Yýl 1887. Öyle bir kýtlýk var ki millet meteliðe kurþun atýyor. O yýl sefil ireþberin dünyasý karardý. Rençber Çolak Hacý, Serdari kimliðiyle o tabloyu dille tarif eyledi. Kýtlýk destanýnda Serdari, bu sefaleti anlattý. Hem de öyle bir anlattý ki... Þimdi Kýtlýk destanýna bir göz atma vaktidir:
.
Nesini söyleyim caným efendim
Gayrý düzen tutmaz telimiz bizim
Arzuhal eylesem deftere sýðmaz
Omuzdan kesilmiþ kolumuz bizim
.
Sefil ireþberin tebdili þaþtý
Borç kemalin buldu boyundan aþtý
Ýntikal parasý binleri geçti
Dahi doðrulamaz belimiz bizim
.
Ehl-i fukaranýn yüzü soðuktur
Yýl perhizi tutmuþ içi kovuktur
Ýneði davarý iki tavuktur
Bundan gayrý yoktur malýmýz bizim
.
Çok dilek diledim kabul olmadý
Þu yalan dünyada yüzüm gülmedi
Hiç kimseye emniyetim kalmadý
Açýlmadan soldu gülümüz bizim
.
Þu yalan dünyada hoþ olamadým
Borçludan bir kere baþ alamadým
Þu küçük öküze eþ bulamadým
Söylemeden aciz dilimiz bizim
.
Zenginin sözüne beli diyorlar
Fukara söylerse deli diyorlar
Zamane þeyhine veli diyorlar
Gittikçe çoðalýr delimiz bizim
.
Fukara halýný kimse sormuyor
Ehl-i diyanetin yüzü gülmüyor
Padiþah sikkesi selam vermiyor
Kefensiz kalacak ölümüz bizim
.
Evlat da babanýn sözün tutmuyor
Açým diye çift sürmeye gitmiyor
Uþaklar çoðaldý ekmek yetmiyor
Baþýmýza bela dölümüz bizim
.
Reçberin sanatý bir arpa tahýl
Havasýn bulmazsa bitmiyor pahýl
Tecelli olmazsa neylesin akýl
Hep yokuþa sarar yolumuz bizim
.
Sekiz ay kýþýmýz dört ay yazýmýz
Açlýðýndan telef oldu bazýmýz
Kasým demeden buz tutar özümüz
Mayýsta çözülür gölümüz bizim
.
Tahsildarlar çýkmýþ köyleri gezer
Elinde kamçýsý fakiri ezer
Döþeði yorganý mezatta gezer
Hasýrdan serilir çulumuz bizim
.
Zenginin yediði baklava börek
Kahvaltýda eder keteli çörek
Fukaraya sordum size ne gerek?
Düðürcük çorbasý balýmýz bizim
.
Bir aþka geldik de biz bunu dedik
Üç yüz üç senesi bir sille yedik
Her nereye varsan sahipsiz gedik
Kime arz olacak halýmýz bizim
.
Açlýktan benzimiz sarardý soldu
Aðlamaktan gözümüze kan doldu
Üç yüz üç senesi bir afet oldu
Dördü bir okkadýr dolumuz bizim
.
Her daim doðrudur aþýðýn sözü
Kör olsun düþmanýn görmesin gözü
Bir parça seyredi istibdat sözü
Geçer mi düþmandan kinimiz bizim
.
Açýlmadý ikbâlimiz bahtýmýz
Þen olsun Ýstanbul pâyitahtýmýz
Tevellüt ellidir geçti vaktimiz
Nöbetin gözlüyor salýmýz bizim
.
Serdari halimiz böyle n’olacak
Kýsa çöp uzundan hakkýn alacak
Mamurlar yýkýlýp viran olacak
Akibet daðýlýr ilimiz bizim.
Yer Ýmleri