Son 15 yılda, sanal dünyada, çeşitli platformlarda, üzerinde emek ve zaman vererek binlerce yazı yazdım.

Son bir yıldır (belki daha fazla) içimden yazmak gelmiyor.

Yoruldum sanırım.

Fizik ve zihnen.

İlk yıllarda, sanalda bilmediğim insanlarla yazışmanın, tartışmanın bir yararı olacağı gibi safiyane bir hissim, hatta inancım vardı.

Giderek yok oldu.

Epeydir de böyle bir umudun olmadığını artık biliyorum.

Bu ülkede, hemen her konuda, insanlar kemikleşmiş bir zıtlaşma içindeler.

Bizim insanımız, tahsili ne olursa olsun, kendini eşit gördüğü her konuda, herşeyi bildiği gibi iddia ve duruş içinde.

Dinler gibi yapan, oysa "sıra bana gelsin de haddini bildireyim" bekleyişi içinde insanlar.

Neyse. Bu konuda da herkesin her şeyi bildiği inancı içinde kesiyorum.

Forumlar eski şaşasında değil. Sadece kavga var.

Sanal bu anlamda, artık, torun sepet, yazlık ve rakı masaları fotoğraflarının, kendine hayran insanların kendi fotoğraflarını paylaştığı bir anlamsız paylaşım ve sergi ortamına dönüştü.

Facebook'Tan nefret ediyorum. Twitter slogan yazışmacılığı.


Hissenete gelince.Dedim ya eski tadı kalmadı.