Sanat Mozaik

[Terraluna]

Japon tanka sairi Takuboku Ishikawa’nin olum yildonumu (13 Nisan 1912)

Calisiyorum hic durmadan, hic durmadan calisiyorum,
ama kolaylasmiyor hayat,
Ellerime bakiyorum, bosluga bakarcasina.



I've worked harder than hardest,
Yet I'm no better off;
I only look down at my bony hands.

[Terraluna]

Turk sair Orhan Veli Kanik’in dogum yildonumu (13 Nisan 1914)





J’écoute Istanbul, mes yeux sont fermés
D’abord souffle un vent léger ;
Il ballotte peu à peu
Les feuilles dans les arbres ;
Au bout du monde, bigrement au bout du monde
Les clochettes des porteurs d’eau ne s’arrêtent jamais ;
J’écoute Istanbul les yeux fermés.

J’écoute Istanbul les yeux fermés ;
Les oiseaux passent
Des hauteurs, de nuées en nuées, de cris en cris ;
Les filets sont retirés dans les bordigues
Les pieds d’une femme touchent l’eau
J’écoute Istanbul, les yeux fermés.

J’écoute Istanbul, mes yeux sont fermés ;
Le bazar est empli de fraîcheur
Mahmut Pacha est animé
Les cours sont remplies de pigeons
La voix du marteau vient des docks ;
Les odeurs de sueur au vent du beau primptemps
J’écoute Istanbul, mes yeux sont fermés.

J’écoute Istanbul, mes yeux sont fermés ;
L’ivresse d’anciens mondes en tête,
Une maison de rivage avec de sombres hangars à bateaux
Les vents du sud ouest sont tombés dans un bruissement intérieur
J’écoute Istanbul les yeux fermés.

J’écoute Istanbul, mes yeux sont fermés;
Une jeune fille aguicheuse d’une beauté provocante passe sur le pavé.
Les blasphèmes, les chants, les chansons, les jets de mots.
Une chose tombe de ses mains à terre ;
Cela doit etre une rose;
J’écoute Istanbul, mes yeux sont fermés.

J’écoute Istanbul, mes yeux sont fermés;
Un oiseau s’évertue à tes pieds.
J’ignore si ton frond est chaud
J’ignore si tes lèvres sont humides
Une lune blanche nait au milieu des pignons ;
Je comprends les battements de ton cœur ;
J’écoute Istanbul.




Benim de mi dusuncelerim olacakti,
Ben de mi boyle uykusuz kalacaktim.
Sessiz, sedasiz mi olacaktim boyle?
Cok sevdigim salatayi bile
Aramaz mi olacaktim?
Ben boyle mi olacaktim?



Beni bu guzel havalar mahvetti,
Boyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tutune boyle havada alistim,
Boyle havada asik oldum;
Eve ekmekle tuz goturmeyi
Boyle havalarda unuttum;
Siir yazma hastaligim
Hep boyle havalarda nuksetti;
Beni bu guzel havalar mahvetti.

[Terraluna]

Amerikali film yonetmeni, yapimci ve koreograf Stanley Donen'in dogum yildonumu (13 Nisan 1924)

[Terraluna]

Irlandalı sair, yazar ve cevirmen Seamus Heaney'in dogum yildonumu (13 Nisan 1939)

Tek bildigim karanliga acilan bir kapi.
Disarda, eski dingiller, paslanan demir cemberler;
Icerde, dovulen orsun kesik cinlayislari,
Sasirtici yelpaze kuyrugu kivilcimlarin
Ya da su verildikce sertlesen nalin cikardigi islik.
Ortada bir yerde olmalı ors,
Bir ucu dort kose, obur ucu tek boynuzlu bir hayvan,
Cakili duruyor orda: onunde, nalbantin
Bicimi ve muzigiyle buyudugu bir sunak.
Bazan, deriden onlugu, killi burnuyla
Kapinin pervazina yaslanip hizla akan trafikte
Toynaklarin cikardigi sesleri hatirliyor,
Sonra hirsla gercek demiri dovmek
Ve atesi koruklemek icin iceri giriyor homurdanarak.



Tutto ciò che conosco è una porta sul buio.
Fuori vecchie assi e cerchi di ferro arrugginiti,
dentro il timbro acuto dell'incudine martellata,
l'improvvisa sventagliata di scintille
o il fischio di un nuovo ferro che si forgia nell'acqua.
L'incudine deve essere da qualche parte al centro,
cornuta come un unicorno, quadrata
da una parte e inamovibile: un altare
dove lui si consuma in forma e musica.
A volte, col grembiule di cuoio, i peli nel naso,
appare allo stipite, riscopre il rumore
di zoccoli in movimento tumultuoso,
poi sbuffa e rientra, sbatte e schiocca,
per tirar fuori con forza il vero ferro, lavorare ai mantici.

[Terraluna]

Amerikali aktor, opera sanatcisi, isadami, yazar ve heykeltiras Paul Sorvino'nun dogum gunu (13 Nisan 1939)

[Terraluna]

Turk sair Ataol Behramoglu’nun dogum gunu (13 Nisan 1942)



This love ends here and me…I'm up and gone
Child in my heart, in my pocket a revolver
This love ends here, have a good day, lover
And me, I'm up and gone, a river flowing on

It's a memory now the city dozing heedless
While in albums children and soldiers yellow
Your face fades away like a wild flower
Bit by bit they deepen, sleep and forgetfulness

Side by side we lay and the grass was moist
How lovely you were, the summer without peer
Ever have they told of this; that is, of love lost
All the dead poets, as they passed from this sphere

This love ends here and me…I'm up and gone
Child in my heart, in my pocket a revolver
This love ends here, have a good day, lover
And me, I'm up and gone, a river flowing on



Hayatta ve olumde ayrildik
Ayrildi iki beden
Gonullerimiz ayrildi
Seslerimiz ayrildi birbirinden

Ellerimiz ayrildi
Kokularimiz
Ayni yatakta uyanmalarimiz
Guluslerimiz
Gozyaslarimiz
Duslerimiz ayrildi birbirinden

Ruhun icindeki gece
Kapladi her seyi birden



Nella vita e nella morte ci siamo divisi
I nostri due corpi sono divisi
Le nostre anime sono divise
Le nostre voci sono divise, l'una dall'altra

Le nostre mani sono separate
I nostri profumi
Svegliarsi insieme nello stesso letto
I nostri sorrisi
Le nostre lacrime
Sono divisi i nostri sogni gli uni dagli altri

In una notte buia
All'improvviso tutto si unisce.

(L'amore è per due persone)

[Terraluna]

Alman-Amerikali filozof Ernst Alfred Cassirer'in olum yilldonumu (13 Nisan 1945)

" 'Annemi asla unutmayacagim' der Jachmann'a ; 'cunku benim icimde iyiligin ilk tohumunu o ekip yesertmistir; kalbimi doganin etkilerine o acmistir; benim kavrayisimiı o uyandirip gelistirmistir; ve onun ogrettikleri yasamimda daima olumlu bir etkiye sahip olmustur." Kant'in Yasami ve Ogretisi



“ ’I shall never forget my mother,’ he once expressed himself to Jachmann, ‘for she implanted in me and nurtured the first seed of the good in me; she opened my heart to the influence of Nature; she awakened and broadened my ideas, and her teaching had an enduring, beneficent effect on my life.' "



"Yaygin bir adete gore, eger bir cocuga dedesinin adi veriliyorsa bu, dedenin cocukta dirildigine, yeniden bedenlendigine yonelik inancin ifadesidir. Bir cocuk dunyaya gelir gelmez gocmus atalarindan hangisinin onda yeniden dogdugu sorunu ortaya cikardi; ancak bu sorun dini gorevli tarafindan cozuldukten sonradir ki bebegin atasinin adini aldigi toren icra edilebilirdi." Dil ve Mit



"If, in accordance with a prevalent custom, a child is given the name of his grandfather, this expresses the belief that the grandfather is resurrected, reincarnated in the boy. As soon as a child is bom, the problem arises which one of his departed ancestors is reborn in him; only after this has been determined by the priest can the ceremony be performed whereby the infant receives that progenitor’s name."

[Terraluna]

Ingiliz yazar, gazeteci, kose yazari ve aktivist Christopher Hitchens’in dogum yildonumu (13 Nisan 1949)



“Insanin ozgurlesmesinin baslangici, otoriteye gulme ve onunla alay etme yetenegidir. / One of the beginnings of the human emancipation is the ability to laugh at authority, its indispensable.”



“Kucuk cocuklari cehennem ile korkutmak, kadinlari ikinci sinif insan yerine koymak, bu dunya icin iyi bir sey midir?