19. yuzyilin en buyuk Italyan sairlerinden Giovanni Pascoli'nin olum yildonumu (6 Nisan 1912)
Iste aciliyor gece cicekleri
sevdiklerimi andigim saatte.
Kartoplari arasinda gorundu
aksam kelebekleri.
Bir suredir sustu cigliklar:
Orada, yalnizca bir tek ev fisildar.
Kanatlar altinda uyur yuvalar
tipki kirpiklerin altindaki gozler gibi.
Acilmis yapraklardan yayiliyor
kokusu kirmizi cileklerin.
Bir isik parliyor orada, salonda.
Ot bitiyor mezarlar uzerinde.
Gec kalmis bir ari vizildiyor
coktan dolmus petekleri gorunce.
Boga grubu yildizlari mavi gokte
civildayarak geziniyor.
Gece boyunca yayiliyor
ruzgarla gelen koku.
Isik suzuluyor merdivenden;
birinci katta parliyor: Sondu.
Ve safak: Yapraklari kapaniyor
biraz boynu bukuk; yeseriyor
islak ve gizli vazoda
bilmem hangi yeni mutluluk.



Alıntı yaparak yanıtla









Yer İmleri