İçinde yaşadığımız toplumu biz belirleriz.

Evi, sokağı, mahalleyi, şehiri, ülkeyi, dünyayı...

Bizim arzularımız, bizim kalitemiz, bizim ısrarımız, bizim kültürümüz, bizim gelirimiz belirler.

Biz belirleriz siyaseti, ekonomiyi, üretim ve bölüşümü..

Adaleti bizim gönlümüz, beynimiz, yüreğimiz belirler.

Barış ya da savaşı da..

Savaşa anlam katan biziz..Ya da anlamsızlaştıran..

Sevgiyi nefreti biz tanımlarız..

Sevdayı, aşkı da..

Biziz saksılarda çiçeği yetiştiren, ya da yakan ormanları..

Bizim duygularımız, korkularımız, sevinç ve kahroluşumuzla yazılır yazılar, romanlar, şiirler, destanlar..Filmleri, besteleri biz kotarırız becerimizle..

Anıtlar yapan da biziz, gecekondudan mimari de..

İnançlarımızla veririz kurbanlarımızı ardından ağıtlar yakarak..

Çare de biziz, engel de..

Biz istersek dünya daha da yaşanası olur..Daha az açlık, daha az hastalık, daha az insanlık dışı olaylar..

Bir bilsek gücümüzü..Biraz farkında olsak sayıların gücünün.

Yolunu bir bulsak tüm engellemelere karşın biraraya gelmenin koşulsuz.

Ümit var mı?

Ümit hep olacak..

-----------

Yıllar önce böyle yazmıştım.

Değişen bir şey yok...