“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Ayten'i Markiz pastanesinde vurdular
Onu ben vurdum
Ayten kanlar içinde düþtü yere
Bense aðlýyordum
Þimþek gibi loþluðunda Markizin
Bir usturaydý ellerimde parlayan
Vurdum,ve baktým daðýlmýþ yüzüne
Dedim;o da güzeldi bir zaman
Onun da gözleri vardý,dudaklarý vardý
Mermerler dile gelirdi konuþunca
Ya elleri her zaman duygulu,serin
Baþým dönerdi ellerini tutunca
Önce bir garson gördü ikimizi
Sonra yabancý adamlar gördü,kadýnlar gördü
Ayten'i hiç ayýplamadým
O anda kim olsa ölürdü
Renkli bir balon gibi sönüverdi
Koluna gömleðimin kaný damladý
O lekeden baþka þimdi
Ayten'den eser kalmadý
Aldýlar götürdüler beni
Bu cinayetin hesbýný sordular
Dedim:Ayten'i ben vurmadým
Onu Markiz pastanesinde vurdular.
Ümit Yaþar OÐUZCAN (Ayten'in Sonu)
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Yer Ýmleri