğunu beyan ederiz”
sözleriyle bitiriyorlardı...
Olaya Dünya Basını'nda Geniş Bir Şekilde Yer Verildi
Bu savaşta hayatta kalanlar, yaşadıklarını hiç bir zaman unutmadılar.
Hatıralarını gelecek kuşaklara anlattılar. Savaşın tarihi yazıldı. Ölenlerin,
yaralıların, kaybolanların sayısı tespit edildi.
Şimdi o yılları yaşayan çok az sayıda insan kaldı... O yıllarla ilgili unutulmayan
pek çok şey oldu... Fakat tek bir şey, özellikle unutulmadı. O da, Norfolk alayının
garip bir şekilde kaybolan askerleriydi...

[Acheron]

-------------------------------- 7 --------------------------------------

EFSUNLU KEMAL

Mustafa Kemal yönettiği savaşlarda cephenin ateş altında sık sık dururdu.
Siperleri dolaşarak hatta bazen öne çıkarak askerlerin moralini yükseltmeye
çalışır, tüm gelişmeleri yakından takip ederdi.
Atatürk'ü karalayan bir yazar olarak bir hayli eleştirilen ve bir zamanlar kitabı
Türkiye'de yasaklanan H.C. Armstrong bile “Bozkurt” adlı kitabında Mustafa
Kemal'in mucizevi bir şekilde vurulamadığından bahseder:
Bir keresinde yeni kazılmış bir siperin dışında duruyordu. Avcılarımızın yoğun
ateşi altındaydı. Bir İngiliz Bataryası da o sipere ateş açtı. Toplar menzili ve
hedefi buldukça şarapneller gitgide daha yakınlarına düşmeye başladı.
Vurulması matematiksel olarak kesindi. Kurmayları sipere girmesi için
yalvarmaya başladılar. Dürbünle görüyorduk. Fakat o sigara yakıp gayet sakin
bir şekilde sigara içmeye başladı. Ne yakınında patlayan şarapneller, ne de
yoğun avcı ateşi Mustafa Kemal'e bir şey olmuyordu. Çünkü O'nu vuramıyorduk.
O, zaman zaman eline bir tüfek alıp yoğun ateş altında, siperden dışarı çıkıyor,
Avustralya siperlerine dikkatli, telaşsız ve isabetli atışlar yapıyordu. Bu kısa
menzilde bile avcılarımız onu vurmayı başaramıyorlardı. Vurulmuyordu... Onu
vuramıyorduk...
Bu inanılmaz gerçeği büyük bir şaşkınlıkla kaleme alan Armstrong, sonra şöyle
devam ediyor: Sonra duyduk ki, Mehmetçik adı verilen Türk Neferleri bu
inanılmaz olayı gördükten sonra Mustafa Kemal'e bir isim takmışlar: “Efsunlu
Kemal...” Bu isim askerlerimizin moralini bozmuştu. Gelip soruyorlardı:
“Karşıdaki Türk Birliği'nin komutanı kim? O mu?”
“Hayır... Hayır...” diyorduk,
“O değil, O burada değil, sakin olun...”

[Acheron]

------------------------------ 8 -------------------------------------

GÖRDÜĞÜ SON RÜYA

26 Eylül 1938 tarihinde Atatürk, rahatsızlığı ile ilgili olarak ilk defa hafif bir
koma atlatmıştı. Prof. Afet İnan, olayı şöyle anlatıyor: O geceyi rahatsız geçirdi.
İlk hafif komayı o zaman atlatmıştı. Ertesi sabahki açıklamasında: 'Demek ölüm
böyle olacak' diyerek uzun bir rüya gördüğünü anlattı. 'Salih'e söyle, ikimizde
kuyuya düştük, fakat o kurtuldu' dedi.'
Atatürk'ün, burada “kuyuya düşme” sembolü ile gördüğü rüya vizyonu,
kendisinin de söylediği gibi ölümünün habercisiydi. Salih Bozok'un kuyudan
kurtulması ise, Atatürk'ün vefat etti gün, buna çok üzülen Salih Bozok'un intihar
etmesi ve sonunda kurtarılmasını simgeliyordu...

[gemici]

güzel ve ilginç

[Acheron]

Devam edicem dostum daha var...

[pride]

gercekten ilginc kayıp taburu bılıyordum ama dıgerlerini ilk defa duydum ....

[Acheron]

--------------------------------- 9 --------------------------------

BAŞKENT ANKARA

Atatürk'ün Ankara'yı Başkent yapmasının ardındaki sebep bir hayli ilginçti. Bu
sebebi açıklarken aynı zamanda yeni bir kehanette daha bulunuyordu. “Ben
Türk'ün imkansızı imkan haline getiren kudretini bütün dünyaya göstermek için
Ankara'yı istedim. Bir gün gelecek şu çorak tarlalar yeşil ağaçların çevirdiği
villalar arasından uzanan yeşil sahalar, asfaltlar ve binalarla bezenecek. Hem
bunu hepimiz göreceğiz, yakında olacak...”
Ankara 13 Ekim de Başkent oldu... Fakat Cumhuriyet'in ilk yılları da neredeyse
boş denecek kadar az bir nüfusa sahipti ve kırsal bir alanda kuruluydu. Bunun
için bazı Batılı devletler büyükelçi göndermeyeceklerini açıklamalarına rağmen,
Atatürk ve Türk Hükümeti kararlarından hiç bir zaman vazgeçmediler.
Ancak Atatürk bu konuda da haklı çıkacaktı... Atatürk'ün bu sözlerinin de çok
kısa bir süre sonra gerçekleştiğini, Batılı devletler büyük bir şaşkınlıkla
izlemişlerdir. Bu arada Ankara'nın Başkent olacağı ile ilgili kehanette bulunan
bir başka kişi daha vardı...
Bu kehanet; Tarikatı Aliye Sufi şeyhlerinden Müştak Dede'nin 1848 yılında
basılan “Divan”ında yer alan bir şiirde ortaya çıkıyordu. Bu şiirde Ankara'nın
Başkent olacağına dair bir kehanette bulunulmuştur.
Müştak Dede'nin Sufi anlayışına uygun olarak kehanetini şifreli bir şekilde
yazdığı şiirinin l, 3, 5, ve 7 nci mısralarında sırasıyla Arapça Elif, Nün, Kaf, Re
ve He harfleri vurgulanmaktadır. Bu harfler A, N, K, R, H yi yani Ankara'yı
belirler. İkinci mısrada belirtilen bu yerin Ankara olacağı, yedinci mısrada da
bunun hay-u hu ile yani Kurtuluş Savaşı kastedilerek, gürültü-patırtıyla
gerçekleşeceği ima edilmektedir. Üstelik Ebcet hesabıyla birinci mısranın açılımı
yapıldığında, hicri tarih ortaya; çıkmaktadır. Ayrıca Başkent olacak yerin
Ankara olduğu dokuzuncu mısrada geçen Sultan Hacı Bayram'a ilişkin ifadeyle;
de açıklanmaktadır. Çünkü Hacı Bayram Veli'nin türbesi Ankara'da yer alır.