YILMAZ ÖZDÝL
Al sana Arakan!
Ben de diyorum bir Arakandýr gidiyor,gene yalandan aðlaþýp duruyorlar,ne iþ bu iþ😀anlaþýldý olay...
Aslýna bakarsanýz, 1961 yýlýna kadar, efsane büyükelçimiz Necdet Kent farkedene kadar kimsenin ruhu bile duymamýþtý.
*
Coca Cola yönetim kurulu baþkaný Muhtar Kent'in babasý olan Necdet Kent, ikinci dünya savaþý sýrasýnda Marsilya'da konsolosken, yüzlerce Yahudi'ye Türk pasaportu saðlayarak soykýrýmdan kurtarmýþ, bu yüce davranýþýyla insanlýk tarihine geçmiþ, Türk diplomasisini onurlandýrmýþ, savaþtan sonra New York'ta baþkonsolosluk, Bangkok, Yeni Delhi, Tahran, Stokholm ve Varþova'da büyükelçilik yapmýþ, Türkiye Cumhuriyeti Üstün Hizmet Madalyasý almýþtý.
*
Ýþte bu saygýn diplomatýmýz Necdet Kent, 1958-60 arasýnda Bangkok büyükelçimizdi. Myanmar'ýn o zamanki adý Burma'ydý, Burma'da elçiliðimiz yoktu, Bangkok büyükelçimiz oraya da vaziyet ediyordu. Ýlk o zaman duydu… Türkiye'den tee 10 bin kilometre uzakta olan, Türkiye'yle hiç alakasý olmayan, diplomatik iliþkisi bile olmayan Burma'da Osmanlýca mezar taþlarý vardý!
*
1960'ta Tayland'tan Hindistan'a atandý, Yeni Delhi büyükelçimiz oldu, iþin peþini býrakmadý, Burma'ya resmi olarak baþvurdu, ziyaret izni istedi, Thayet þehrine gitti, ot bürümüþ bir tarlada harabe halindeki kabirleri buldu, mezar taþlarý kýrýk döküktü, tek tek inceledi, 173 Türk'ün ismini tespit etti, ölüm tarihleri 1915'le 1920 arasýndaydý, detaylý bir rapor yazdý, Ankara'ya gönderdi.
*
O güne kadar Türkiye'de kimsenin ruhunun bile duymadýðý hazin gerçek, o gün ortaya çýktý…
*
Birinci Dünya Savaþý'nda Sina-Filistin cephesinde Ýngilizlere esir düþen 12 bin askerimiz, Ýngiliz sömürgesi olan Hindistan'a ve Burma'ya götürülmüþ, demiryolu inþaatlarýnda, yol inþaatlarýnda köle gibi çalýþtýrýlmýþ, aðýr çalýþma þartlarý, alýþýk olmadýklarý tropik iklim ve esir kamplarýndaki salgýn hastalýklar nedeniyle, beþ yýl içinde hepsi can vermiþti.
*
Arap çöllerine yolladýðýmýz evlatlarýmýz, haritadaki yerini bile bilmediðimiz Asya ücralarýnda teker teker sönüp gitmiþti.
*
(Toplam kaç kiþi olduklarý bugün bile hâlâ net olarak bilinmiyor ama, maalesef, sýrf Myanmar'da beþ bine yakýn þehit mezarý olduðu net olarak biliniyor.)
*
Basra'daki toplama kamplarýndan gemilerle Hindistan'a getirilmiþler, Kalküta'daki istasyon kampýnda tutulmuþlar, Irrawaddy nehri üzerinde çalýþan mavnalarla Burma'ya aktarýlmýþlardý. 400'er kiþilik ilkel barakalarda kalýyorlardý. Her esire haftada 40 adet sigara, ayda bir sabun veriliyordu. Aydýnlatma gaz lambasýyla yapýlýyordu. Kýyafetleri ve çarýklarý, yýlda bir defa kamp yönetimi tarafýndan yenileniyordu. Ahþap küçük bir barakadan cami yaptýlar, aralarýndan biri imam oldu. “Ýrravadi” ve “Ne Münasebet” isimleriyle gazete bile çýkardýlar, elle çoðaltýyorlardý, esprili makaleler yazýyorlar, þiirler yazýyorlar, hayatta kalmaya, morallerini ayakta tutmaya gayret ediyorlardý. Sebze yetiþtirdiler, tavuk yetiþtirdiler, hatta yumurtalarý Ýngilizlere sattýlar. Kampta çadýr hastanesi vardý, yedi Türk esir doktor çalýþýyordu, o berbat ortamda ameliyat bile yapýyorlardý. Psikoloji allak bullaktý, çok sýk intihar vakasý yaþanýyordu.
*
Necdet Kent'in dýþiþleri bakanlýðýna gönderdiði rapor, Genelkurmay arþivleriyle karþýlaþtýrýldý, Burma'dan gelen 173 kiþilik isim listesi teyit edildi. Necdet Kent'ten sonra Yeni Delhi büyükelçimiz olan Seyfullah Esin, þehitlerimizin izini sürmek için 1964'te Burma'ya gitti, bu defa, Mekthla þehrinde 760 kabir tespit etti. Burma devletiyle yapýlan iþbirliði neticesinde anlaþýldý ki, Shewoba, Aungban, Kyautse þehirlerinde de vardý. Ýngilizler nereye esir kampý kurduysa, orada þehit kabirleri bulunuyordu. Belli ki, vefat edeni kampýn kenarýna bir yere gömüyorlardý. Talihsiz askerlerimiz birer birer hayatýný kaybediyor, ölüm sýrasýný bekleyen talihsiz arkadaþlarý da baþlarýna mezar taþý dikiyordu.
*
Büyükelçimiz Seyfullah Esin'in araþtýrmalarý üzerine bir baþka hazin gerçek ortaya çýktý. Esir kamplarýndaki askerlerimiz, ailelerine ulaþtýrýlmak üzere mektuplar yazmýþ, Kýzýlay'a verilmek üzere Kýzýlhaç'a teslim edilmiþ, ancak, Ýngiltere'ye giden mektuplarýn çoðu Kýzýlay'a verilmemiþ, adreslerine ulaþtýrýlmamýþtý. Þehitlerimizin çoðu, dünyanýn öbür ucunda, aileleri tarafýndan
nerede olduklarý bilinmeden yitip gitmiþ, meçhul
þekilde toprak olmuþlardý.
*
Þehitlerimizin hatýrasýný yaþatmak için çabalar devam etti… Thayet þehrindeki kabirler sembolik olarak restore edildi, 1996 yýlýnda “Thayet Türk Þehitliði” açýldý. Askeri tören yapýldý, Türkiye'yi Bangladeþ-Dakka büyükelçimiz Kemal Özcan Davaz temsil etti.
*
Þehitliðin kitabesine “Birinci Dünya Harbi'nde Irak, Filistin, Suriye, Arabistan cephelerinde, Osmanlý devletinin Ýngilizlerle yaptýðý muharebeler sýrasýnda Ýngilizlere esir düþerek Burma'ya getirilen ve burada þehit düþen Türk askerlerinin aziz anýsýna” yazýldý.
*
Ancak… Myanmar'da Türk büyükelçiliði olmadýðý için, uzaktan akreditasyonla yeteri kadar sahip çýkýlamadý, þehitliðin bakýmý düzenli olarak yaptýrýlamadý.
*
2002 yýlýnda… Türkiye'nin en önemli gezginlerinden biri olan, seyahat turu lideri, endüstri yüksek mühendisi, emekli albay Faruk Budak, Myanmar'a gitti, Türk Þehitliði'ni fotoðrafladý. Maalesef, þehitliðin hali içler acýsýydý, tuðla duvarlarý yýkýlmýþtý, ot bürümüþtü, mezar taþlarý kýrýlmýþtý, kitabenin yazýlarý silinmiþti. Bu fotoðraflarý internette yayýnladý, Dýþiþlerine, Genelkurmay'a, Milli Savunma Bakanlýðý'na bildirdi, onarýlmasý için kampanya baþlattý.
*
2004 yýlýnda, Genelkurmay bütçesinden gerekli ödeneðin saðlandýðý, ödeneðin derhal Bangkok büyükelçiliðine gönderildiði açýklandý.
*
2005 yýlýnda, Faruk Budak tekrar Myanmar'a gitti. Þehitliðin hali eskisinden kötüydü. Bildiðin tarlaya dönmüþtü, yerel halk þehitliðimizin üzerinde, þehit kabirlerinin arasýnda fasulye yetiþtiriyordu. Tekrar fotoðrafladý, tekrar internette yayýnladý. Ama nafile… Sayýn dindar hükümetimiz kýlýný bile kýpýrdatmýyordu.
*
2007 yýlýnda… Myanmar dýþiþleri bakanlýðý, bizim dýþiþleri bakanlýðýna resmi yazý gönderdi, Türk þehitliðinin restorasyonu ve bakýmý için 100 bin dolar baðýþ istedi!
Bizim dýþiþleri bakanlýðý ne cevap verdi biliyor musunuz… “Talep ettiðiniz miktar çok yüksek” cevabýný verdi!
450 bin dolarlýk kol saati takan sayýn dindar hükümetimiz, Türk þehitliði için 100 bin dolarý çok
buldu, vermedi.
*
CHP milletvekilleri bir deðil iki defa soru önergesi verdi, 2009 ve 2011 yýllarýndaki soru önergelerinde “Myanmar'daki Türk þehitliðine neden sahip çýkmýyorsunuz” diye soruldu. Hatta, CHP Ýstanbul Milletvekili Ahmet Tan'ýn önergesinde “Türk þehitliði ilgisizlik ve sahipsizlik yüzünden yok olmak üzere, giriþim baþlatmak için daha ne bekliyorsunuz” diye soruluyordu. Akp'den týk çýkmadý.
*
Yeni Osmanlý olduðunu filan iddia eden sayýn dindar hükümetimiz, Osmanlý-Türk Þehitliði konusunda kýlýný bile kýpýrdatmýyordu.
Bi taraftan mitinglerde mehter marþý çalýyor, öbür taraftan Osmanlý-Türk Þehitliði'nin yok olup gitmesine göz yumuyordu.
*
Gel zaman git zaman, 2012 oldu… Bölgedeki küresel dengeler deðiþti, Çin'le bilek güreþine giren ABD yönetimi, Myanmar'a el attý.
Enerji hatlarýný kontrol edebilmek ve Çin'e jeopolitik engel çýkarmak için, Arakan'ý kaþýdý, Arakan müslümanlarýný Myanmar yönetimine karþý maþa olarak, tetikçi olarak kullanmaya baþladý.
Parayý Suudi kralý veriyor, taktiði CIA veriyordu.
Neticede, Myanmar yönetimi, devletine silah çeken Arakan müslümanlarýna kafa göz giriþti.
*
Ve, bizim bademler aniden Myanmar'ý keþfetti!
*
“Amerikan çýkarlarýna hizmet etmek için Myanmar'a gidiyoruz” diyemeyecekleri için, “Arakan'daki müslüman kardeþlerimize sahip çýkýyoruz” ayaklarýna yattýlar, stratejik Ahmet Kiziroðlu atladý uçaða, Myanmar'a gitti. Myanmar seferini sayýn ahalimize þirin göstermek için de, Myanmar'a iner inmez Türk þehitliðine gitti iyi mi…
O güne kadar görmezden geliyorlardý, Amerikan çýkarlarý söz konusu olunca, aniden görmeye baþladýlar.
Ahmet Kiziroðlu Myanmar'a giderken, yanýnda yandaþ medyayý da götürmüþtü, þehit kabirleri baþýnda dua ederken pozlar verdi, üzüntülü roller yaptý, “þehitliðin derhal yaptýrýlacaðýný, ilk talimatýnýn bu olduðunu” falan açýkladý, oradan bi tane imam ayarladýlar, Türk þehitliðinin imamý dediler, Ahmet Kiziroðlu bu imama Türk Bayraðý ve Kuran'ý Kerim hediye etti, duygulu anlar yaþandý filan.
*
Amerikan çýkarlarý söz konusu oluncaya kadar Türkiye'nin Myanmar'la alakasý bile yoktu, dedim ya, elçiliðimiz bile yoktu, Bangkok büyükelçimiz Myanmar'a akrediteydi. Amerikan çýkarlarý söz konusu olunca, þak… 2012'de Myanmar'a büyükelçilik açtýk.
*
Diplomasi dediðin karþýlýklýdýr, sen elçilik açýyorsan, onun da sana elçilik açmasý lazým… Ama öyle olmadý. Bizim oraya neden apar topar elçilik açtýðýmýzý gayet iyi bilen Myanmar devleti, Türkiye'ye elçilik açmadý, “Kahire'de elçiliðimiz var, size o baksýn” dedi!
*
2015 yýlýnda, bademler lütfettiler, Thamet Türk Þehitliði'ni biraz restore ettiler, mezar taþlarýný filan boyattýlar. Dostlar alýþveriþte görsün misali, makyajdan ibaret iþler yapýldý. Peki, Mekthla, Shewoba, Aungban, Kyautse þehirlerindeki þehit kabirleri için ne yapýldý? Hiç… Hiçbir þey yapýlmadý. Hepsi yok oldu.
Üstelik… Bugün bile hâlâ, Myanmar'da toplam kaç þehidimiz yatýyor, isimleri nedir, kimdir bu çocuklar, nerelidir, bilmiyoruz.
*
Þimdi eminim, bu yazýyý hüzünle okuyanlarýn yüzde 99'u “niye bizim bunlardan haberimiz yok” diye merak edecektir.
*
E ben de onun için yazýyorum zaten…
Oralarda yatan binlerce meçhul vatan evladýndan haberi olmayan bir millet, elalemin Arakanlýlarýna niye aðlar arkadaþ?
Türkiye, kazýðýn her türlüsünü ayrý ayrý deneyimleyebilmek için mükemmel bir yer. Burada yetiþen biri dünyanýn baþka bir yanýnda sýkýntý yaþamaz.
Re-twittlediklerim katýldýðým anlamýna gelmez!
Alýntý yaparak yanýtla
Originally Posted by rumenigge
Yer Ýmleri