Þu son yýllarda yaþadýðýmýz enflasyon, insanlarýn kendi emeðini çok deðerli görüp, baþkasýnýn malýný-emeðini bedavaya satýn almaya çalýþmasýna sebep oldu.
Sokaktaki adama sorsak, maaþýnýn en az 30 bin lira olmasýný ister, ama ayný adam sebzenin-meyvenin 5 lira olmasýný ister.
Benim aylýk 30 bin lira istediðim ortamda, sebzeyi üreten-taþýyan-satan kaç para kazanacak diye düþünen yok.
Veya ben emeðimi pahalýya satayým, ama bir restorana gittiðim zaman yemek içmek ucuz olsun, aþçýnýn, garsonun, bulaþýkçýnýn emeðini ucuza alayým.
Ýyi de, o aþçý ve garson da 30 bin almak istemez mi?
Sen kebabý 50 liraya yemek istiyorsan, kahveyi 5 liraya içmek istiyorsan, nasýl olacak bu iþ? Bedava çalýþtýrmak için afrikadan köle mi getirelim?
Ayný þekilde evler de ucuz olsun, ama benim maaþým yüksek olsun.
Satacaðým pahalý olsun, alacaðým ucuz olsun.
Benim yatýrýmým tavan yapsýn, ama evler cüzi rakama düþsün. Tek maaþla hem geçineyim, hem tatile gideyim, hem de "cüzi" ev taksitleri ödeyerek merkezden 3+1 ev sahibi olayým. Mümkünse otoparklý güvenlikli site olsun. Kýlý da olsun, pulu da olsun, hem de ucuz olsun. Kafa aynen bu.
Bir gün yine balon balon diye zýrlayan birine "fiyatlar kaç olursa alýrsýn" dedim.
2019 rakamlarý olursa alýrmýþ.
Ulan þapþik, 2019 rakamlarý olsa sen 1 daire almadan baþkasý komple mahalleyi alýr. Para bir tek sende mi var?





Yer Ýmleri