Doðru abi. Çoðumuzun þu filmlerdeki zombilerden farký yok . Bazýsý geçim derdinden bazýsý hýrsýndan bazýsý cahilllginden yeryüzünde hiç yaþamadan kaybolup gidiyor.
Bir makine gibi , bir çarkýn küçük bir diþlisi gibi ömrünü tamamlayýp gidiyor.
Ölümün yakýþmadýðý insalarýn gitmesi ise, evet ,çok üzücü.
konu deðiþmiþ gerçi ama
bence
1-bize geç girdi, daha doðrusu, muhtemelen bizdeki turizm, ulaþtýrma vs. gibi alanlarda çalýþýp ya da yurtdýþýna gidip, ticaret/eðitim yapýp, aktif olup bu hastalýðý kapacak kesim 60+ kesim deðil. ben italyada epey bir gezdim, fransada laboratuvarda çalýþtým. oralarda 60+ insanlar hayatýn çok içinde. hala çalýþan da çok. bizim 60+ nesil çoktaaaaaan emekli oldu ve hayatý = ev-kahve-torun (ayný þehirde ise) - a101- cami- pazar bitti. Hangi Türk emekli sabah 10'da kapuçino, kruvasan için bir kafeye öðlen 2'de espresso shot için baþka kafeye gidip orada lak lak ediyor? ya da kaçý cruise gemisinde? en fazla yazlýkta olur ki, daha yazlýk sezonu da açýlmadý. erkekler mahallenin kahvesine veya camisine, kadýnlar da a101'e ucuz tencere geldiði gün oraya enfekte birinin gelmesine kadar güvende.
2)bizim gençler kapmýþ, anne-babalarý ile aný evde yaþamýyorlarsa onlara bulaþtýrmamýþ olabilirler..
3) yahut
birilerine bulaþmýþ bile olsa, ayný evde yaþayan birisi olmadýðýnýz sürece test yapýlmýyor (yani mesela siz o kiþiyle otobüste, dükkanda, ziyaret ettiðiniz evde) filan karþýlaþmýþ olun ve öyle kapýn gibi bir senaryo yazalým. semptom da gösterseniz doktora gidince size normal grip, enfeksiyon vs. tedavisi yazýp yolluyorlar. illa yurtdýþý öykünüz vs. olacak ki test yapýlsýn....bizde çok çok az kiþiye test yapýlýyor.
1 ve 2 iyi de 3 durumu beni de çok korkutuyor. bir patlama yaþayabiliriz. Ýnþallah öyle olmaz ne diyelim.
annem ve babam 60+ yaþýnda, kardeþim hamile, benim kronik bir hastalýðým var...bizim için de korkuyorum.
Bir de madalyonun öbür yüzüne bakýn... Empati yapýn ve kendinizi doktorun yerine koyun.
Bugün öðle yemeðini bir doktor arkadaþýmla yedim. Geldiðimi duyunca davet etmiþti.. Konuþalým biraz dedi.
Kendisi Doçent'tir. Ayný zamanda öðretim görevlisi idi. Yýlbaþýnda istifa etmiþ. Þimdi serbest çalýþýyor.
Konusunda uzman olan, onlarca asistan yetiþtirmeye çalýþan bir cerrah..
Ýstifa sebebini sordum... Cimer'e yapýlan þikayetler dedi... Uzmanlýðý gereði günlük hasta kabulü 20 civarýnda olmasýna raðmen, az hasta bakýyor diye þikayetler gitmiþ. Kabul demiþ, istediðiniz kadar hasta bakayým demiþ, hasta sayýsý 70-100 arasýna çýkmýþ, bu sefer de hastalarla yeterince ilgilenmiyor, zaman ayýrmýyor diye þikayetler olmuþ.. Hatta gün içinde hasta bakabilmek için derslerini ve ameliyatlarýný akþam saatlerine almýþ... vs.. vs..
Þimdi benden, Kanada'ya göç edip mesleðine orada devam edebilmek için yardým talep ediyor... Uluslararasý geçerliliði olan bir çok sertifikasý var..
Seve seve dedim.. Elimden ne geliyorsa yaparým dedim... Benim yardýmým yer, yurt, çevre edinmesi konusunda olur... Yoksa kendisi mesleki açýdan kendisini ispatlamýþ birisi..
Not: Ses teli felci konusunda sýkýntýsý olan varsa bana özelden yazabilir. Yardýmcý olurum.
bir de eklemeden geçemem
italyanýn aile yapýsýnýn bazý tuhaflýklarý var...
30+ yaþýnda olup anne-babasýyla oturan çok fazla bekar, genelde çalýþmayan (çünkü bir süredir ekonomi çok iyi deðil ülkede) italyan özellikle erkek var (bu epey bir dalga konusudur aslýnda)
anne kuzusu aslýnda italyan erkekleri diye"uzamýþ ergenlik" büyümemiþ yetiþkinler, filan gibi tanýmlar türedi bu insanlar için.
Ýtalya'da baþka ülkelerden çok daha fazla bu (bir de Japonya'da). benim tahminim yaþlýlar kendi sosyalleþmeleri ile kapmadýlarsa da çocuklarýndan kaptýlar.
"e biz de ana kuzusuyuz" diyeceksiniz.
doðru bizim de aile yapýmýz öyle-ydi. Þimdilerde ise gençler iþ neredeyse orada.Ýþsiz olanýn da sosyalleþmeye imkaný yok maalesef.
Yer Ýmleri