Dolarda Yükseliş Kaçınılmaz VII

[ressam]

Ben 30 sene yurt disinda yasadim, zaman zaman ingilizce ogretmenligi yaptim.

Bizzat uygulamada farkettigim, ogrendigim bir konu var.

Turkce dil bilgisini bilmeyen, ogrenmesi gereken yaslarda ogrenmemis, ya da bir kismini atlamis olan ogrenci bu dili ogrenemiyor ya da cok zorluk cekiyor.

2012 yilinda Londra'da bir Turk gencle tanistim, 8 senedir buradayim abi dedi, ben de ogretmenligin verdigi rahatlikla, herhalde ingilizceyi halletmissindir dedim, yok abi, nerdee dedi.

Cocuk Anadolu'lu, biz turkce bilmiyormusuz ki abi dedi, ingilizceyi nasil ogrenelim.

Simdi TIP cok ozel bir saha, ulkenin en yuksek IQ derecesine sahip olan cocuklar gidiyor, tabi ki, onlarin Turkceyi bilmediklerini dusunmek abes olur, yine de TIP cok iyi ogrenilmesi gereken bir meslek, bence kendi dillerinde meslegi ogrenmeleri sonra bilimsel yayinlari takip edecek duzeyde ingilizce ogrenmeleri bence daha dogru olur diye dusunuyorum, bu nedenle Sn.hkm'in tezini destekledim.

Ogrencilerimda zaman zaman rastladigim, turkce dil bilgisi eksikligi bu sekilde dusunmeme yol acti.

İlkokulu küçük bir kasabada okuttum. Amacım ağaç, çiçek, böcek , köpek , kediyle iç içe eğlenceli bir çocukluk geçirmesi oldu. Tam 6 öğretmen değiştirdik. Orta okulu özel okulda burslu okudu. İngilizceyi burada çok iyi seviye öğrendi. Sonra İzmir fen lisesine 12. sıradan girdi. Burada da ingilizce öğretmeni harikaydı. Hatta Almanca öğrt. bayan bunlara kök söktürerek temeli öğretti. O zamanlar çok kızıyorlardı çocuklar , biz almancayı ne yapalım diye.

YKS de 125. olarak özel ünv. ye burslu yerleşti. Hazırlığı direkt geçti. Ertesi yıl, fakültede iyi ingilizce konuşulduğu için YKS ye girerek yabancı dilde ilk 30 oldu. Şimdi KYK ilk 100 bursu alıyor.

Bunları yazmamın nedeni övünmek değil. Bu yolda tecrübe aktarmak. Şimdi Hafta sonları Almanca kursuna gidiyor. Son sınıfta yurtdışı imkanlarını zorlamak için. Ne olursan ol , insanlığa faydalı ol diye daima nasihat ediyorum.

[subcomponent]

İlkokulu küçük bir kasabada okuttum. Amacım ağaç, çiçek, böcek , köpek , kediyle iç içe eğlenceli bir çocukluk geçirmesi oldu. Tam 6 öğretmen değiştirdik. Orta okulu özel okulda burslu okudu. İngilizceyi burada çok iyi seviye öğrendi. Sonra İzmir fen lisesine 12. sıradan girdi. Burada da ingilizce öğretmeni harikaydı. Hatta Almanca öğrt. bayan bunlara kök söktürerek temeli öğretti. O zamanlar çok kızıyorlardı çocuklar , biz almancayı ne yapalım diye.

YKS de 125. olarak özel ünv. ye burslu yerleşti. Hazırlığı direkt geçti. Ertesi yıl, fakültede iyi ingilizce konuşulduğu için YKS ye girerek yabancı dilde ilk 30 oldu. Şimdi KYK ilk 100 bursu alıyor.

Bunları yazmamın nedeni övünmek değil. Bu yolda tecrübe aktarmak. Şimdi Hafta sonları Almanca kursuna gidiyor. Son sınıfta yurtdışı imkanlarını zorlamak için. Ne olursan ol , insanlığa faydalı ol diye daima nasihat ediyorum.

ben de özel okulda burslu, sonra fen lisesi, sonra -dediğinizden de daha iyi bir dereceyle- özel üniversitede burslu okudum. sonra yurtdışında devam ettim.
ama şimdi çocuğum olsa kesinlikle türkiyede okutmam.

genç arkadaşa başarılar dilerim.

[ressam]

ben de özel okulda burslu, sonra fen lisesi, sonra -dediğinizden de daha iyi bir dereceyle- özel üniversitede burslu okudum. sonra yurtdışında devam ettim.
ama şimdi çocuğum olsa kesinlikle türkiyede okutmam.

genç arkadaşa başarılar dilerim.

İyi dilekleriniz için teşekkürler hocam. Yurtdışı için imkanımız elvermedi. Artık buradan sonrasını kendisi tırmalayacak.

[subcomponent]

İyi dilekleriniz için teşekkürler hocam. Yurtdışı için imkanımız elvermedi. Artık buradan sonrasını kendisi tırmalayacak.

hocam benim üniversiteyi yurtdışında okuma firsatım da vardı (tabi yine burslu)
ama korktum tabi o zamanlar daha cep telefonum bile yoktu. ben ker*** bir köy evinde doğmuş, kalabalık aileden bir kadınım. daha benden sonra okuyan kaç çocuk vardı, lazım olsa 3 kuruş gönderecek kimse yoktu...
hiç yurtdışına çıkmamıştım. bilmiyordum ki sistem nasıl, masrafı nasıl. yemedi işte kısacası. dahası bilen yol gösteren de yoktu (bilen olması şimdi çok önemli değil, internet var, o zaman o da yoktu, vardı da, bizde yoktu)

şimdi ne olacak, avrupa dediğiniz burnumuzun dibi. imkanlar çok. her gün görüntülü konuşuluyor...
ABD filan demiyorum, orada zaten üniversite paralı.

ama
üniversite eğitiminin bedava olduğu
yaşam giderlerinin de çok yüksek olmadığı, güvenli ülkelerde (özellikle eğitim geleneği olan orta avrupa ülkeleri) okunur.
türkiyede okumaktan çok çok çok pahalıya da gelmez. ilk yıl zorlanır aile, sonra çocuk şimdi dil kursuna gidiyormuş orada da h.sonu part time çalışır, mesela. tabii ki bu "devlet beni atasın" diyen çocuklar için değil. belli kapasitesi olan, kafası çalışan ve girişken arkadaşlar için diyeceğim bir şey. çocuğun karakterine uygun olmalı bu yaşam.

daha önemlisi, biz okurken "ülkemiz gelişiyor, daha da kalkınacağız, bizim çocuklarımız daha müreffeh yaşayacak" gibi bir beklentimiz vardı. açıkçası ben öyle bekliyordum. okursak, çok iyi bir gelecek kurarız kendimize diyorduk. neyse kurduk şükür ama bizden sonrakilerin o umudu kalmadı.
çocuğum yok.
olsaydı da maalesef benim yaşadığımdan daha iyi bir ülkede yaşayamayacaktı. bu durumda, elinde her yerde geçen bir diploması ve yapacak bir işi olsun da sonra nerede isterse orada yaşasın, isterim ben olsam.

ezcümle, dolar kurunun geldiği yer ve ülkedeki ekonomik durumla birlikte esas olarak genel kalite kaybının ve hakim düşünce tarzının beni getirdiği kafa yapısı bu. bir bebek yetişkin olana veya delikanlı orta yaşa gelene dek geçecek sürede ben, buradan çıkış göremiyorum.

siz görebiliyor musunuz?

[deepblue35]

hocam benim üniversiteyi yurtdışında okuma firsatım da vardı (tabi yine burslu)
ama korktum tabi o zamanlar daha cep telefonum bile yoktu. ben ker*** bir köy evinde doğmuş, kalabalık aileden bir kadınım. daha benden sonra okuyan kaç çocuk vardı, lazım olsa 3 kuruş gönderecek kimse yoktu...
hiç yurtdışına çıkmamıştım. bilmiyordum ki sistem nasıl, masrafı nasıl. yemedi işte kısacası. dahası bilen yol gösteren de yoktu (bilen olması şimdi çok önemli değil, internet var, o zaman o da yoktu, vardı da, bizde yoktu)

şimdi ne olacak, avrupa dediğiniz burnumuzun dibi. imkanlar çok. her gün görüntülü konuşuluyor...
ABD filan demiyorum, orada zaten üniversite paralı.

ama
üniversite eğitiminin bedava olduğu
yaşam giderlerinin de çok yüksek olmadığı, güvenli ülkelerde (özellikle eğitim geleneği olan orta avrupa ülkeleri) okunur.
türkiyede okumaktan çok çok çok pahalıya da gelmez. ilk yıl zorlanır aile, sonra çocuk şimdi dil kursuna gidiyormuş orada da h.sonu part time çalışır, mesela. tabii ki bu "devlet beni atasın" diyen çocuklar için değil. belli kapasitesi olan, kafası çalışan ve girişken arkadaşlar için diyeceğim bir şey. çocuğun karakterine uygun olmalı bu yaşam.

daha önemlisi, biz okurken "ülkemiz gelişiyor, daha da kalkınacağız, bizim çocuklarımız daha müreffeh yaşayacak" gibi bir beklentimiz vardı. açıkçası ben öyle bekliyordum. okursak, çok iyi bir gelecek kurarız kendimize diyorduk. neyse kurduk şükür ama bizden sonrakilerin o umudu kalmadı.
çocuğum yok.
olsaydı da maalesef benim yaşadığımdan daha iyi bir ülkede yaşayamayacaktı. bu durumda, elinde her yerde geçen bir diploması ve yapacak bir işi olsun da sonra nerede isterse orada yaşasın, isterim ben olsam.

ezcümle, dolar kurunun geldiği yer ve ülkedeki ekonomik durumla birlikte esas olarak genel kalite kaybının ve hakim düşünce tarzının beni getirdiği kafa yapısı bu. bir bebek yetişkin olana veya delikanlı orta yaşa gelene dek geçecek sürede ben, buradan çıkış göremiyorum.

siz görebiliyor musunuz?

Bahsettiğiniz sebeplerden dolayı ben 50 yaşında yurt dışında yeni bir yaşam kurmaya çalışıyorum.

[reha kaya]

Bahsettiğiniz sebeplerden dolayı ben 50 yaşında yurt dışında yeni bir yaşam kurmaya çalışıyorum.

50 Yaş çok ileri bir yaş değil artık, ben sizden büyüğüm fakat, yurt dışına gitme imkanım olsa, duran Reha'yı silsinler!

[ressam]

50 Yaş çok ileri bir yaş değil artık, ben sizden büyüğüm fakat, yurt dışına gitme imkanım olsa, duran Reha'yı silsinler!

Bulgaristan Türk emeklileri , emekli maaşını bulgaristanda harcamak şartıyla kabul ediyor diye biliyorum.

[Ahmetg]

hocam benim üniversiteyi yurtdışında okuma firsatım da vardı (tabi yine burslu)
ama korktum tabi o zamanlar daha cep telefonum bile yoktu. ben ker*** bir köy evinde doğmuş, kalabalık aileden bir kadınım. daha benden sonra okuyan kaç çocuk vardı, lazım olsa 3 kuruş gönderecek kimse yoktu...
hiç yurtdışına çıkmamıştım. bilmiyordum ki sistem nasıl, masrafı nasıl. yemedi işte kısacası. dahası bilen yol gösteren de yoktu (bilen olması şimdi çok önemli değil, internet var, o zaman o da yoktu, vardı da, bizde yoktu)

şimdi ne olacak, avrupa dediğiniz burnumuzun dibi. imkanlar çok. her gün görüntülü konuşuluyor...
ABD filan demiyorum, orada zaten üniversite paralı.

ama
üniversite eğitiminin bedava olduğu
yaşam giderlerinin de çok yüksek olmadığı, güvenli ülkelerde (özellikle eğitim geleneği olan orta avrupa ülkeleri) okunur.
türkiyede okumaktan çok çok çok pahalıya da gelmez. ilk yıl zorlanır aile, sonra çocuk şimdi dil kursuna gidiyormuş orada da h.sonu part time çalışır, mesela. tabii ki bu "devlet beni atasın" diyen çocuklar için değil. belli kapasitesi olan, kafası çalışan ve girişken arkadaşlar için diyeceğim bir şey. çocuğun karakterine uygun olmalı bu yaşam.

daha önemlisi, biz okurken "ülkemiz gelişiyor, daha da kalkınacağız, bizim çocuklarımız daha müreffeh yaşayacak" gibi bir beklentimiz vardı. açıkçası ben öyle bekliyordum. okursak, çok iyi bir gelecek kurarız kendimize diyorduk. neyse kurduk şükür ama bizden sonrakilerin o umudu kalmadı.
çocuğum yok.
olsaydı da maalesef benim yaşadığımdan daha iyi bir ülkede yaşayamayacaktı. bu durumda, elinde her yerde geçen bir diploması ve yapacak bir işi olsun da sonra nerede isterse orada yaşasın, isterim ben olsam.

ezcümle, dolar kurunun geldiği yer ve ülkedeki ekonomik durumla birlikte esas olarak genel kalite kaybının ve hakim düşünce tarzının beni getirdiği kafa yapısı bu. bir bebek yetişkin olana veya delikanlı orta yaşa gelene dek geçecek sürede ben, buradan çıkış göremiyorum.

siz görebiliyor musunuz?

Amerikadaki universiteler parali derken aciklik getirelim konuya

Eger yuksek SAT yada GMAT GRE skorunuz varsa bir cok okul bedava

Ama o bir cok okul ilk 30 da degil. Ilk 30 a girmeniz icin baska ozelliklerde lazim

ABD deki okullara 5 kurus para vermeden ki sanirim Almanya da da boyle gidebilirsiniz. Yuksek skor olmasli sartiyla.

Bedava derken yalnizca okul parasimi yoksa buna gecinme masraflarida dahilmi bilmiyorum. Ama bunu arastirmak kolay internette.