Sanat Mozaik

[Terraluna]

Ukrayna dogumlu Rus gazeteci ve yazar Vasily Semyonovic Grossman’in dogum yildonumu (12 Aralik 1905)

“Cehov'un insancilliginin uzerine yaptiginiz konusmayla Dostoyevski'ye olan hayranliginizi nasil bagdastiracagiz? Dostoyevski icin Rusya'daki tum insanlar ayni degildir. Hitler, Tolstoy'a alcak demistir ama soylendigine gore Hitler'in calisma odasinda Dostoyevski 'nin portresi asilidir. Ben bir ulusal azinliktanim. Tatar'im. Rusya da dogdum, bir rus yazarin Polonyali'lara, Yahudi'lere nefretini bagislamiyorum. Buyuk bir dahi 'de olsa bagislayamam." Yasam ve Yazgi



“How can you reconcile your earlier hymn to Dostoyevsky with this passionate speech in praise of Chekhov and his humanity? Dostoyevsky certainly doesn't consider everyone equal. Hitler called Tolstoy a degenerate, but they say he has a portrait of Dostoyevsky hanging in his office. I belong to a national minority myself. I'm a Tartar who was born in Russia and I cannot pardon a Russian writer his hatred of Poles and Yids. No – even if he is a genius.”



''Savasta oglunu kaybeden bir anneye karsi butun insanlar sucludur ve insanlik tarihi boyunca bu annenin onunde bos yere kendilerini aklamaya calisirlar.''



“Everyone feels guilty before a mother who has lost her son in a war; throughout human history men have tried in vain to justify themselves.”

[Terraluna]

Avusturyali - Fransiz roman ve deneme yazari ve psikolog Manès Sperber'in dogum yildonumu (12 Aralik 1905)

"Gencler, her seyi tartisma konusu yapmayi ogreniyorlardi, ama en guc sorunlarin bile kendilerine bir sey istemeyen, her seyi baskalari icin isteyenlerin uzak goruslulukleri ve yureklilikleri sayesinde cozulebileceginden emindiler; onlar icin yoksulluk, zenginligin aci aci yakinilan eksikligi degil, ama Marks’in soyleyisiyle, nesnelerin egemenligini ortadan kaldirmaya elverisli tek kurtulustu. Onlar, insanlarin kisa surede nesnelerin asagilanmis tutsaklari olmaktan cikacaklarina inaniyorlardi. Bu kusak her yerde en gozu pek gerceklerle, ilk kez kendisinin ortaya attigina inandigi sorularin yanitlariyla sozlesmis gibiydi."



"Les jeunes apprirent à mettre tout en question. Maisils avaient aussi la certitude quelasolutiondes problèmes les plus ardus était accessible au courage et à la lucidité de ceux qui ne voulaient rien pour eux-mêmes et tout pour tous; ceuxpour qui la pau- vreté n'était pas l'absence amèrement regrettée de la richesse, maisla seulelibération susceptibled'anéantir la Verdinglichung dont parlait Marx : l'empire des choses. Leshommesallaient être délivrés del'emprise humiliante des choses. Cette génération avait partout des rendez-vous avec les plus audacieuses vérités et avec les réponses à des questions qu'elle croyait être la première à poser."

[Terraluna]

20. yuzyilin en populer ve etkili muzik sanatcilarindan Italyan kokenli Amerikali sarkici, aktor ve yapimci (Frankie / Swoonatra) Ol' Blue Eyes’in (Frank Albert Sinatra) dogum yildonumu (12 Aralik 1915)

[Terraluna]

Turk yazar, cevirmen ve dusunur Huseyin Cemil Meric'in dogum yildonumu (12 Aralik 1916)

"Paris benim de ruyalarimin sehri. Ben de yillarca orada yasadim. Marius'la, Rastignac'la, Julien Sorel'le. Paris'in buyusu nerden geliyor? Evvela sevdiklerimin cogu orada yasamis. Ve yasiyor. Kulaklarimizda dost isimlerin musikisi: Chénier, Diderot, Comte… Bu Flaubert'in, Lamartine'in veya Loti'nin Dogu hayranligindan farkli. Onlar muphem'in nostaljisi icinde. Ben Bilinen'in. Belki bu bir kopus. Yahut belki de parcanin butune hasreti. Londra, New-York veya Moskova. Butun uzak beldeler gurbet benim icin. Yalniz Paris vatan, kafamin vatani. Ama gonlumle bu topraklara bagliyim."



"Paris est aussi la ville de mes rêves. J’y ai vécu des années. Avec Marius, Rastignac, Julien Sorel. D’où Paris tient-elle sa magie ? Tout d’abord, parce que la plupart de ceux que j’ai aimés y ont vécu. Et y vivent. La musique du nom de mes amis chante à mon oreille : Chénier, Diderot, Comte… C’est autre chose que l’enthousiasme d’un Flaubert, d’un Lamartine ou d’un Loti pour l’Orient. Ils évoluent dans une forme de nostalgie suspecte [muphem]. Je fais partie des initiés. Londres, New York, Moscou. Toutes ces villes lointaines me sont étrangères. Mais Paris est la patrie (vatan) de mon esprit. Et c’est mon cœur qui me lie à cette terre."

[Terraluna]

Fransiz roman yazari Raymond Radiguet’nin olum yildonumu (12 Aralik 1923)

“Insanin en yalan soyleyemeyecegi anlar, aslinda tam olarak en cok yalan soyledigi ve ozellikle de kendine yalan soyledigi anlardir. Bir kadinin yalan soyleyemeyecegi anda olduguna inanmak, bir cimrinin sozde comertligine inanmak anlamina gelir.” Icimizdeki Seytan



"Les moments où on ne peut pas mentir sont précisément ceux où l’on ment le plus, et surtout à soi-même. Croire une femme au moment où elle ne peut mentir, c’est croire à la fausse générosité d’un avare."



“Ilk opucugun tadi beni, hayatta ilk kez tadilan bir meyve gibi hayal kirikligina ugratmisti. En buyuk hazlari yenilikte degil, aliskanlikta yakalariz. Birkac dakika sonra, yalnizca Marthe'in dudaklarina alismamis, artik vazgecemez hale gelmistim. O ise, o sirada beni bundan sonsuza dek mahrum birakmaktan soz ediyordu.”



"La saveur du premier baiser m’avait déçu comme un fruit que l’on goûte pour la première fois. Ce n’est pas dans la nouveauté, c’est dans l’habitude que nous trouvons les plus grands plaisirs. Quelques minutes après, non seulement j’étais habitué à la bouche de Marthe, mais encore je ne pouvais plus m’en passer. Et c’est alors qu’elle parlait de m’en priver à tout jamais."

[Terraluna]

Iranli sair, yazar, elestirmen, gazeteci ve yonetmen Ahmed Samlu'nun dogum yildonumu (12 Aralik 1925)

Gozyaslari bir sirdir
gulumseme bir sir
ve bir sirdir ask.
Askimin gulumsemesiydi
gozyaslari, o gecenin.
Oyku degilim anlatasin,
nagme degilim soyleyesin,
ses degilim isitesin
degilim oyle bir sey
ki goresin
ki bilesin
ortak bir aciyim ben
haykirsin beni, sesin.
Agac ormanla konusuyor
ot ovayla
yildiz kainatla
ve ben
seninle konusuyorum
Adini soyle bana
elini ver bana
lafini soyle bana
kalbini ver bana
ben koklerini anladim senin
senin dudaklarinla konustum tum dudaklara
tanidik ellerimle ellerin.
Aydinlik tenhalarda seninle agladim
yasayanlar icin
karanlik mezarliklarda seninle soyledim
en guzel sarkilari
cunku bu yilin oluleri
en asik yasayanlardi.
Ellerini ver bana
tanidik ellerimle ellerin
ey, gec bulunmus!
seninle konusuyorum
bulutun tufanla
otun ovayla
yagmurun denizle
kusun baharla
agacin ormanla konustugu gibi
koklerini anladim senin, cunku
cunku
tanidik sesimle sesin



Tear is a mystery,
Smile is a mystery,
Love is a mystery.
The tear in that night was my love’s smile.
I am not a narrative so that you could tell me,
Not a melody you could sing,
Not a sound you could hear,
Or that sort you could see,
Or that type you could know…
I am the common pain,
Scream me!
The tree speaks with the forest,
The grass with the plain,
The star with galaxy;
and I speak with you.
Tell me your name,
give me your hand.
Tell me your say,
give me your heart.
I have intuited your roots;
With your lips, I have spoken to all the lips,
and your hands are familiar with mine.
In the bright solitude, I have wept with you
for the living;
And in the dark graveyard, I have sung with you
the most beautiful songs of all;
Because the dead of this year
were the best paramours alive.
Give me your hands;
your hands are familiar with me.
Oh the late-found, I speak with you
Like the cloud with the storm,
Like the grass with the plain,
Like the rain with the sea,
Like the bird with the spring,
Like the tree speaks with the forest.
For, I
have intuited your roots,
Because my voice
is familiar with yours

[Terraluna]

Kirgiz edebiyatci, gazeteci, cevirmen, diplomat ve siyasetci Cengiz Aytmatov’un dogum yildonumu (12 Aralik 1928)

“Simdi nerelerdesiniz, hangi yollarda yuruyorsunuz? Artik bizde, bozkirda, butun Kazakistan'i asan, Altay'lara ve Sibirya'ya kadar ulasan yollar var! Nice cesur insanlar oralarda calisiyor. Siz de mi o ulkelere gittiniz! Cemile'm! O genis bozkirda, hic ardina bakmadan yuruyup gittin! Yoruldun mu, kendine olan inancini yitirdin mi? Oyleyse Danyar'a yaslan. Sana, ask ustune, vatan sevgisi sutune, hayat sutune turkulerini soylesin! Bozkir canlansin ve butun renkleriyle oynamaya baslasin! Git Cemile, git! Hic pisman olma, sen mutlulugu en sarp yollarda yuruyerek buldun! Simdi onlara bakiyor ve Danyar’in sesini isitiyorum. Beni de yola cagiriyor. Demek ki bavulumu alip gitmenin zamani geldi.Ben de bozkira,kendi koyumuze donecegim ve orada yeni renkler arayacagim. Fircayi her vurusumda Danyar’in turkusu cinlasin! Fircayi her vurusumda Cemile’nin yuregi carpsin.”



"Where are you now, what roads are you treading? We have many new roads in the steppe across Kazakhstan, up to the Altai and through Siberia! Many brave people are working there. Perhaps you, too, are there? My Jamila, you left with never a backward glance. Perhaps you are tired, perhaps you have lost faith in yourself? Lean against Daniyar, let him sing you his song of love, of the earth, of life. May the steppe reflect it and blossom in every hue and colour! Keep on, Jamila, never regret what you've done, for you have found your difficult happiness! As I look at them I hear Daniyar's voice. He is calling to me to set out, and that means it is time for me to prepare for the journey. I will cross the steppe to my native village and will find new colours there. May my every brush-stroke resound with Daniyar's song! May my every brush-stroke echo the sound of Jamila's beating heart!”

[Terraluna]

Ingiliz oyun yazari, senarist ve politik aktivist John (James) Osborne’un dogum yildonumu (12 Aralik 1929)



“Ask hakkinda, kendinizi aldatmaya calismanin bir faydasi yok. Ellerinizi kirletmeden, kolay bir is yapar gibi asik olunmaz. Kuvvet ve cesaret ister ask. Eger tertemiz ruhunun beyazligini azicik lekelemekten korkacak kadar titizsen, yasamaktan vazgec de melaike ol! Cunku o zaman insan olmayi beceremeyeceksin demektir. Ya bu dunya ya oteki dunya!”


"Bir fikrim var. Nicin kucuk bir oyun oynamiyoruz? Insan taklidi yapalim, sozde insanmisiz da, canliymisiz da. Hic olmazsa bir sure icin. Ne dersiniz? Hadi insan taklidi yapalim. Ah, dostum, herhangi bir sey icin heyecanlanacak bir insanla karsilasmayali o kadar uzun zaman oldu ki." Ofke



“I've an idea. Why don't we have a little game? Let's pretend that we're human beings, and that we're actually alive. Just for a while. What do you say? Let's pretend we're human. Oh, brother, it's such a long time since I was with anyone who got enthusiastic about anything.”