
Yaðmur eritti elimi, yüzümü
Bu dünyada bir yürek kaldým
Acýlar burdu düþlerimi
Kanýksanýr oldu ölüm denen þey
Þaþýrdým, ürktüm, aðladým.
Bu iþ de burada biter
Yarýn bir bilet almalýyým
Nerede olursa olsun diyerek
Geceyarýsý kayýp giden trenler
Uykularýmda koca bir engerek
Kendimi ölümün olmadýðý
Bir dünyada bulmalýyým
Yorgunluðumu, tedirginliðimi
Boynumdan bir kement gibi çýkarmalýyým.
Ahmet Erhan (Sýkýntý)
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Yer Ýmleri