Sanat Mozaik

[Terraluna]

1972 -1984 yiilari arasinsa Ingiltere Bassairi olan ve sevilen Ingiliz sair ve yazar Sir John Betjeman’in dogum yildonumu (28 Agustos 1906)





“Cocukluk, mantigin karanlik saati gelmeden once sesler, kokular ve goruntulerle olculur.”


Umit yok. ve karyoladaki demir topuzlar
Oyle soguk simdi ve daha sansli o'ndan
'Ey insafsizca kosturup duran Londralilar!'
Ben niye mahkumum aciyla olum yatagina bunca zaman?



No hope And the iron knob of this palisade
So cold to the touch, is luckier now than he
‘Oh merciless, hurrying Londoners' Why was I made
For the long and the painful deathbed coming to me ?

[Terraluna]

Amerikali ressam Morris Graves’in dogum yildonumu (28 Agustos 1910)

Surf and Bird, circa 1940




Wounded Gull, 1943

[Terraluna]

Kanadali roman-oyun yazari, elestirmen, gazeteci ve profesor (William) Robertson Davies’in dogum yildonumu (28 Agustos 1913)



“Eger acele etmez ve hayatin ne istediginizi bilmesine izin verirseniz, hayat size cok yakinda ne elde edeceginizi gosterecektir.”



“Deli bir kopek saldirdiginda her insan bilgedir; deli bir kadin kovaladiginda daha azi bilgedir; delice bir kaninin saldirisina ise ancak en bilge olanlar dayanabilir.”



“Korktum ve korktugum seyi bilmiyordum; ki bu en kotu korku turudur.”



“Icsel vizyonun sahtesini yapmak kadar kolay bir sey yoktur.”

[Terraluna]

Almanya dogumlu Meksikali ressam (Olga Kostakowsky Fabricant) Olga Costa’nin dogum yildonumu (28 Agustos 1913)

La niña de las palmas, 1944




Autorretrato, 1947

[Terraluna]

Amerikali illustrator ve cocuk kitaplari yazari Tasha Tudor’un dogum yildonumu (28 Agustos 1915)



“Hayat, yapabileceginiz her seyi basarmaniza yetecek kadar uzun degil. Ama canli olmak bile ne buyuk bir ayricalik. Tum bu kirlilige ve korkuya ragmen bu kelime nasil da guzel. Dusunun ki yildizlari senede sadece bir kez goruyorsunuz. Bir dusunun ne derdiniz. Hayran olurdunuz!”



“Ev islerinden, utu yapmaktan, camasir yikamaktan, yemek yapmaktan ve bulasik yikamaktan keyif aliyorum. Ne zaman su formlara denk gelsem meslegimi soruyorlar. Her zaman ev kadini diye yaziyorum. Bu cok guzel bir meslek, niye bunun icin ozur dilemeli. Ev kadinisiniz diye aptal degilsiniz. Recel pisirirken Shakespeare okuyabilirsiniz.”

[Terraluna]

Fransiz ressam Henri-Joseph Harpignies'nin olum yildonumu (28 Agustos 1916)

Pont ferroviaire sur la Briare, 1888




Paysage en Auvergne, 1898

[Terraluna]

Amerikali gizem, fantezi ve bilim kurgu yazari John Holbrook "Jack" Vance’in dogum yildonumu (28 Agustos 1916)

“Eger ahlak kayitsiz sartsiz boyun egme anlamina geliyorsa, o zaman ahlaktan vazgecilmelidir. / If morality means supine acceptance, then morality must be abandoned!”



“ ‘Gecmisi kara kara dusunmek bir hatadir,’ dedi Xanten. ‘Ama gene de kara kara dusunmeyi tercih edeceksiniz.’ / ‘It is a mistake to brood overmuch about the past,’ said Xanten. ‘Still, if you wish to preserve your option to brood,! “




" ‘Belli degil mi?’ dedi Mek. ‘Artik sizin emirlerinizle calismak arzusunda degiliz. Biz hayatlarimizi kendi geleneksel standartlarimizla idare etmek azrusundayız." Cevap beni sasirtti. Meklerin standartlari oldugundan, hele hele geleneksel standartlari oldugundan haberim yoktu. ‘Nicin olduruyorsunuz? Nicin hayatlarimizi sizinkini daha iyi hale sokmak icin yok ediyorsunuz?’ ‘Kararlilikla davranmamız gerektigini biliyoruz. Sizin kendi kurallariniz bunu zorunlu kiliyor. Etamin Dokuz'a donebilirdik ama bu dunyayı tercih ettik; onu kendi gemi kizaklarimiz, kuvetlerimiz, guneslenme iskelelerimizle kendimizin kilacagiz.’ ‘Bu anlasilabilir birsey. Ama nicin olduruyorsunuz, nicin yok ediyorsunuz? Farklı bir bolgeye gidebilirsiniz. Size saldirip zarar veremezdik.’ ‘Hayir,’ dedi Mek. ‘Olaylar cok ileri gitti. artik butun insanlari yok edecegiz. Bu sozlerin gercegi cok acik: Bir dunya iki irk icin cok kucuk.’ "



“ ‘Surely it is obvious,' he said. 'We no longer wished to toil at your behest. We wished to conduct our lives by our own traditional standards. The response surprised me. I was unaware that the Meks possessed standards of any kind, much less traditional standards.’ ‘Why kill? Why destroy our lives in order to augment your own?’ As soon as I had put the question I realized that it had been unhappily phrased. ‘We knew we must act with decisiveness. Your own protocol made this necessary. We might have returned to Etamin Nine, but we prefer this world ,arth, and will make it our own, with our own great slipways, tubs and basking ramps.’ ‘Comprehensible. But why kill, why destroy? You might have taken yourself to a different region. We could not have molested you.’ ‘Infeasible, by your own thinking. A world too small for two competing races.’ ”

[Terraluna]

Yeni Zelandali yazar (Nene) Janet Paterson’in (Clutha) dogum yildonumu (28 Agustos 1924)

“Bir tutuklu olume mahkum edildiginde olum hucresinin civarindaki butun saatlerin durduruldugu soylenir; sanki saatin kaldirilmasi zamanin akisini kesecek ve tutukluyu saniyelerin dev dalgalar gibi yukselip kabardigi ama asla kiyiya ulasmadigi zamansizlik sahilinde mahsur birakmis gibi.” Sudaki Yuzler



“It is said that when a prisoner is condemned to die all clocks in the neighbourhood of the death cell are stopped; as if the removal of the clock will cut off the flow of time and maroon the prisoner on a coast of timelessness where the moments, like breakers, rise and surge, near but never touch the shore.”




“ ‘Gozlerini kapat!’ diyor Bashemsire.

Ama ben caresizlige gomulmusum ve gozlerimi acik tutup gizli isareti gozluyorum; bashemsire, diger dort hemsire ve Pavlova omuzlarima ve dizlerime bastirirken karanliga acilan, yerdeki bir kapaktan iceri dustugumu hissediyorum. Duserken gozlerimin iceri dogru dondugunu ve benim yardimim olmadan kanitladiklari farkli birer gercekle yuzlesip birbirlerini sasirttiklarini hayal ediyorum.”



“ ‘Close your eyes!’ Matron says.

But I keep them open, observing the secretive signal and engulfed with helplessness while the matron and four nurses and Pavlova press upon my shoulders and my knees and I feel myself dropping as if a trap door had opened into darkness. I imagine as I fall my eyes turning inward toface and confound each other with a separate truth whichthey prove without my help .”