Sanat Mozaik

[Terraluna]

Turk edebiyatinin en onde gelen roman yazarlarindan Yasar Kemal'in dogum yildonumu (6 Ekim 1923)



“Cukurova'sini yazmayan yazar buyuk romanci olamaz. / Nessuno scrittore puo' essere un grande scrittore senza la sua Cukurova.”



"Ince Memed hicbir koyde barinamiyor, gunlerce ac susuz, bir de cocukla daglarda kaliyordu. Birkac kere Yuzbasi Faruk'un pususuna dusmusler kurtulmuslardi. Bugunlerde eger Kerimoglu olmamis olsaydi, Ince Memed'in hali dumandi. Nerede olursa olsun mermi, ekmek, para yetistiriyordu. Vayvay koyunden gelen paralar da Kerimoglu yoluyla ulasiyordu. Bayrami Koca Osman kadar Kerimoglu da dort gozle bekliyordu. Sunun surasinda ne kaldi."�



"Memed non poteva più scendere in nessun villaggio. Per giorni e giorni rimase sui monti con le sue donne e il bambino. Patirono la fame e la sete. Più di una volta fu sul punto di cadere in una delle imboscate che gli tendeva il comandante Faruk. Se non fosse stato aiutato da Kerimoglu e dalla sua tribù, non si sarebbe salvato. Dovunque egli si trovasse, Kerimoglu gli faceva avere cibo e munizioni e il denaro dei contadini di Vayvay. Come Koca Osman, anche Kerimoglu aspettava con impazienza l'anniversario della fondazione della repubblica. Mancava poco ormai."



"Memede olan olmustu. Gozune uyku girmiyordu. Dusuncelere kaptirmisti kendini. Dusunceler kafasina akin ediyordu. Dusunuyordu artik. Dunya kafasinda buyumustu. Dunyanin genisligini dusunuyordu. Degirmenoluk koyu bir nokta gibi kalmisti gozunde. O kocaman Abdi Aga, karinca gibi kalmisti gozunde. Belki de ilk olarak dogru durust dusunuyordu. Ask ile sevk ile dusunuyordu. Kin duyuyordu artik. Kendi gozunde kendisi buyumustu. Kendini de insan saymaya basladi. Yatakta bir taraftan bir tarafa donerken soylendi. 'Abdi Aga da insan, biz de...' "



"Mèmed était dans un état d'excitation extrême. Il n'arrivait pas à dormir. Il était envahi de pensées. Les idées se ruaient dans sa tête. Il réfléchissait désormais. Le monde avait grandi dans sa tête. Il réfléchissait à la grandeur du monde. Le village de Degirmenoluk n'était plus à ses yeux qu'un tout petit point. Le tout-puissant Abdi Agha n'était plus qu'une fourmi. Au fond, c'était peut-être la première fois qu'il réfléchissait vraiment. Il réfléchissait avec amour, avec ferveur. Il réfléchissait pour la première fois, au-dessus de ses moyens. Il commençait à haïr. Il se sentait mûrir. Il prenait conscience de sa personne. 'Abdi Agha est un homme, nous en sommes aussi', se dit-il en se retournant dans le lit..."

[Terraluna]

Amerikali psikolog, yazar ve ogretmen Marshall Rosenberg’un dogum yildonumu (6 Ekim 1934)

“Bir sokak lambasinin altinda, elleri dizleri uzerine cokmus yerde birseyler arayan adamla ilgili bir hikaye vardir. Oradan gecen polis, adama ne yaptigini sorar. Hafif sarhos gorunen adam, ‘Arabamin anahtarini ariyorum.’ der. Polis de ‘Onu burada mi dusurdun?’ diye sorar. Adam, ‘Hayir’ der. ‘Ara sokakta dusurdum.’ Adam polisin ona saskin bir ifadeyle baktigini farkedince hemen ekler: ‘Ama burasi daha aydinlik.’ “ Siddetsiz Iletisim



“There is a story of a man on all fours under a street lamp, searching for something. A policeman passing by asked what he was doing. ‘Looking for my car keys,’ replied the man, who appeared slightly drunk. ‘Did you drop them here?’ inquired the officer. ‘No,’ answered the man, ‘I dropped them in the alley.’ Seeing the policeman’s baffled expression, the man hastened to explain, ‘But the light is much better here.’ “



“Bir kriz aninda bir araya gelip bayragi dalgalandirarak yurtseverligimizi gostermek onemli degildir; dunyayi defalarca ortadan kaldirabilecek kadar silahlanmis bir super guc olmak yetmez; askeri gucumuzle dunyanin geri kalanini dize getirmek de yeterli degildir, cunku baris korku temeli uzerine kurulamaz.”



“It is not important that we come together in a moment of crisis-and show our patriotism by flying the flag; it is not enough that we become a superpower by building an arsenal that can destroy this earth several times over; it is not enough that we subjugate the rest of the world through our military might, because peace cannot be built on the foundations of fear. “

[Terraluna]

Rus ressam Alexander Shilov'un dogum gunu (6 Ekim 1943)

Where is the realm of sound (Julia Volchenkova, 1996)




Autoritratto (Self portrait, 1997)

[Terraluna]

Agatha Christie'nin Fare Kapani (The Mousetrap -Trappola per topi) oyunu 6 Ekim 1952 tarihinde Nottingham, Theatre Royal'de basladi.

[Terraluna]

Turk sair ve yazar Ayten Mutlu’nun dogum gunu (6 Ekim 1952)



Agir olumlerdik hizin kanatlarinda
sadece korkuydu bizi besleyen
atesin agzinda yasiyorduk govdeyi
teni adimliyorduk atesin kullerinde
geceden sonrayi hic bilmiyorduk
unutmustuk nasil sevdigimizi
yarali hayvanlardi asklarimizda
yarali hayvanlardi asklarimizda
kendimizi otekiyle degisiyorduk
cogaldi yuzlerimiz azligimizda
baskasiydik baskasinibilmeyen
ne coktuk, var miydik, saniyorduk
uzun yolduk, yorulduk sesimizi
ormanlari gomup dallarimiza
sessizligin koklerinde uyuduk
curudu sessizlikte koklerimiz de
degmeden oksadik etin yilanlarini
sanal sevismelerin karanliginda
kalbimize buzdan satolar kurduk
satolarin buz tutmus kalplerinde
govdenin agzindan opuyorduk atesi
yarali hayvanlardik inlerimizde
korkuydu kanimizin yorgun bekcisi
korkuydu bekleyen kanimizin evini
zamani yitirdik an’a SIKISTIK
mermeri tirmaliyor icimizdeki hayvan
tumcesini yirtan bir kagit gibi
kagidini yirtan saskin bir tumce gibi
sokuyoruz hayatin ilmeklerini
giyecek ben’imiz yok yalandan baska



We were the heavy deaths on the wings of speed
it was only fear feeding us
in the mouth of the fire we were living the body
we were stepping the skin through the ashes of the fire
we didn’t know after of the night at all
we had forgotten how we loved
our loves were also the wounded animals
we were the wounded animals in our loves
we were exchanging ourself with the others
our faces multiplied on our fewness
we were the others who didn’t know the others
we were too many, did we exist, we assumed
we were a long way, we got tired our voice
we buried our forests in our branches
and slept at the roots of silence
our roots also decayed in silence
we caressed the snakes of the flesh without touching
we built the ice chateaus in our hearts
in the darkness of imaginary love makings
in the frosty hearts of chateaus
we were kissing the fire on the mouth of the body
we were the wounded animals in our caverns
the tired watchman to our blood was fear
it was fear watching to the house of our blood
we lost the time and got stuck in the moment
the animal inside us is clawing the marble
like a paper tearing its sentence
like a bewildered sentence tearing its paper
we are ripping the slipknots of life out
we have no ego to wear but lie

[Terraluna]

Amerikali sanat tarihcisi Bernard Berenson’in olum yildonumu (6 Ekim 1959)



“Dehayi, kisinin kendisine verilen egitime karsi cikan, uretken baskaldiri ve gizli gucu olarak tanimliyoruz.”




“Mucizeler, onlara inananlarin basina gelir.”

[Terraluna]

Stanley Kubrick’in yonettigi, Kirk Douglas, Laurence Olivier ve Jean Simmons’in rol aldigi Spartakus (Spartacus) 6 Ekim 1960’da New York’ta gosterime girdi.

[Terraluna]

Amerikali aktris Elisabeth Shue'nun dogum gunu (6 Ekim 1963)