Sanat Mozaik

[Terraluna]

Fransiz yazar Julien Gracq'in dogum yildonumu ( 27 Temmuz 1910)

"Her sey iki kez oldurulmustur; bir kez iste ve bir kez belirtide, bir kez hizmet ettikleri seyde ve bir kez bizden istemeyi surdurdukleri seyde." Sirte Kiyisi



"Toutes choses sont tuées deux fois : une fois dans la fonction et une fois dans le signe, une fois dans ce à quoi elles servent et une fois dans ce qu'elles continuent à désirer à travers nous."




“Hava aci ve hemen hemen ilik oluyor, ogleyin orman yolunda yururken her yan patikadan, gunesin vurup karlari isildattigi yerlerde cozulen buzun karin gurultusunu andiran boguk gurultusunun yukseldigi duyuluyordu; ama kisacik aksam uzeriyle birlikte Meuse'un ufuklari da pempelesmeye baslar baslamaz soguk yeniden cati'nin ustune sihirli bir gerilim seriyor; muhurlenen orman bir sessizlik tuzagi, kapali demir parmakliklarinin yalnizca hayaletlerin gidis gelisine teslim ettigi bir kis bahcesi olup cikiyordu.” Ormanda Bir Balkon



“L'air était acide et presque tiède; à midi, quand on marchait sur la laie, on entendait de ch**ue layon, dans les tombées de soleil qui faisaient étinceler la neige, monter le gras bruit d'entrailles du dégel, mais dès que l'horizon de la Meuse rosissait avec la soirée courte, le froid posait de nouveau sur le Toit un suspens magique: la forêt scellée, devenait un piège de silence, un jardin d'hiver que ses grilles fermées rendent aux allées et venues des fantômes.”

[Terraluna]

Italyan sair Vittorio Sereni’nin dogum yildonumu (27 Temmuz 1913)

Bir fabrika dudugununn sesi gelir cok uzaklardan,
bu Eylul ortasinda, cigliktan cok islik gibi sevincli.
Demek ki butun dudukler susmamislar daha.
Eski patronlar isterlerdi her sey sessiz olsun, cit cikmasin
aclik mahallelerinde;
toplumun suskunluguyla ovunurler simdi.
Bu sessizlik icinde,
sabah suskunlugunun birdenbire kapladigi
bu sessizlik icinde,
yanda kalmis oyundaki bir odevin kizginligi var,
gurleyip tasiverir yureciginde
cocukken iki ders arasi duydugun duduk sesi.
Cinlar saatlerinde bugunun
kukreyen gucu onculerin:
Yukselir gelecek gunlere susamis
atilganliklarin burclari
genc yuzyilin kalesi ustunde.
Ama bir baska ses bu,
iscilerin sesi bu,
yukseldikce tedirginlesen
ve boguk hosnutsuzlukta karara karara
korkunc ofkelere burunen bir ses.
Ey, su anda susturulmus ses,
aslinda boluk porcuk ses,
ey, titreyen gelecekle yiten gecmis arasinda SIKISMIS kalmis
iki dilli can,
ey, bir vakitler goklere agan aci sarki!
Ama su, tedirgin edici, alayci duduk yok mu
fabrika dudugudur o, umut dolu.
Cevrede ucret ve is SIKINTISI icinde,
aci ve bos ortalikta hicbir ses yok
suskun duduklerin ciliz sesinden baska.
Ama gittikce daha yavas dalgalanan kisa titreyislerde
bir karisim kokusu var,
kan ve ter kokusu.



Lietamente nell’aria di settembre più sibilo che grido
lontanissima una sirena di fabbrica.
Non dunque tutte spente erano le sirene?
Volevano i padroni un tempo tutto muto
sui quartieri di pena:
ne hanno ora vanto della pubblica quiete.
Col silenzio che in breve va chiudendo questa calma mattina
prorompe in te tumultuando
quel fuoco di un dovere sul gioco interrotto,
la sirena che udivi da ragazzo
tra due ore di scuola. Riecheggia nell’ora di oggi
quel rigoglio ruggente dei pionieri:
sul secolo giovane,
ingordo di futuro dentro il suono in ascesa
la guglia del loro ardimento…
ma è voce degli altri, operaia, nella fase calante
stravolta in un rancore che minaccia abbuiandosi,
di sordo malumore che s’inquieta ogni giorno
e ogni giorno è quietato – fino a quando?
O voce ora abolita, già divisa, o anima bilingue
tra vibrante avvenire e tempo dissipato
o spenta musica già torreggiante e triste.
Ma questa di ora, petulante e beffarda
è una sirena artigiana, d’officina con speranze:
stenta paghe e lavoro nei dintorni.
Nell’aria amara e vuota una larva del suono
delle sirene spente, non una voce più
ma in corti fremiti in onde sempre più lente
un aroma di mescole un sentore di sangue e fatica.

[Terraluna]

Ingiliz ressam Solomon Joseph Solomon’in olum yildonumu (27 Temmuz 1927)

Ajax and Cassandra, 1886




Samson, 1887

[Terraluna]

Populer gerilim ve casusluk romanlarinin en cok satan Ingiliz yazarlarindan (Henry Patterson) Jack Higgins'in dogum gunu (27 Temmuz 1929)

" 'Bakin peder,' dedim. 'Bu sabah Bonito'da size papazlari avlama mevsimi oldugunu soyledigim zaman saka etmiyordum. Yillardir bir tek papaz gormedikleri ve gormek de istemedikleri yerler var. Gecen ay Hermosa'da bir Fransiz papazi sekiz yildan sonra kiliseyi acmaya kalkismisti. Yerel otelin balkonundan asagi sallandirdilar adami. Gozlerimle gordum.'

'Ve bir sey yapmadin mi?'

'Ben kendi yurdumda olaylara seyirci kalan papazlar gormusumdur. Olecek baska biri olduktan sonra bir kitap alip yanibasinda yurumek cok guc olmasa gerek. Inandigin bir sey ugruna sonuna kadar carpismak ise epey guctur.' " Devlerin Gazabi



" 'Look, father,’ I said. ‘I wasn’t joking this morning in Bonito when I told you there were people in these parts who thought it was still open season on priests. I know places where they haven’t seen one in years and don’t want to. Last month in Hermosa a young French priest tried to reopen the church after eight years. They hung him from the veranda of the local hotel. I saw him swinging.’

‘And did nothing?’

‘I’ve seen priests who stood by and did nothing in my own country,’ I said. ‘It’s easy to take the last walk with a prayer book in your hand when someone else is going to do the dying. Damned hard to stand up and fight for what you believe in against odds.' "

[Terraluna]

Felsefe ve Postmodernizm uzerine yaptigi eserleriyle taninan Fransiz filozof ve sosyolog Jean Baudrillard'nin dogum yildonumu (27 Temmuz 1929)

Cayi icen insan degil, cay insani iciyor.
Pipoyu tutturen sen degilsin, pipo seni tutturuyor.
Kitap beni okuyor.
Televizyon beni izliyor.
Hedef bize isabet ediyor.
Sonuc bizim nedenimiz oluyor.
Dil bizi konusuyor.
Zaman bizi yitiriyor.
Para bizi kazaniyor.



Ce n'est pas l'homme qui boit le thé, c'est le thé qui boit l'homme
Ce n'est pas toi qui fumes la pipe, c'est la pipe qui te fume
C'est le livre qui te lit
C'est la télé qui te regarde
C'est le monde qui nous pense
C'est l'objectif qui nous fixe
C'est l'effet qui nous cause
C'est le langage qui nous parle et toujours toujours...
C'est le temps qui nous perd
C'est l'argent qui nous gagne




"Turlerin karisimi yasasi dayatiliyor bize. Her sey cinseldir; her sey politiktir; her sey estetiktir; hem de ayni zamanda. Her sey politik bir anlam kazandi, ozellikle de 1968'den bu yana sadece gundelik yasam degil; delilik, dil, medya ve hatta arzu bile politik bir anlam kazandi. Her sey ozgurlesme ve kolektif kitlesel surecler alanina girdigi olcude politiklesiyor. Ayni zamanda her sey cinsel hale geldi, her sey arzu nesnesidir. Iktidar, bilgi, her sey fantasma ve bastirma terimleriyle yorumlaniyor, basmakalip bir cinsellik her yere egemen durumda. Ayni zamanda her sey estetiklesiyor: Politika gosteri icinde, cinsellik reklamcilik ve pornoda, her tur etkinlik kultur olarak adlandirilan seyin icinde estetik nitelik kazaniyor; her seyi istila eden medyatik ve reklamci gostergelesme tarzi; kulturun fotokopilestigi nokta. Her kategori mumkun oldugunca genellesir ve boylece tum ozgullugunu yitirir ve tum diger kategoriler tarafindan emilir. Her sey politik oldugunda artik hicbir sey politik degildir ve politika sozcugunun anlami kalmaz. Her sey cinsel oldugunda artik hicbir sey cinsel degildir ve cinsellik tum belirlenimini yitirir. Her sey estetik oldugunda artik guzel ya da cirkin olan bir sey kalmaz ve sanat da yok olur." Kotulugun Sefafligi



“La loi qui nous est imposée est celle de la confusion des genres. Tout est sexuel. Tout est politique. Tout est esthétique. Simultanément. Tout a pris un sens politique, surtout depuis 1968 : la vie quotidienne, mais aussi la folie, le langage, les médias, mais aussi le désir deviennent politiques à mesure qu’ils entrent dans la sphère de la libération et des processus collectifs de masse. En même temps, tout est devenu sexuel, tout est objet de désir : le pouvoir, le savoir, tout s’interprète en termes de fantasmes et de refoulement, le stéréotype sexuel est passé partout. En même temps, tout s’esthétise : la politique s’esthétise dans le spectacle, le sexe dans la publicité et le porno, l’ensemble des activités dans ce qu’il est convenu d’appeler la culture, sorte de sémiologisation médiatique et publicitaire qui envahit tout – le degré Xerox de la culture. Ch**ue catégorie est portée à son degré de généralisation le plus grand, et du coup perd toute spécificité et se résorbe dans toutes les autres. Quand tout est politique, rien n’est plus politique, et le mot n’a plus de sens. Quand tout est sexuel, rien n’est plus sexuel, et le sexe perd toute détermination. Quand tout est esthétique, rien n’est plus ni beau ni laid, et l’art même disparaît.”

[Terraluna]

Norvecli ressam Hans Dahl'in olum yildonumu (27 Temmuz 1937)

By the Water's Edge, 1880




Fjord with sailing boat, 19th century

[Terraluna]

Tex Avery’nin yonettigi ve 27 Temmuz 1940'ta yayinlanan A Wild Hare, ilk resmi Bugs Bunny animasyonu olarak kabul edildi.

[Terraluna]

Hint asilli Amerikali yazar Bharati Mukherjee’nin dogum yildonumu (27 Temmuz 1940)

“Ya insan ruhu olummsuzse - Hintli bilgeler, ruhu atesin yakamayacagini, suyun bogamayacagini, ruzgarın egemeyecegini soylerler - ya uzerinde milyonlarca cizgi bulunan bir plaksa, her biri tam bir daire olan bu cizgiler bir sonraki cizgiye elmas keskinliginde mikroskobik bir bagla bagliysa ve bu plagi ancak Tanri dinleyebiliyorsa?” Yasemin



“What is if the human soul is eternal - the swamis say of it, firs cannot burn it, water cannot drown it, winds cannot bend it - what if it is like a giant long-playing record with millions of tracks, each of them a complete circle with only one diamond- sharp microscopic link to the next life, and the next, and only God to hear it all?”




“Iyoti, Jasmine: I shuttled between identities.

We had our arguments. ‘We aren't going to spawn! We aren't ignorant peasants!" Prakash yelled every time I told him that I wanted to get pregnant. I was past fifteen, and girls in the village, and my mother, were beginning to talk. He said he was too poor to start a family and I was too young. My kind of feudal compliance was what still kept India an unheahhy and backward nation. “It was up to the women to resist,because men were too greedy and too stupid to recognize their own best interests. I didn't dare confess that I felt eclipsed by the Mazbi maid's daughter, who had been married off at eleven, just after me, and already had a miscarriage.’ ”