Benim yaþadýðým sürece çok benziyor.
3 mt den düþme sonucu omurilik ameliyatý oldum platin takýldý. Bir ay yoðun bakým servisinde yattým. Orada topuðum sürekli ayný pozisyonda yattýðým için yara oldu onun iyileþmesi bir seneyi buldu. Yoðun bakýmdan sonra fizik tedavi ünitesine geçtik. Orada aksýrsam antibiyotik verdiler yaklaþýk 2,5 ay antibiyotik tecavüzüne uðradým . Öyle ki en son su içemez hale geldim. Her þey zehir tadýna dönüþtü lezzet koku alma yetisini kaybettim. Ýki asistan telefon ile sepsis teþhisi koydu. Sonda takýlý olmasýna raðmen þeker yüksek olmasýna içtiðim suyu 1 lt ile sýnýrlandýrýldý. Ben saðlýkçý olduðum için resmi olarak bir litre idrar çýkýþý gösterdik 3-4 litreyi göstermeden attýk. Sonra uzman heyet geldiðinde benim için bu suyu hangi aptal bir litre ile kýsýtladý diye kýzdý bende açýkladým. Beyin cerrahi bana üç tane ilaç vermiþ üç ay boyunca onu içtim ve o ilaçlarýn yan etkisi sayesinde çevremde herkese saldýrýyordum küfür ediyordum. Sürekli korkutucu halüsinasyon görüyordum. 2,5 ay aðýr antibiyotik verdiler ve en son suyu bile içemez duruma gelince tedaviyi ret edip taburcu oldum. Eve geldiðimde ne ateþ vardý ne saldýrý vardý. Ama hasarlar kaldý. Koku yok lezzet yok. Antibiyotik kullanma þansým yok. Sürekli izole hayat yaþýyorum. Enfeksiyon riski yüzünden. Ölmekten korkmuyorum yoðun bakýmda sürünerek ölmekten korkuyorum. O çömez asistan bütün antibiyotikleri üzerimde denemiþ.




Yer Ýmleri