KARAGÖZ ÝLE HACÝVAT: MANGAL SEFASI
Hacivat: " Karagözüm, sucuk aldým. Gel mangal sefasý yapalým. "
Karagöz: " Birer kangal alalým ama benim bahçe küçük, kangala dar gelir. "
Hacivat: " Kangal demedim Karagözüm, mangal dedim. Mangalda sucuk piþirelim. "
Karagöz: " Kangalla çocuk bir arada olmaz. Yaþar'ý kangal ýsýrýr. "
Hacivat: " Caným, ne Yaþar'ý, ne kangalý, sucuk dedim, mangal dedim. "
Karagöz: " He öyle söylesene, sucuðu mandalla tavana asarsýn. "
Hacivat: " O neden? Neden sucuðu tavana asýyorsun? "
Karagöz: " Kurusun diye. Kuru sucuðun tadý farklý olur. "
Hacivat: " Tamam Karagözüm, sucuðu kuruttum, mangalý bahçeye oturttum. "
Karagöz: " Ben senin bahçeye gelmem, Hacivat. "
Hacivat: " Gelmezsen gelme. Ben de kendime ziyafet çekerim. "
Uzaklaþýp giden Hacivat'ýn arkasýndan Karagöz söylenir:
" Seni gidi beni bilmez. Kangalý kesmiþ, sucuk yapmýþ, mangalda piþirecekmiþ. Bende o sucuðu yiyecek göz var mý?

SON