Sanat Mozaik

[Terraluna]

Librettosu, Antonio García Gutiérrez'nin yazmis oldugu Simon Bocanegra isimli tiyatro oyunundan Francesco Maria Piave’nin uyarladigi, Giuseppe Verdi’nin besteledigi 3 perdelik Simon Boccanegra operasi , ilk kez 12 Mart 1857’de Venedik, Teatro La Fenice’de sahnelendi.

[Terraluna]

Italyan roman, oyun, oyku yazari, sair, gazeteci ve Sehvet Cocugu, Olumun Zaferi, Masum romanlarinin yazari Gabriele D'Annunzio'nun dogum yildonumu (12 Mart 1863)





Siirlerim cocugudur
ormanlarin,
kimileri dalgalarin,
kimileri kumsallarin,
kimileri gunesin,
kimileri bati ruzgarinin.
Sozcuklerim,
derin,
topraktaki kokler gibi,
bazıları sakin,
yıldızlı gokyuzu gibi,
hayat dolu, genclerin
damarlari gibi

[Terraluna]

Avustralyali Empresyonist ressam Emanuel Phillips Fox'in dogum yildonumu (12 Mart 1865)

The Landing of Captain Cook at Botany Bay, 1770 (1902)




The Ferry (circa 1910 - 1911)

[Terraluna]

Alman yazar Theodor Plievier'in dogum yildonumu (12 Mart 1892)

" 'Bagirmaya devam et'

Ayaginin derisi ve eti bir corap gibi cikarilmis ve ciplak kemiklerinin etrafina sadece bir battaniye parcasi sarilmis ,acidan kavrulan adam soylemisti bunu .Odundan mi yapilmisti insan?"



" 'Heulen Sie'

Der Mann, dem man den Fuß wie einen schmutzigen und verschlammten Strumpf ausgezogen hatte und der, einen Halsschal und einen Fetzen Decke um das Skelett gewickelt, an seinem Platz saß und Schmerzen und den bis zum Knie hochfressenden Brand vergaß, sagte das. Und ist der Mensch Holz?"

[Terraluna]

Coca Cola, ilk kez 12 Mart 1894'de Vicksburg, Mississippi'de siselenip satisa sunuldu.

[Terraluna]

Italyan ressam Galileo Cattabriga'nin dogum yildonumu (12 Mart 1901)

Campagna, XX secolo




Ritratto di donna, XX secolo

[Terraluna]

1934 - 1981 yillari arasinda 200 filmde rol alan Japon aktor Takashi Shimura'nin dogum yildonumu (12 Mart 1905)

"Olmeden, hic olmazsa tek bir gun senin gibi olabilsem keske. / If I could be like you for just one day before I died.”



Yasamak (Ikiru, 1952) Akira Kurosava

[Terraluna]

Romanya dogumlu Kanadali sair Irving Peter Layton'in dogum yildonumu (12 Mart 1912)

Ben siir yazinca mutlu oluyorum en cok.
Ask, iktidar, zafer cigliklari da
bir sey, hem de bir hayli;
ama bir siir, tipki bir havuz gibi
suyu da iceriyor, yansimayi da.
Dogada bolunmus ne varsa benim cimdedir,
agac da agacin kufu de
bende kivama varir;
ben caneviyim onlarin. Degissinler,
atissinlar, saga sola sapsinlar alev gibi
ben onlarin agziyim, hizmetindeyim onlarin.

Iyice goruyorum, kosnulu pervaneler
kokuyla ve gunes aydinligiyla kocaman
daliyorlar tehlikeli caliliklarin icine
ya da gelip duran golgelerini dusuruyorlar
yillardan bir yil, dort basi mamur tanrilar
ayaklarini koysunlar diye,
ciceklerden yaptigim bahcenin ustune:
o tanrilar, yukselen duzenlerin dostudurlar,
onlar destekler bu coskulu dusunceleri
ve ta oralardan bagisladiklarini bildirirler
baskaldiran kanlari.

Ben sessiz bir deliyim, gozyaslarinin yanibasinda,
canina kiyilmis bir sey gibi yatiyorum
agaclarin evi olan
yesil havada ya da yaslanmisim carcabuk alev alan
havanin nice ardiclarin kanatlariyla
ustune devrildigi bir iskemleye;
biliyorum, tam mevsimi,
yapraklarla tomurcuklar fiskiriyor
ve canli ne varsa hazirliyor kendi olumunu
bir yandan da ta uzaklarda bir yerden
gelmis birisi sonduruyor dunyanın dogum gunu mumlarini.



And me happiest when I compose poems.
Love, power, the huzza of battle
Are something, are much;
yet a poem includes them like a pool
water and reflection.
In me, nature’s divided things—
tree, mould on tree—
have their fruition;
I am their core. Let them swap,
bandy, like a flame swerve
I am their mouth; as a mouth I serve.

And I observe how the sensual moths
big with odour and sunshine
dart into the perilous shrubbery;
or drop their visiting shadows
upon the garden I one year made
of flowering stone to be a footstool
for the perfect gods:
who, friends to the ascending orders,
sustain all passionate meditations
and call down pardons
for the insurgent blood.

A quiet madman, never far from tears,
I lie like a slain thing
under the green air the trees
inhabit, or rest upon a chair
towards which the inflammable air
tumbles on many robins’ wings;
noting how seasonably
leaf and blossom uncurl
and living things arrange their death,
while someone from afar off
blows birthday candles for the world.