Sanat Mozaik

[Terraluna]

Kure, Siradaki, Korsan Gunlukleri ve Jurassic Park romanlarinin Amerikali yazari Michael Crichton'in olum yildonumu (4 Kasim 2008)

"Iyi. Memnun oldum. Bu cok buyuk ve gosterisli bir varlik."�

"Evet dogru." dedi Norman alnindaki terleri silerek. Tanrim diye dusundu, "elinde dolu tabanca tutan bir cocukla konusmak gibi bir sey bu." Kure



"Good. I am pleased you like it. It is a very impressive entity of large size."�

"Yes, it is," Norman said, wiping sweat from his forehead. Jesus, he thought, "this is like talking to a child with a loaded gun."

[Terraluna]

Alman hard rock grubu Scorpions, derleme albumu Comeblack'i 4 Kasim 2011'de RCA Records etiketiyle piyasaya surdu.

[Terraluna]

Turk sair ve yazar Gulten Akin Cankocak'in olum yildonumu (4 Kasim 2015)

Kactik kentin bizi sarmayan sesinden
denizin kis artigi sessizligine
izlendigimizi biliyorduk, hem de kendimiz kendimizi
bir umut, bu kez boyle olmayabilir ve oteki
susar bagislariz biz bizi
gece kusu ayni zaman araligini kullaniyor
cigligini bosaltirken yeryuzune
yuregin ve saatin kullandigi araligi
yikilmis koyleri, gocmus olanlari yollarda
cocuklari, ruhlarini o dogulmus yerde birakilmis
gozlerinin ardi bosalmis yaslilari
erkekleri, utangac kadinlari, ofkesi kendini bitiren
onlari onlari onlari tasidigimizi
her ciglikta yeniden animsaya
cogalta. yargilanmis, hukmu hayatina dusulmus
biri halinde..
gece aci azigimizi paylasiyor bizimle
uyumuyor uyutmuyor uslu durmuyor
oysa guller vardi once aklimizda
igdeleri gorduk zambaklari da
ayartildigimiz guzel kokulara
kok edinmis aska, derin bulusmaya
biz onlari bulurduk bulmasina
gece, kus cigligi yuregi cildirtan araliklarla
yiten dinginlik
gunduzu bekledik



We escaped the sounds of a city that didn't embrace us,
fled the silent remains of a winter sea.
We knew we were being watched
and we watched ourselves
with one hope, that this time, it would be different, not like before
In silence, we forgave ourselves for hoping
As heart and time inhabit the same space
so, in equally measured intervals,
the Night Bird release its cry to earth
And the people of fallen villages
the ones who were forced to the road;
the children too,
forced to leave behind
their souls,
their birth place -
behind their eyes is an emptiness.
Their elders and women, dishonoured.
Their men, defeated by anger.
Those Those Those
whom we carried
With each shriek of the Night Bird,
we remember more keenly
the sentence of our fallen lives,
The state we've been reduced to.
The Night Bird shares our plight, our bitter resolve
It doesn't sleep, it can't sleep, it doesn’t stop -
Yet at one time, we had roses in our minds.
We looked at fruit trees and lilies,
we were seduced by beautiful scents
we had passion that grew roots, deep encounters.
We found what we were meant to find
The cries of the Night Bird
make us feel mad with courage.
And our fears dissolve into calm
as we wait for morning.

[Terraluna]

Amerikali rock grubu Bon Jovi, 14.studyo albumu This House Is Not for Sale'i 4 Kasim 2016'da Island Records etiketiyle piyasaya surdu.

[Terraluna]

Evin icinde bir oda, odada Istanbul
Odanin icinde bir ayna, aynada Istanbul
Adam sigarasiniyakti, bir Istanbul dumani
Kadin cantasini acti, cantada Istanbul
Cocuk bir olta atmisti denize, gordum
Cekmeye basladi, oltada Istanbul
Bu ne bicim su, bu nasil sehir
Sisede Istanbul, masada Istanbul
Yurusek yuruyor, dursak duruyor, sasirdik
Bir yanda o, bir yanda ben, ortada Istanbul
Insan bir kere sevmeye gorsun, anladim
Nereye gidersen git, orada Istanbul.



Nella casa una stanza, in quella stanza Istanbul
Nella stanza uno specchio, nello specchio Istanbul
L'uomo ha acceso la sigaretta, un fumo di Istanbul
La donna ha aperto la borsa, nella borsa Istanbul
Il bambino ha gettato una lenza nel mare, ho visto
Ha cominciato a tirarla, nella lenza Istanbul
Che strana cosa questa, che città è
Nella bottiglia Istanbul, sulla tavola Istanbul
Cammina se cammini, si ferma se ti fermi, sbalordimmo
Da un lato lei, da un lato io, in mezzo Istanbul
Uomo se proverai ad amare per una volta, ho capito
Ovunque andrai, là sarà Istanbul

Umit Yasar Oguzcan

[Terraluna]

Il lavoratore più pesante sono io;
ventiquattro ore al giorno
penso a te.

[Terraluna]

Dunyaya acilali seni gordu gozlerim
Senden baskasina bir duvar ordu gozlerim
Yasayan bir guzellik gormedim senden baska
Senin aydinliginda bakar gordu gozlerim.



Da quando si sono aperti al mondo,hanno visto te, I miei occhi
Hanno cinto di muro tutte le altre cose ,tranne che te, I miei occhi
Non ho visto nessun'altra bellezza vivente come la tua
Guardono e vedono dentro la tua luminosità, I miei occhi.

[Terraluna]

Besyuz borazan birden caliyor
Bin davul birden vuruyor basimda
Gok gurultuleri
Cekic sesleri makine sesleri
Daglardan kopan kocaman ciglar
Taslar
Kayalar
Ey ustume ustume gelen deniz
Ey cam kiriklarindan kader
Yeter
Yeter artik
Nerdeyse cildiracagiım
Bir yesil otesine geldim durdum iste
Merdivenin son basamagindayim
Bir adim daha atsam
Kimseler tutamaz beni
Bir adim daha atsam karanliktayim…



Suenan quinientos cuernos a la vez
Mil tambores retumban en mi cabeza a un mismo tiempo
Truenos
Martillazos ruidos de máquinas
Inmensos aludes que caen de las montañas
Piedras
Rocas
Oh mar que embistes contra mí
Oh destino de cristales rotos
Basta
Basta ya
Estoy a punto de enloquecer
He llegado más allá del verde y **uí me he detenido
Estoy en el último peldaño de la escalera
Si doy un paso más
Nadie puede detenerme
Si doy un paso más estoy en la oscuridad…