Rus sair Sergey Aleksandrovic Yesenin’in olum yildonumu (28 Aralik 1925)
Geziniyorum ilk karda
Tutusan guclerin inci cekirdekleri yuregimde.
Yolumun ustundeki yildizi
Aksam, yakti mavi kandiliyle.
Bilmiyorum, isik mi bu, karanlik mi?
Ruzgar mi, horoz mu korulukta oten?
Yoksa kis degil de, cayirliga inmis
Bir kugu surusu mu tarlalari orten?
Oh, ak duzluk, sen ne guzelsin!
Hafif ayazda kizisiyor kanim!
Nasil istiyorum yaslamak bagrimi
Uryan goguslerine kayinlarin.
Oh, ormanlarin koyu bulanikligi!
Karla kapli tarlalarin sevinc salmasi yurege!..
Nasil istiyorum kenetlemek kollarimi
Sogutlerin agac kalcalari ustunde.
...Ay oldu,
Mavileniyor pencerede tan.
Ah, sen, gece!
Ne diye, gece, her seyi yiktin!
Ayaktayim, basimda silindir sapkam.
Yanimda yok kimse.
Yalnizim.
Ve kirik ayna.
Penceremin altinda
Beyaz bir hus agaci
Karla kaplandi
Kesinlikle gumusten bir karla
Tuylu dallarinda
Beyaz puskullu
Kar sacagiyla
Cicekler acti
Ve hus agaci
Uykulu bir sessizlik icinde duruyor
Ve kar taneleri
Altin gibi parliyor
Ve safak vakti
Acele etmeksizin etrafinda dolasiyor
Ve onun dallarina
Yeni bir gumus serpistiriyor




Alıntı yaparak yanıtla









Yer İmleri