“Olgunluk tezahür etmeye baþladýðýnda, yýllarýmý saydým ve bundan sonra, yaþadýðýmdan çok daha az zamaným kaldýðýný keþfettim.
Kendimi, bir þekerleme paketi kazanmýþ küçük bir çocuk gibi hissediyordum: Önce büyük bir zevkle ve iþtahla yedim, ama azalmaya baþladýklarýný bir kez hissedince, þimdi teker teker, tadýný çýkararak yiyorum.
Artýk yasalarýn, kurallarýn, uygulamalarýn ve yönetmeliklerin tartýþýlýp durduðu ve hiçbir iþe yaramayacaðýný bildiðim sonsuz toplantýlara ayýracak zamaným yok.
Takvim yaþlarýna raðmen hâlâ büyümeyen aptal insanlara destek olmak için de zamaným yok.
Vasatlýkla uðraþmak için de zaman ayýramam.
Þiþmiþ egolarýn bulunduðu toplantýlara katýlmayý hiç istemiyorum.
Artýk dalaverecilere ve çýkarcýlara tahammül etmiyorum.
Baþarýlý olmuþ insanlarýn yerine geçmeye can atan, onlara ve eserlerine zarar vermeye çalýþan þu kýskanç insanlara hiç tahammülüm kalmadý.
Üst düzey bir makam için yapýlan kavgalarýn kötü sonuçlarýna tanýk olmaktan nefret ediyorum.
Ýnsanlar içeriðe deðil, sadece baþlýklara bakar oldular. Benim zamaným ise, baþlýklarla uðraþmayacak kadar deðerli artýk.
Öz'ü istiyorum, ruhumun acelesi var. Pakette þimdi daha da az þekerleme kaldý..
Ýnsan onurunu ve gerçekleri savunan, sorumluluktan kaçmayan, baþarýlarýndan dolayý þiþinmeyen, kendi yanlýþlarýna gülebilen, vaktinden önce ‘oldum’ demeyen, insan olmayý anlamýþ insanlarla yaþamak istiyorum.
Asýl olan, yaþamý deðerli kýlmýþ eylemlerinizdir.
Yaþamýn sert darbelerinden yumuþak bir ruh ile çýkmayý baþarabilmiþ ve baþkalarýnýn yüreðine dokunabilen insanlarla çevrili olmak istiyorum.
Evet, olgunluðun bana getireceði o doluluðu yaþamak için acelem var.
Elimde kalan tek bir þekerlemeyi bile yitirmek istemem. Þimdiye kadar yediklerimin hepsinden çok daha nefis olacaklar.
Amacým, sevdiklerim ve vicdanýmla barýþ içinde ve yaþamdan da tatminkâr olmaktýr.
Umarým sizin için de aynýsý olur, çünkü her hâlükârda oraya varacaksýnýz.” (Mário Raul de Morais Andrade-Olgunluðun Kýymetli Zamaný)
Yer Ýmleri