Bilindiği gibi ve Soner Yalçının, G. Tubini, Mihran Düz Bey, Köşeoğlu Agop, J. Lorando, Mısırlı Andon Bey Credit General Otoman ile Zarifi, Baltazzi, Boğos Mısırlıoğlu, Zafiripolos, Oppenheim, S. Sulabch, Kristaki, J. Kamondo Societe Generale Ottomane ile Osmanlı Devletinin iki kasası durumundaydılar(9) şeklinde izah ettiği üzere; Galata Bankerleri, Osmanlı Devletinin kasası durumundaydılar. Bankerler, yurtdışından kredi bulmanın yanında bazen yüksek faiz karşılığı devlete borç para bile veriyorlardı. Dolayısıyla, II. Abdülhamid, Galata Bankerleri vasıtasıyla kendi yönetmiş olduğu devletine borç para veriyor ve bu borç karşılığında devletin vermiş olduğu yüksek faizden kendisine şahsi gelir sağlıyordu. Yine öğreniyoruz ki; II. Abdülhamid, bir yandan amcası Abdülaziz zamanında zenginleşen bürokratların paralarını yurtdışındaki (yabancı) bankalara yatırmalarını ağır dille eleştirmiş, öbür yandan Deutsche Bank, Barclay Bank ve Credit-Lyonnaise gibi bankalarda şahsi hesaplar açtırmıştır(10).
Yukarı paragrafta bu bahsi geçen konu anlatılmış.






Yer İmleri