Yunan Baþbakaný Kostas Karamanlis, “Venizelos ve 1928–1932 yýllarýnda Dýþ Ýliþkiler” adlý doktora çalýþmasý yapmýþtýr. Yunanlý Prof. Liakos, Karamanlis’in ABD’nin Tufs Üniversitesi’nde yaptýðý doktorasýndan aldýðý bazý alýntýlarý ‘To Vima’ gazetesinde þöyle yayýnlamýþtýr:
“…Türkiye ile Yunanistan arasýnda yapýlan halk mübadelesinin olumlu yanlarý da vardý. Bu mübadeleyle özellikle Kuzey Yunanistan topraklarý Yunanlýlaþmýþtý. Mübadele yýllarýna kadar bu topraklarda yaþayan Türkler, Arnavutlar ve Bulgarlar çoðunlukta olup Yunanlýlar nüfusun ancak yüzde 42’sini oluþturuyordu. …1923 Lozan Antlaþmasý ve halklarýn mübadelesi Türk-Yunan birlikteliðinin temellerini oluþturuyordu. …Yunanlý önder Eleftherios Venizelos dönemin Türk Baþbakaný Ýsmet Paþa’ya ilettiði mektubunda Türk-Yunan dostluðu için çalýþacaðýný yazýyordu. Böyle bir dostluðun imkânsýzlýðýna inananlar bile Türk-Yunan dostluðunun kurulmasýný hiç kimse tarafýndan engelleyemeyeceðinin bilincine varýyordu.”
“Venizelos, Mustafa Kemal Atatürk’ü Nobel Barýþ Ödülü’ne aday göstermekten baþka; Türkiye’nin Avrupa Federasyonu’na üyeliðini de destekliyordu… Ancak bunu da yeterli görmeyen Venizelos, Mustafa Kemal’in ‘Türk ve Yunan halklarýnýn aslýnda hemþeri olduklarý’ yönündeki teorisine bile sýcak bakmaya baþlamýþ ve bu nedenle Türkiye ile Yunanistan arasýnda bir konfederasyon kurulmasý olasýlýðý üzerinde çalýþýyordu.”
“Atatürk de Venizelos da birbirlerinin üzerinde hâkimiyet kurmadan Türk ve Yunan halklarýnýn aþamalý olarak birbirlerini barýþçýl yollardan hazmederek tek bir vücut altýnda birleþeceklerine ve baþkenti Ýstanbul olacak geniþ bir bölgede yaþayabileceklerine inanýyorlardý.”
Devamý....
Bu da 'politika' ile ilgili son olsun...Maksat gençlik öðrensin...
Geceye yenilmeyen her insana ödül olarak bir sabah, bir gündüz ve bir güneþ vardýr...
Yer Ýmleri