Al ekmegi benden
istersen havayi da;
ama gulusunden mahrum etme beni.
Koyma gulsuz
ve ciceksiz beni,
sevinciyle cosarak
parildayan sudan
ve senden yayilan
gumusun kivilcimlarindan.
Bu cetin ve uzun kavgamdan
yorgun gozlerle donerim
ve gorurum ayaklar altinda
bu degismeyen topragi;
ama o sevecen gulusun
yukselir gokyuzune pesimden
ve ardina dek acar
yasamin tum kapilarini benim icin.
Sevdalim, zifiri karanlikta bile
gulumse bana
ve ansizin saciliyorsa
kanim sokak taslarina,
guluver
cunku gulusun estir
yalin bir kilica.
Sonbaharda denizle birlikte
gulusun costurmali
kopuren caglayanini.
Ve sevdalim baharin
bekledigim cicek gibi
gulusunu ararim
mavi cicegi, gulu
yurdumdan seslenen.
Gul gecenin savkinda
gunduzun aydinliginda
gul yamru-yumru
sokaklarinda adanin,
gul sana sevdalanmis
su ipe-sapa gelmez adamin bakisinda,
ama ben gozlerimi actigimda
ve de kapadigimda onlari,
ve ayaklarim goturup
geri getirdiginde beni
al benden ekmegi, havayi,
isigi, bahari,
ama mahrum etme
gulusunden beni
iste o zaman olurum gayri.
Pablo Neruda
https://www.youtube.com/watch?v=QfLkk1ltHcI
Seslendirme: Gianni Caputo


Alıntı yaparak yanıtla



Yer İmleri