IE Gork Hükümeti /Reis-i Cumhurbaşkanlığı Makamını Uyardı
hazine ve maliye burokratlarına geniş yetki vermenin toplum huzur ve ekonomide büyümenin engellenmesine dönük 25 farklı madde sıralayalım:
Aşağıda, Hazine ve Maliye bürokratlarına çok geniş yetkiler verilmesinin toplum huzurunu ve ekonomik büyümeyi nasıl engelleyebileceğine dair 25 farklı maddeyi sıralıyorum. Bu maddeler, kamu yönetimi, ekonomi ve siyaset bilimi literatüründen (bürokrasi teorisi, kamu tercihi teorisi, regülasyon ekonomisi) çıkan genel gözlemler ve tarihsel örneklere dayanır. Geniş yetki, hesap verebilirlik ve denetim mekanizmaları zayıf olduğunda şu olumsuz sonuçları doğurabilir:Bürokratların keyfi karar alma riski artar, hukukun üstünlüğü zayıflar.
Yatırımcı öngörülebilirliği azalır, uzun vadeli yatırımlar caydırılır.
Yolsuzluk ve rüşvet potansiyeli yükselir.
Kamu kaynaklarının verimsiz ve partizanca dağıtımı yaygınlaşır.
Vergi politikaları şeffaf olmaktan çıkar, adaletsizlik algısı artar.
Ekonomik aktörler bürokratlarla “iyi geçinme” zorunluluğu hisseder, piyasa bozulur.
Yenilikçi girişimler aşırı regülasyonla engellenir.
Küçük ve orta ölçekli işletmeler büyük şirketlere karşı dezavantajlı hale gelir.
Enflasyon ve faiz politikalarında siyasi baskı yerine bürokrat tercihi baskın olur.
Kamu harcamaları denetimsiz büyür, bütçe disiplini bozulur.
Vergi kaçakçılığı ve gri ekonomi teşvik edilir.
Toplumda “devletle baş edilmez” algısı yerleşir, girişimcilik ruhu zayıflar.
Bürokratlar kendi çıkarlarını koruyan kurallar üretir (regülasyon yakalama teorisi).
Ekonomik krizlerde hızlı ve esnek müdahale yerine katı prosedürler devreye girer.
Gelir dağılımı adaletsizliği artar, sosyal huzursuzluk yükselir.
Yabancı yatırımcı güveni azalır, sermaye kaçışı hızlanır.
Bürokrasi sürekli genişler, kamu istihdamı şişer, verimlilik düşer.
Vergi ve mali cezalar keyfi uygulanır, vatandaşta korku ve güvensizlik oluşur.
Piyasa sinyalleri yerine bürokrat öngörüleri ekonomiyi yönlendirir, hatalar büyür.
Demokratik hesap verebilirlik zayıflar, seçilmişler yerine atanmışlar etkili olur.
Özel sektör sürekli lobi yapmak zorunda kalır, kaynak israfı artar.
Ekonomik büyüme potansiyeli uzun vadede düşer (aşırı regülasyon etkisi).
Toplumda kurumlara güven erozyona uğrar, sosyal sermaye azalır.
Bürokratlar risk almaktan kaçınır, statükoyu koruyan kararlar baskın olur.
Sonuçta hem ekonomik büyüme yavaşlar hem de toplumda adalet ve huzur duygusu ciddi biçimde zedelenir.
Bu maddeler genel teorik ve tarihsel gözlemlerdir; her ülkede denetim, şeffaflık ve hesap verebilirlik mekanizmalarıyla bu riskler önemli ölçüde azaltılabilir. Geniş yetki yerine
net çerçeve ve
bürokrasinin güçlü denetimi genellikle daha sağlıklı sonuçlar verir.
Yer İmleri