Aptallýk hastalýðýnýn bulaþtýðý yerler böylesi gruplardý. Ahmaklar ve diktatörler arasýnda muazzam bir korelasyon vardý, ikisi de birbirine ihtiyaç duyuyordu.
Ýnsanlarýn ahlaki ve entellektüel birikimleri bir anda yok olmuyordu. Diktatör gücünü arttýrdýkça aptallar o gücün
büyüsüne kapýlýyor ve baðýmsýz düþünme yetisini ele geçiriyordu. Otonom biçimde hareket ediyorlardý. Gözüne sokulan gerçekleri inatçý bicimde reddediyorlardý.
Onlarla konuþtuðunuzda bir insanla deðil, sloganlarla konuþan bir robotla konuþtuðunuz hissiyatýna kapýlýyordunuz.
Büyülenmiþ gibiydiler, kötülük yaptýklarýnýn farkýnda deðillerdi... Ne yaptýklarýnýn farkýnda bile deðillerdi, kullanýldýklarýný ve kötülük yaptýklarýný onlara anlatarak bir yere varamýyordunuz. Onlarý bu katatonik uykudan çýkarmanýn tek yolu baðýmsýz-özgür olmalarýný saðlamaktý.
Yer Ýmleri