
Buyurun içelim birer kadeh
Güzeldir öðle rakýlarý efendim
Unutulmaz
Bir kadýndan söz eder gibi
Utangaç, gizli yasak
Burasý Arnavutköy efendim,
Eskiden ne güzel yerler vardý
Bir þilep geçiyor, bir tanker,
Bu Tarsus gemisi bizim
Karadeniz'den, seferden dönüyor
Saðlýða içelim, iyiliðe
Mutluluða diyemem, dilim varmaz
Bugünlerde pek mutlu olanýmýz yok.
Bilir misiniz efendim öðle rakýlarý
Yani resimlere benzer gündüz gözüyle
Gündüz gözüyle bakýlan
Yeni resimlere inanmazsýnýz
Bir Asmalýmescit meyhanesinde, Pera'da
Biraz küf, mazi, mahrem kokan
Biraz Tünel, Sait Faik, Mösyö Rober
Kimler yoktu buralarda
Kimler gelip geçmedi
En iyisini Fikret Adil bilirdi
Kitaplarýnda kaldý
Siyah-beyaz bir fotoðraf oldu.
Beyoðlu geceleri mi
Kalmadý efendim nerde
Hani karanfilli Ümit Deniz
Her masada bir damla gözyaþý
Her yudumu zehir Cahit Irgat
Hacýaðalardan bu yana
Dünya savaþýndan sonra
Her þey bitti
Yok Caddeyi Kebir
Banka banka banka
Sakal sakal sakal
Neden mi öðle rakýlarý
Gündüz gözüyle efendim
Bir kadehin özgürlüðü
Nalçalý kundura uygun adým
Ýçki, kadýn, porselen
Ses, söz, þarký
Her þey bunadý efendim
Ben de bunadým.
Mehmed Kemal (Öðle Rakýlarý)
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Yer Ýmleri