Originally Posted by
Cautionary
Önce can, sonra Canan, sonra çocuklar, sonra dost, akraba vs...kendi mutluluðumuza iliþkin kararlar alýrken, diðer unsurlarý çok takmamalýyýz...bunun icin biraz cesaret, biraz da bencil olmak lazým...ben þuna inanýyorum, önce ben mutlu olmalýyým ki, cevrendekilerin de mutluluðuna artý yönde katkým olsum.
Amerikalý arkadaþ kendisini çok mutlu edecek bir kararý, muhtemelen, gerek cesaret eksiði, gerekse etrafýndakileri mutsuz ederim korkusuyla erteliyor...mutsuz bir beyaz yaka olarak, kalp krizi, ya da kanser riski de az deðil...peki 20 sene daha yaþayacaðýnýn garantisini kim veriyor, nefret ettiði bir ülkede, nefret ettiði insanlar arasýnda 1 sene sonra kalp krizinden masa basýnda ölneyeceginin garantisi var mi?
Benim etrafýmda da beyaz yaka tabir edilen modern koleler çok...kimisi emekli olunca, kimisi özel okullarda okuyan cocuklari uni ye kapaðý attýðýnda hayalini kurduðu emekli hayatýný yasayacak...hesaplar hep 60 yaþlarýnda emeklilik, 10-15 sene de emeklilik hayatý...peki 58 de olursen ne olacak...ya da 62 de felç olup, 5-6 sene yataða mahkum bir emekliliði neden kimse düþünmüyor.
Çalýþkan, planlý bir insan, biraz da mütevazý ise, fazla gelecek kaygýsý yaþamaz...rýzký veren Allah, ilmi isteyen alýr, zenginliði ise yaradan nasip eder, biraz da nasip iþidir düþüncesinde olanýn ise çok daha cesur olmasý gerekir.
Yer Ýmleri