Din kişiye özel bir inançtır.

Kimi tek tanrılı dinlere inanırken, kimi ineğe, kimi ruta tapar. Kimi çok tanrılı bir inanç dünyası yaratmıştır kendisine.Kimi ise bu konuda inançsızdır, ya da sorgulayıcı.

Başkasına ne?

Devletin vatandaşlarına inanç özgürlüğü tanıması ve her inanca karşı eşit mesafede durması, kişinin evrensel hak ve özgürlüklerden yararlanması yolunda ona yol ve destek vermesi çağdaş devlet icaplarından.

Devletin, vatandaşının dini inancına ve ibadetine karışması ise ayrı bir kategori...

Devletin, Anayasasında, laik bir hukuk devleti olduğu hususu belirlenmişken, onun yöneticilerinin kendi dini inancını vatandaşa empoze etmesi, devletin gücünü bu yolda kullanması, vatandaşları arasında başka bir türlü dini inanç yokmuş gibi davranmasına ise siz bir ad vereceksiniz artık...

Benim şahsen kimsenin dini inancına (ya da inançsızlığına) bir itirazım olması düşünülemez.

Dileyen dilediğine inanır (ya da inanmaz), dilediği gibi ibadet eder (ya da etmez). O da kişinin kendi sorunu.

Ama kendi inancını durmadan ortaya getiren, Perşembeyi es geçip, tüm hayır Cuma'da diye önüne gelenin (inancına bakmadan) Cumasını kutlayan, tuttuğu orucu sanalda paylaşan (herkes oruç tutmak zorundaymış gibi), uluorta dini söylemlerde bulunan insanların bu tür davranışlarını bana göre doğru değil.

Eskilerin çok isabetle söyledikleri gibi: İbadet de gizli olmalı, kabahat de....