Bana Göre...

[BORA YAÞAR]

Fransýzlarý, nedeni nedir fikrim yok, Batý dünyasýnýn þövenleri olarak kafadan itici bulurum.

Bu þövenist insanlarýn ülkesi, nedense, hemen tüm spor branþlarýnda, Afrika kökenli insanlarý doldurur milli takýmlarýna.

Ýnanýlmaz bir çeliþki olarak kabul ederim bu durumu.

Basketbol, futbol, atletizm, judo vs iddialý olduklarý hemen tüm milli takýmlarý siyah renkli sporcularýn hakimiyetinde.

Kýzýmla "güneþte epey yanmýþ bu Fransýzlar" diye dalgamýzý geçeriz.

Dün gece, Türkiye-Fransa erkek futbol maçýndan önce kýzým iyimser bir tahminle yeneceðimizi düþündü. Bendeniz, acaip futbol eksperi olarak, 4 golle yenileceðimiz tahmininde bulunmuþtum.

Ýnanýlmaz bir baþarý düzeyinde Fransýzlarý, onlarýn deyimiyle, sürklase ettik.

Ýyi de ettik.

Maçtan önce Hakan Çalhanoðlu'nun dediði gibi "Fransýzlarý üzdük"...

Tebrikler Türkiye.

Ýhtiyacýmýz var, gerçek yaþamdan farklý alanlarda bu tür sevinçlere.

[BORA YAÞAR]

Afrika Uluslar Kupasýnda Fas-Benin maçýný izliyorum.

Maçýn baþýnda, Benin futbol takýmýndan 9 nolu Pote, su içerken tek dizinin üstüne çöktü ve suyu öyle içti...

Benim ülkemde köylülerin su içme usulleri aklýma geliverdi.

Bizim orta Anadolu köylüsünün erkekleri, en azýndan benim çocukluðumda, su içerken ilk önce yaþlý biri varsa ona teklif eder, sonra da su içerken saygýyla, çömelirdi...

Ben saygýya yorardým en azýndan bu hareketi.

Afrikalý siyahi oyuncunun binlerce kilometre ötede ayný harekete benzer davranýþla suyunu içmesini de suya gösterilen saygýya verdim.

Afrýka'da temiz su kýtlýðý düþünülecek olursa çok da yakýþýr hani.

Fakir, zorluklar içinde ekmeðini sofraya getiren insanlarýn tüm nimetlere þükranla yaklaþmasý ne kadar anlamlýdýr.

Bugünün kýymet bilmeyen gençlerine de ders olmalý.

Yolda gördüðü ekmek parçasýný alýp öperek baþýna koyan sonrada ayak altýndan bir köþeye kaldýran bir neslin çocuklarýyýz biz.

Ne yazýk ki bu konuda çocuklarýmýzý iyi yetiþtiremedik.

[BORA YAÞAR]

Günlük gazetelere çok aþina, pazar sabahlarý kendi gazetelerimizden satýn alabilmek için bayinin, bakkalýn önünde sýraya girmeye alýþkýn bir kuþak benim kuþaðým.

Dinlence günümüzde 4-5 gazeteyi, evde tüm aile fertleri elden ele dolaþtýrýrdýk. Cumhuriyet bulmaca benim pazar günümü tümüyle kapatabilirdi.

Köþe yazarlarýný merakla, saygýyla okurduk. Belirli konularda ne demiþ kulak verir, arkadaþlarýmýza o günkü yazýsýndan bölümler paylaþýrdýk.

Sonra bir þeyler bozuldu. Biz mi büyüdük geliþtik, onlar mý olaylarýn baskýsý altýnda ezilip küçüldüler bilmiyorum. Ama gazete aþkýmýz giderek daraldý. Evimize giren gazete sayýsý azaldý. Seçici olduk.

Ben þahsen 90'larda Ýlhan Selçuk'a bir olaydaki duruþundan (neydi hatýrlamýyorum) bir kýrýldým. Bir daha gazete almadým.

Zaten internetten de gazeteleri takip olanaðý doðmuþtu. Yazarlarý ne demiþ diye deðil, her dediklerini, belirli bir kuþkuyla izlemeye baþladým.

Askeri darbeler, baskýlar, gazetelerin el deðiþtirerek iktidarýn yönlendirdiði hatta kredi olanaðý saðladýðý yandaþ sermayedar tarafýndan satýn alýnmalarýyla büyü tamamen bozuldu.

Fark ettim ki, takip ettiðim bir grup yazar içinde en yumuþak huylusu, zamanla en sert adam haline geldi. Benim için en son Hürriyet Gazetesinde Mehmet Yýlmaz, Murat Yetkin gibi yazarlarýn iktidarý en çok sorgulayan, rahatsýz eden yazarlar haline geldiklerini gördüðümde, büyük deðiþimi nihayet kavradým.

O yazarlarýn bile ortadan kalkmasýyla 1984 romaný bizim için bir gerçek olmuþtu.

Þöyle bir bakýn. Gazetelerdeki en radikal en muhalif yazar kim diye...

Mesela, eskiden Amiral gemisi yakýþtýrmasý yapýlan Hürriyet Gazetesinde Ahmet Hakan, Ertuðrul Özkök gibi þaklabanlar en popüler yazar durumunda. Kanat Atkaya ise en sivrisi...

Diðer gazetelerde de durum farklý deðil.

Bilmem anlatabildim mi?

[BORA YAÞAR]

Cüret, cahilin sanatýdýr...

Cüret, içinde bulunduðun sosyal topluluðun bilgisine, görgüsüne, zevkine, kabiliyetine yapýlan had bilmez saygýsýzlýktýr.

Cahil görmez,bilmez ve takmaz böyle hadleri...

Sanalda bu tiplere daha çok rastlamamýz rastlantý deðil.

Sanal, cahili bilenle, görgüsüzü görgülüyle, bilgisizi alimle eþitleyen bir platform.

Cüretin son kertede örneklerine þahit olduðumuz bir sahne.

Aynen bizim demokrasimizin seçmeni gibi...

Bakýn size güncel bir örnek vereyim.

Forumumuzun "Edebiyat bölümünde" bir çok kiþi, þiir dünyamýzýn eli öpülesi þairlerinin þiirlerinden örnekler veriyor. Bir üye de geliyor kendi þiirlerini(!) paylaþýyor ayný mekanda...

Hemen tamamý elma armut yiyelim, bol bol sebze yiyelim gibi yüzlerce þiirlerden bir kaç örnek vereyim. Ýnanýn dalga geçmiyorum. Adam yýllardýr ayný minval üzerine yazýyor. Forumun modu gelip de bunlarý çöp tenekesine atmýyor. Özgürlük diye çirkinini besliyor elceðiziyle...

Dehadan örnekler....

Patates sarý elma ekþi
Sebze ne güzel ne güzel
Þeftali yiyelim karpuz yiyelim
Kavun güzel üzüm güzel
Yazýn meyve bol bol çýkar
Orman güzel bahçe güzel
Güneþ çýkar Yaðmur yaðar
Bu tabiat ne kadarda güzel

***********

üzüm incir pekmez
elma yesek ne güzel
portakal çýkacak yakýnda
nar çok faydalý
meyve meyve güzel meyve
bol bol çýk yiyelim
sebzeleri sevelim
bol bol aðaç dikelim

**********

saksýya ektim patates
bahçede var domates
elimde bir adet elma
ekiyorum nane
nane limon maydanoz
tere ektim ne güzel
seneye erik ucuz olsun
her yer meyve dolsun
meyve çok güzel ne güzel

Nasýl buldunuz?

Cahilin eþitlik diye cüretini artýrdýðý dönemlere ne demeli bilmiyorum...

Muhafazakarlar fetret dönemi diyebilirler...

Benim için nefret dönemi...

[BORA YAÞAR]

KOCAELÝ'nin Kandýra ilçesinde poðaça yerken lokmanýn boðazýna takýlmasý sonucu nefessiz kalan Zita Christine Meriçcoþar (68), kaldýrýldýðý hastanede hayatýný kaybetti.

Haber böyle...

Hikmetinden sual olunmaz ama bence biz insanoðullarýnýn mühendisliðinde en hatalý dosya, aðýz ve burun fonksiyonlarýnýn müþterek kullandýklarý bir boðaz bölümü.

Hastalýkla giderek daralan boðaz, zaman zaman, yaþamsal önemdeki nefes alma fonksiyonumuzun önüne engeller çýkarabilmekte...

Bence otomobiller gibi, insanýn beslenmesi de ayrý ve de baðýmsýz bir delikten halledilebilmeliydi...

Yukarýda haberdeki dramatik örnekte olduðu gibi, "can boðazdan gelir" atasözümüz, bu anatomik hata nedeniyle bazan, "can boðazdan gider" deðiþimine uðrayabiliyor...

[BORA YAÞAR]

Bugün Ýstanbul Sancaktepe'de, fotoðraftaki binada doðalgaz sýkýþmasý nedeniyle patlama olmuþ.

Bunda anormal bir durum yok.

Ama birinci derece deprem bölgesi olan Ýstanbul'da imarýna izin verilen binanýn halini görüyor musunuz?

Varsan baksan Rizeli çýkar sahipleri.

Bina da son aftan yararlananlardandýr olasýlýkla.

Avrupa'da bina gövdesinden ayrýlan ufak bir uzantýya bile izin verilmezken adam ara katýn birini resmen kameriye gibi havadar hale getirmiþ.

Her türlü felakete davetiye gönderen bir milletiz kafa yapýsý olarak.

Felaket kapýmýzý çaldýðýnda otur dövün.

Devlet nerede diye kafaný duvarlara vur.