Serdar Yýldýrým Hikayeleri

[Serdar Yýldýrým]

KELOÐLAN DÜDÜK HELVA
Bir varmýþ, bir yokmuþ. Bir iþte çalýþmayan, gezip dolaþmayý seven bir Keloðlan varmýþ. Bu Keloðlan komþu kasabada gezerken, tellanýn sesini duymuþ: " Ey ahali, duyduk duymadýk demen, yola çýkýverin hemen, menekþe sokaðýnda, yengenin konaðýnda helva günü yapýlýyor. Buyrun davetlisiniz, gelin helva yersiniz. "
Tellalýn söylediklerini duyan Keloðlan soluðu yengenin konaðýnda almýþ. Konaðýn bahçesinde ateþler yakýlmýþ, kazanlar kaynýyormuýþ. Yengenin kocasý, konaðýn dayýsý bir seçici kurul oluþturmuþ. Dayý, on kiþilik seçici kuruldan en akýllý gördüðü Keloðlan'ý kurul baþkaný seçmiþ.

Dört kazan baþýnda dört yarýþmacý varmýþ. Bunlardan ikisi adam, ikisi kadýnmýþ. Helvalar piþtikten sonra tabaklar dolusu helva daðýtýlmýþ. Keloðlan her birinden birer tabak olmak üzere dört tabak helva yemiþ. Üstüne iki bardak su içmiþ. Ýnsanoðlu açken dünyaya karamsar, tokken gülümser bakarmýþ. Keþke haftanýn yedi günü, yedi konakta böyle ziyafet verilse. Bugün burada helva, yarýn baþka yerde dolma, öbür günler köfte, pilav, börek, çörek, kek. Karným tok olduktan sonra neden çalýþayým. Yer, içer, yatar, keyfime bakarým, demiþ Keloðlan, anlatmýþ, durmuþ.
Sonunda karar aný gelmiþ. Seçici kurul toplanmýþ. Konak sahibi yenge dokuz oy almýþ. Keloðlan, hepsi güzeldi ama hocanýn helvasý bir baþka güzeldi diyerek, Nasreddin Hoca'ya oy vermiþ. Hey gidi Nasreddin Hoca, hey! Senin yaptýðýn helvayý yerken tahta kaþýðýný kýranlardan oy alamadýn. Fakirsin ya, aðzýnla kuþ, elinle balýk tutsan yaranamazsýn.

Keloðlan, Nasreddin Hoca'ya oy vermiþ ama dayý araya girmiþ: " Olmaz Keloðlan, Nasreddin Hoca'ya oy versen ne olacak? Bugün buradan oylarýn tamamýný alan bir birinci çýkacak. Nasreddin Hoca'ya boþ ver, yengeye oy ver. "
Keloðlan'ýn kararlý olduðunu gören dayý: " O zaman seçici kurulla birlikte Dað Dede'ye gidelim. Dað Dede'nin oyu yarýþmayý sonlandýrsýn. " demiþ ve Dað Dede'nin yaþadýðý maðaraya gidilmiþ. Dað Dede, dayýnýn dedesiymiþ. Yüz dört yaþýndaymýþ ama uzun saçý ve bir metrelik sakalý karaymýþ. Hani derler ya, ak sakallý dede, öyle deðilmiþ. Onun saçýný ve sakalýný odun kömürüyle boyadýðý rivayet edilirmiþ.
Dað Dede dört tabak helva yemiþ ve üstüne dört bardak su içmiþ. Dayýnýn hanýmýný iþaret edip yenge demiþ. Dayý, oradakilere otuz iki diþini göstermiþ. Konak sahibi yenge oylarýn hepsini alarak birinci ilan edilmiþ. Konaðýn bahçesine gelince, karar, alkýþlarla, doðrusu buydu, sözleriyle karþýlanmýþ.
Keloðlan bu can sýkýcý ortamda daha fazla kalamayacaðýný anlayýp konaktan ayrýldýktan sonra toprak yolda uzun süre yürümüþ: " Ben istesem de bu düzene ayak uyduramazdým, diye düþünmüþ. Konduðu tasýn þeklini alan su gibi, girdiði ortamda renk deðiþtirip bukelemunlaþan insanlarý sevmiyorum. Yalvarsalar da bir daha bu konaða gelmem.

Ne yengenin helvasýný yerim ne dayýnýn yüzünü görürüm.
Ne kimsenin önünde eðilirim ne de zoraki alkýþlarým.
Ben buyum iþte, benim adým Keloðlan.
Kendisine efendi dememi isteyen dayýya güler geçerim.

Ýnsan büyük, yüce, görkemli bir varlýktýr.
Bütün insanlar eþittir, insanlar arasýnda fark yoktur.
Ne demek öyle efendimiz, kim kimin efendisi.
Ýnsan baþkasýnýn deðil, kendi kendisinin efendisi olmalý. "

SON

[Serdar Yýldýrým]

KELOÐLAN VE PÝNOKYO
Bir varmýþ, iki varmýþ. Üç varmýþ, beþ varmýþ. Dört yokmuþ. Dört kere dört yirmi dört eder desem burnum uzar mý? Yalan söyledim diye okuyucu bana kýzar mý?
Keloðlan bir gün Pinokyo ile karþýlaþmýþ. Pinokyo çok hareketliymiþ, hemen atýlmýþ. Keloðlan'ýn elini sýkmýþ: " Vay Keloðlan, nasýlsýn? " diye sormuþ.
Keloðlan: " Ýyiyim, sað ol arkadaþ. " demiþ. " Beni nasýl tanýdýn, adýmý nereden biliyorsun? "
Bunun üzerine Pinokyo: " Seni tanýmayan, adýný bilmeyen mi var? Avrupa'yý gezdim, dolaþtým. Gittiðim her yerde Keloðlan adýný duydum. Amerika'yý keþfeden Kristof Kolomb ve dünyayý dolaþan Ferdinand Macellan gittikleri yerlerde Keloðlan adýný duyduklarýný bana söylediler. "
Keloðlan'ýn sað gözü seðirmeye baþlamýþ. Kuru fasulye nohut arasý barbunya durumlarý olduðunu anlamýþ. Pinokyo'nun burnu konuþtukça uzuyormuþ. Yalandan çorba yarýþmasý düzenlense Pinokyo'nun birinci olacaðýna eminmiþ. Kafa saatinde zamaný kurmuþ. Gong çaldýðýnda dünya denizlerindeki dalga sona erermiþ. Bol dalgalý Pinokyo denizinde az acýlý Keloðlan kebabý ayranla iyi gidermiþ.

Keloðlan Pinokyo'nun dalga geçtiðini düþünüyormuþ. Onun yalanlarýna daha fazla yalanla karþýlýk vererek galip gelip, Pinokyo'yu yalan söylemekten vazgeçirecekmiþ:
" Doðru söylüyorsun, Pinokyo. Benim adýmý dünyada duymayan yoktur. En ücra köþelerde bile adým saygýyla anýlýr. Ben bunu yerinde gördüm, yaþadým. Dünyayý dolaþtým. Büyük Okyanus' taki adalarda, Amazonlarda, Afrika'nýn balta girmemiþ ormanlarýnda beni tanýdýlar. Keloðlan gelmiþ, hoþ gelmiþ, deyip etrafýmý sardýlar. Yedirdiler, içirdiler. Benim gittiðim yerleri Piri Reis haritasýnda meyve, sebze resimleri yaparak iþaretledi. Kuzey ve güney kutup noktasýna Keloðlan bayraðýný diktim. "
Keloðlan anlattýkça, yalan söyledikçe burnu uzamýþ. Pinokyo'nun iki karýþ burnu yanýnda Keloðlan'ýn burnu Uludað'ýn zirvesine ulaþmýþ. Bu durumdan Uludað rahatsýz olmuþ: "Keloðlan, lütfen yalaný keser misin? Rahatsýz oluyorum. "
Keloðlan cevap vermiþ: " Özür dilerim, Uludað! Seni rahatsýz etmek deðil, Pinokyo'ya dersini vermek istemiþtim. "
" Pinokyo yalan söylemekten vazgeçmez, senin doðru söylemekten vazgeçmeyeceðin gibi. "
Pinokyo Uludað'ýn sözlerinden hoþlanmamýþ. Keloðlan'dan yana dönmüþ: " Dersimi aldým Keloðlan. Bundan sonra yalan söylediðimi duymayacaksýn. Haydi, hoþça kal. " demiþ ve yürüyüp gitmiþ.
Uludað: " Bu nereye gidiyor böyle? " diye sormuþ.
Keloðlan: " Pinokyo'nun dönüp dolaþacaðý yer Ýtalya'dýr. "
Uludað: " Dersimi aldým, dedi. Gerçekten almýþ mýdýr? "
Keloðlan: " Almýþtýr da, son cümleyi söyledikten sonra burnu niye uzadý, onu anlamadým.

Doðru sözlü ol, dokuz köyde misafir ol.
Onuncu köyün adý, Doðrular Köyü.
Doðru sözlü olun, yalandan kaçýn.
Yalan söylemeyin, doðruluk saçýn.

SON


----------------------------------------------------------


KELOÐLAN VE DAÐCILAR
Anadolu'da bir Keloðlan varmýþ.
Hayatý ortadan ikiye yarmýþ.
Bir yarýsýný Marmara'ya atmýþ.
Diðer yarýsýný daða fýrlatmýþ.
* * * *
Deniz Marmara'ymýþ, dað Uludað'mýþ.
Kýþ günü Uludað kar-buz kaplýymýþ.
Daðdaki aç kurtlar köylere inmiþ.
Keloðlan korkudan evine sinmiþ.
* * * *
Bir gün kar dinmiþ, kurtlar hemen gitmiþ.
Keloðlan evden çýkmýþ, bir oh çekmiþ.
Kolay deðil, bir hafta evde yatmýþ.
Bir hafta bin hafta yerine geçmiþ.
* * * *
Ertesi gün köye daðcýlar gelmiþ.
Köylüler, Keloðlan'a haber vermiþ.
Daða çýkacak bir adam gerekmiþ.
Baþka kimse daðcýlarla gitmemiþ.
* * * *
" Keloðlan demiþ, ben sizinle gelmem.
Ne istersiniz Uludað'dan bilmem.
Çýkýp da ne olacak zirvesine.
Zarar verir zirvesi cümlesine. "
* * * *
" Býrak Keloðlan ciddi olamazsýn.
Biz zirveye çýkarken bakamazsýn.
Adýn önde anýlsýn, þimþek çaksýn.
El yazmasý kitaplarda sen varsýn. "
* * * *
" Ben öksürsem halkýmýz sahiplenir.
Eðer daða çýkmazsanýz sevinir.
Daðcýyý durdurdu Keloðlan denir.
Herkes neþelenir, þekerler yenir.
* * * *
Aðalar etmeyin daða gitmeyin.
Dað çaðýrýr durur, önemsemeyin.
El ele tutuþun, fire vermeyin.
Hepiniz gençsiniz, erken göçmeyin. "
* * * *
Daðcýlar, Keloðlan'ý dinlememiþ.
Ýleri deyip, Uludað'a çýkmýþ.
Ama hiçbiri geri dönememiþ.
Çýð düþmüþ, onlarý hayattan silmiþ.
* * * *
Daða çýkanlar, korkusuz, yiðitmiþ.
Buz çok kayganmýþ, kar acýmasýzmýþ.
Kaygan ortamda yiðitlik sökmezmiþ.
Karlý daðlarda çýð bir felaketmiþ.
* * * *
Keloðlan bu sonuca çok üzülmüþ.
Yazýcýya gitmiþ, ona anlatmýþ.
Kýþýn kimse daða çýkmasýn, demiþ.
Çýkmak isteyen yanlýþ yapar, demiþ.
* * * *
Serdar Yýldýrým bu masalý yazmýþ.
Ne gerek varmýþ, kim daða çýkarmýþ.
Zaten ortalýk buz gibi soðukmuþ.
Nice daðcýlar daðlarda donmuþ.

SON

[Serdar Yýldýrým]

KELOÐLAN ELMASI
Bir varmýþ, bir yokmuþ. Var olan varmýþ da, yok olan neymiþ? Sert bir rüzgar esmiþ, dallarý eðmiþ. Bir Keloðlan varmýþ. Fikirde, düþüncede hürmüþ. Ancak bu Keloðlan çok tembelmiþ. Evde yan gelir yatar, keyfine bakarmýþ. Anasý bir gün Keloðlan'a demiþ ki: " A oðlum, evde yatýp duracaðýna babandan kalan tarlayý bellesene. Al kazmayý, küreði, git tarlaya kaz. Tohum atarýz. Domates, biber, patlýcan yetiþtiririz. "
Bunun üzerine Keloðlan þöyle demiþ: " Býrak ya ana, bir tarla için rahatýmý bozamam. Sen þu çorbayý karýþtýr, dibi tutmasýn. "Keloðlan'ýn bu sözleri üzerine anasý sopasýný kaptýðý gibi Keloðlan'ýn üstüne yürümüþ:" Ýþ yapmazsýn, sýrtüstü yatarsýn sonra çorba dersin. Al sana çorba."
Keloðlan kendini dýþarý zor atmýþ. Anasý peþinden kazmayla küreði sokaða býrakmýþ: " Tarlayý bellemeden gelme. Seni içeri almam bilmiþ ol, " diye baðýrmýþ.

Keloðlan gelip tarlanýn ortasýna sýrtüstü yatmýþ. Yanýnda getirdiði kazmayla küreðe, kaz kazmam, kaz küreðim, demiþ ama nafile, ne kazma ne kürek kýmýldamamýþ. Bu böyle olmayacak deyip, tarlanýn yanýndan geçen köylülere tarlada elmas bulduðunu söylemiþ. Bu tarlada çok elmas var. Gelin kazýn, bulduðunuz sizin olsun, deyince kazmasýný, küreðini kapan köylüler akþama kadar topraðý kazmýþlar.
Akþam anasý tarlanýn kazýlmasýna çok sevinmiþ. Keloðlan' ý tarhana çorbasýyla beslemiþ.

Ertesi gün kasabadan gelenler varmýþ. Adamlar, tarlanýn kenarýna kulübe yapmýþlar. Civar tarlalarý kazmýþlar, elmas aramýþlar. Bir þey bulamayýnca Keloðlan ile konuþup bulduðu elmasý satmasýný istemiþler. Keloðlan olmayan elmasýn deðerini giderek arttýrmýþ. Aðalar, bin altýn verene elmasý satarým, demiþ. Üç altýn, beþ altýn pey akçesi býrakanlar olmuþ. Bunlar, elmasý baþkasýna satma, bana sat diyenlermiþ. Böylelikle Keloðlan'ýn bir torba altýný olmuþ. Olaydan haberdar olan o ülkenin padiþahý, Keloðlan'ý saraya davet etmiþ. Sarayda, Keloðlan'ýn þerefine eðlence düzenlemiþ, ziyafet vermiþ. Keloðlan, elmasý bana satmalýsýn, demiþ. Pey akçesi olarak yüz altýn vermiþ. Zamanla dünyanýn çeþitli ülkelerinden elmasý satýn almaya gelenler olmuþ. Elmasýn talipleri giderek çoðalmýþ. Keloðlan bir gün bir kartalýn elmasý kapýp kaçtýðýný ve Kaf Daðý'nýn ardýna gittiðini söylemiþ. Elmasý satýn almak isteyenler, Kaf Daðý'nýn ardýna gitmek üzere yola çýkmýþ. Keloðlan topladýðý altýnlarla saray yaptýrmýþ. Padiþahýn kýzýyla evlenip mutlu olmuþ.

SON


--------------------------------------------------------


KELOÐLAN BÝR KESE ALTIN
Keloðlan kasabaya giderken bir kese altýn bulmuþ. Pazar yerine varýnca, yolda bir kese altýn buldum, sahibini ararým, demiþ. Herkes, kese benimdir, ben düþürdüm. Ýçi altýn doluydu, diyerek öne çýkmýþ. Bunun üzerine Keloðlan keseyi kimseye vermemiþ. Kolcubaþýna gitmiþ: "Kasabaya gelirken, içi altýn dolu bir kese buldum. Sahibi size geldi mi? " diye sormuþ.

Kolcubaþý: " Aman Keloðlan, kese benimdir. Bugün kasabaya gelirken düþürmüþtüm. " demiþ. Keloðlan kolcubaþýna inanmadýðý için, keseyi vermemiþ. Akþamüstü köye dönmüþ. Evde anasýna keseyi göstererek olanlarý anlatmýþ. Keseyi vermesi için, adamlarýn yalvardýðýný söylemiþ.
Anasý: " Keloðlan biliyor musun? Keseyi ben düþürmüþtüm. Geçen gün kasabaya gitmiþtim ya demek ki dönerken düþürdüm. "
Keloðlan: " Ana, kasabaya gitmiþtin ama ne geçen günü? Aradan kaç ay geçti. Sen bari böyle þeyler yapma. Yaðmur yaðdý, güneþ açtý. Kese ve altýnlar tertemizdi. "
Anasý: " Benim güzel oðlum, altýný çamura bulasan yýkarsýn çýkar. Altýn kirlenir mi? Ýçinde altýn olan kese kirlenir mi? "
Keloðlan: " Olmaz ana, yarýn kesenin sahibini ararým. "

Keloðlan'ýn keseyi vermediðini gören anasý, aðlamýþ, gözyaþý dökmüþ. Kese babandan yadigardý. Ýçindeki altýnlarý baban çalýþýp biriktirmiþti. Þimdi burada olsa, keseyi anana ver oðlum, üzme ana sýný, derdi.
Sonunda anasýna inanan Keloðlan keseyi vermiþ. Geç vakit Keloðlan uyuyunca anasý altýnlarý saymýþ. Yerde bulunan altýn bulanýn olur. Sahibini arar da bulamazsa yalanýn olur.

SON

[Serdar Yýldýrým]

KELOÐLAN ÝLE PAMUK PRENSES
Ýki yürür, bir koþarým.
Gezer, daðlar aþarým.
Yatýp dinlenmek varken,
Tarlada çalýþana þaþarým.

Böyle deyip duran Keloðlan yýllardan bir yýl tarlalarda, bahçelerde çalýþmýþ, toprak kazmýþ, tohum atmýþ, sulamýþ, ürün almýþ, hasat etmiþ, satmýþ. Keloðlan'ýn kesesi altýn dolmuþ. Keseyi belindeki kuþaða baðlamýþ. Anasýna, yabancý diyarlara gidip tüccarlýk yapacaðýný söyleyip yola çýkmýþ. Gitmiþ de gitmiþ. Yürümüþ, durmuþ. Dört çarýk eskitmiþ. Sonunda, diyarlarýn en yabancýsýna varmýþ. Bir han odasý tutmuþ, bir dükkan kiralamýþ. Dükkanýn önünde oturup saða sola bakýnmaya baþlamýþ. Gelip geçen çokmuþ da selam veren yokmuþ, çünkü burada Keloðlan' ý kimse tanýmýyormuþ. Aniden genç kýzýn biri durmuþ ve Keloðlan'a adres sormuþ. Kýz pek güzelmiþ. Keloðlan kýza aþýk olmuþ. Adresi dilinin döndüðünce tarif etmiþ. Kýz, teþekkür edip gitmiþ. Keloðlan kýzýn ardýndan bakakalmýþ.

Ertesi gün kýzý aramýþ ve bulmuþ. Aþkýný anlatmýþ. Karþýlýk beklemiþ. Kýz: " Tabii ki bana aþýk olabilirsin. " demiþ. " Geldiðin ülkede tanýnmýþ, sevilen biri olabilirsin ama ben Pamuk Prenses'im ve beyaz atlý prensimi bekliyorum, onunla evleneceðim. "
Pamuk Prenses gittikten sonra Keloðlan kývranmaya baþlamýþ. Bir yol, bir yöntem, bir çýkýþ yolu aramýþ. Bu masalý yazmakta olan Serdar Yýldýrým bir defa daha zamanda yolculuk yapmýþ ve Keloðlan'ýn yardýmýna koþmuþ. Keloðlan, ben geldim, demiþ. Keloðlan Serdar'ýn gelmesine çok sevinmiþ. Serdar sözü fazla uzatmamýþ: " Altýnlar ne güne duruyor? Karþýda terzi var. Kendine bir prens elbisesi diktir. Bir de beyaz at satýn al. Bin ata iþte sana beyaz atlý prens. Git Pamuk Prenses'in yanýna benimle evlenir misin? diye sor. Evlenmesin seninle de göreyim. " demiþ ve gitmiþ.
Keloðlan: " Bir göründü, bir yok oldu. Bana faydasý çok oldu. " demiþ ve soluðu terzi dükkanýnda almýþ.

Ýki gün iki gece sonra Keloðlan yani beyaz atlý prens þehrin sokaklarýnda gezer olmuþ. Bunun üzerine þehir halký prensin geldi deyip Pamuk Prenses'i karþýsýna çýkarmýþlar. Pamuk Prenses, sevdiðim geldi, demiþ ve büyük bir törenle evlenmiþler. Uzun yýllar birlikte mutlu yaþamýþlar.

SON


---------------------------------------------------------------


KELOÐLAN DÖRT HARAMÝLER
Bir varmýþ bir yokmuþ. Bir Keloðlan varmýþ. Anasýyla birlikte karýnca kararýnca geçinip giderlermiþ. Bir yýl hiç yaðmur yaðmamýþ, kýtlýk olmuþ. Ekinler tarlada, meyveler dalda, üzümler baðda susuzluktan kavrulmuþ. Dereler, ýrmaklar kurumuþ. Bunun üzerine anasý Keloðlan'ý iþ bulup çalýþarak para kazanmasý ve kýþlýk yiyecek almasý için kasabaya gitmeye ikna etmiþ.

Anasýnýn hazýrladýðý yiyecekleri torbasýna koyan Keloðlan kasabaya gitmek üzere yola çýkmýþ. Hava sýcak, kasaba uzak, Keloðlan ormanda dinlenmek için, çimenlere uzanmýþ ama oracýkta uyuyakalmýþ. Neden sonra uyanmýþ, bakmýþ yiyecek torbasý yok. Üzülmüþ, dövünmüþ, söylenmiþ, etrafý aramýþ, torbayý bulamamýþ. Çaresiz durumu kabullenip kasabaya doðru yürüyüþüne devam etmiþ. Sonunda ormandan çýkýp kasaba yoluna girmiþ.

Keloðlan giderken yol kenarýnda oturmuþ yemek yiyen dört adama rastlamýþ. Bu adamlar, o bölgede hüküm süren, soygunlar yapan dört haramiymiþ. Keloðlan adamlara selam verip yanlarýna sokulmuþ ki, bir de ne görsün! Torba kendi torbasý, yedikleri yiyecekler de anasýnýn hazýrladýðý yiyeceklermiþ. Keloðlan torbasýný bu adamlarýn çaldýðýný anlamýþ ama bir þey yapamamýþ. Yanýnda çaký bile yokken, adamlarýn bellerine astýklarý kýlýçlara bakakalmýþ. Konuþmalarýndan onlarýn harami olduklarýný anlamýþ ama açlýk korkuyu yenmiþ: " Aðalar, karným çok açtýr. Sabahtan beri bir þey yemedim. Yanýnýza sokulsam ve iki lokma da ben yesem, he olur mu, ne dersiniz? "

Haramiler, Keloðlan'a ters ters bakmýþlar. Haramilerden biri sormuþ: " Adýn ne senin? "
" Adým Ýbrahim ama herkes bana Keloðlan der. "
" Keloðlan mý? Kel kafandan belli zaten. Biz insanlarýn cebinden parasýný, aðzýndan lokmasýný alan haramileriz. Yiyecek torbaný aldýk, canýný almayalým. Var git uzaklaþ, gözüm görmesin seni. " Bunun üzerine Keloðlan oradan bir uzaklaþmýþ ki sormayýn.

Aradan bir ay geçmiþ. Keloðlan kasabada odun kýrmýþ, yük taþýmýþ, getir-götür iþlerinde çalýþmýþ ve biraz para biriktirmiþ. Bu arada haramilerin kasabalýlara eziyet yaptýðýna þahit olmuþ. Karþý çýkan olmayýnca kasaba meydanýnda haraç vermedi diye adam dövdüklerini görmüþ.
Keloðlan ayrýlmadan önce kasabalýlarý haramilerden kurtarmaya karar vermiþ. Padiþaha posta güverciniyle haber uçurmuþ. Padiþah haramilerin üstüne asker göndermiþ. Askerler, haramileri yakalamýþ ve zindana atmýþlar. Böylelikle Keloðlan biriktirdiði paralarla bir eþek satýn almýþ ve kýþlýk yiyecekleri bu eþeðe yükleyip, harami korkusu olmadan köyünün yolunu tutmuþ.

SON

Yazan: Serdar Yýldýrým

[Serdar Yýldýrým]

KELOÐLAN ÝLE BULUT
Bir zamanlar Anadolu'da bir garip Keloðlan yaþarmýþ. Çalýþmayý sevmezmiþ ama bizim tarladan ürün toplanacak, gel bir el atýver Keloðlan, diyen konu komþunun yardýmýna koþarmýþ. Domates, biber, patlýcan toplarmýþ. Ýþ bitince para veren olmaz, sadece öðle yemeði tarhana çorbasý. Eh, öðlenleri evde anam zaten tarhana çorbasý piþiriyor, neden çalýþýp yorulayým der ve yan gelip yatarmýþ.

Bir sabah vakti gökyüzünde bulutlar toplanmýþ, ortalýk kararmýþ ve þiddetli bir yaðmur baþlamýþ. Yaðdýkça yaðmýþ ve sonunda yaðmur damlalarý birleþip sel olmuþ. Çevrede ne ev býrakmýþ, ne ahýr, ne tarla, ne bahçe. Hepsini silip süpürmüþ, alýp götürmüþ. Keloðlan ile anasý bir aðaca çýkýp selden kurtulmuþ.

Yaðmur yarým saatte dinmiþ. Keloðlan ile anasý aðaçtan inmiþ. Keloðlan yaðmura çok kýzgýnmýþ. Yaðmuru yaðdýran buluta seslenmiþ:
" Ey bulut, koca bulut, artýk sen iyiyi unut.
Nedir derdin çabuk söyle, bakma yüzüme öyle.
Bir evi olanýn evini yýktýn, neden onlarý evsiz býraktýn?
Anamla ben de evsiz olduk, dipsiz kuyularda dertlendik kaldýk. "

Keloðlan'ýn sitem dolu sözleri üzerine bulut dile gelmiþ:
" Keloðlan, Keloðlan, utanýyorum, senin yüzüne bakamýyorum.
Ben nedensiz sinirlenirim, bolca yaðar geçer giderim.
Düþünmem insanlar sað mý kalýr, hayvanlar ne olur?
Tarlalarý, bahçeleri talan eder geçerim. "
Keloðlan'ýn isteði üzerine bulut zamaný yirmi dört saat önceye almýþ. Ertesi gün yine o bölgeye yaðmur yaðmýþ ama azar azar, beþ saatte yaðmýþ ve hiçbir yeri su basmamýþ, sel gelmemiþ. Böylece bulut meselelerin akýlcý çözümlerle baþarýlý olabileceðini öðrenmiþ olmuþ.

SON

[Serdar Yýldýrým]

KELOÐLAN CENGÝZ HAN'IN HAZÝNESÝ
Bir varmýþ, bir yokmuþ. Bir Keloðlan varmýþ. Ýþ bulup çalýþmaz, gezer dururmuþ. Yolda gördüðü kedileri, köpekleri kovalarmýþ. Sincaplara taþ atar, ördeklerin peþinden baðýrýr, onlarýn kaçýþlarýna bakarak eðlenirmiþ. Keloðlan bir gün methini çok duyduðu Cengiz Han'ýn Hazinesi'ni bulmak üzere yola çýkmýþ. Eþek sýrtýnda Konya'ya gelmiþ. Oradan bir kervana katýlarak, Ýran üzerinden Moðolistan'a gitmiþ. Cengiz Han hazinesini bir nehrin altýna gömdürmüþ. Önce nehrin yataðý deðiþtirilmiþ. Hazine gömülmüþ. Sonra nehir eski yataðýna döndürülmüþ.

Keloðlan sormuþ, soruþturmuþ, hazine hakkýnda bilgi toplamaya çalýþmýþ ama boþunaymýþ. Tek bilinen þey, hazinenin bu nehrin altýnda olduðuymuþ. Nehir dediðin de uzunluðuna çok uzun, geniþliðine çok geniþmiþ. Moðollar, yerini bilsek hazineyi biz çýkarýrdýk, demiþler.

O yaz hiç olmadýk bir olay olmuþ. Havalar kurak gittiði için, nehir kurumuþ. Bu durum Keloðlan için büyük þans olmuþ ama hazinenin yerini bulmak imkansýz gibi bir þeymiþ. Keloðlan talihine güveniyormuþ. Daðlara, tepelere çýkmýþ, kuru nehir yataðýný seyretmiþ. Nehir yataðýnda gezmiþ, günlerce yürümüþ. Kafasýný þu düþünce kurcalýyormuþ: Ben Cengiz Han'ýn yerinde olsaydým, hazineyi nereye gömerdim?

Sonunda dere yataðýndaki bir kayanýn dibindeki oyuktan çýkan maymunun elinde altýn olduðunu görmüþ. Oyuðu geniþleten Keloðlan önüne çýkan merdivenlerden aþaðý inmiþ ve demir kapýyý açýnca hazine odasýna girmiþ. Cengiz Han'ýn Hazinesi iþte buradaymýþ. Altýnlar, elmaslar, zümrütler, yakutlar pek çokmuþ. Altýndan kral taçlarý bile varmýþ. Bunlardan birazýný yanýndaki çuvala doldurmuþ, yakýndaki þehirden yiyecek, içecek ve yük taþýmak için deve satýn almýþ. Birkaç gün sonra Keloðlan giriþi kaya parçasýyla kapatmýþ ve tam 54 deve yükü hazineyle yola çýkmýþ. Keloðlan hazinenin kalanýný orada býrakmýþ. Þehirdeki develer o kadarmýþ ve daha deve bulabilse hazinenin hepsini alýrmýþ.

Keloðlan aylar sonra köyüne varmýþ. 54 deve yükü hazineyle gelmesine anasý çok sevinmiþ. Keloðlan anasýna 2 deve yükü hazine hediye etmiþ.

Keloðlan ertesi gün çevrede ne kadar tarla, bað, bahçe varsa satýn almýþ ama eski sahiplerinin buralarý ekip biçmesine ve ürünleri kullanmasýna izin vermiþ. Birkaç hafta içinde Anadolu'yu, birkaç sene içinde devletleri, krallýklarý, imparatorluklarý satýn alarak dünyanýn sahibi olmuþ. Dünya kurulalý beri savaþarak hiçbir hakanýn baþaramadýðý iþi, Keloðlan savaþmadan, kan dökmeden baþarmýþ. Geçtiði yerlerde taþ üstünde taþ, gövde üstünde baþ býrakmayan bir dünya imparatorluðu sevdalýsý Cengiz Han'ýn Hazinesi'yle bunu gerçekleþtirmiþ.

SON

Yazan: Serdar Yýldýrým

[Serdar Yýldýrým]

KELOÐLAN'IN ÝKÝZÝ
Bir varmýþ bir yokmuþ. Evvel zamanda bir Keloðlan varmýþ. Bu Keloðlan kasabaya gitmiþ. Keloðlan'ý han odasýndan gören Ýsmail adýndaki genç adam gözlerine inanamamýþ. Gördüðü týpkýsýnýn aynýsý kendisiymiþ. Elbiseler farklýymýþ. Onun elbiselerini ben giysem herkes beni o zanneder. Ben de onlara pek güzel hayat dersi veririm, diye düþünmüþ. Yüzünü, kafasýný araplar gibi sarmýþ. Araplarýn öyle dolaþmasýnýn sebebi, aþýrý güneþ ve çölde oluþan kum fýrtýnalarýymýþ. Kadýnlarýn saçlarýnýn arasýna kum dolunca yýkamakla çýkmazmýþ. Aþýrý sýcaklarýn ve çöl fýrtýnasýnýn olmadýðý yerlerde arap kadýnlar, açýlýr, saçýlýrmýþ.
Ýsmail, Keloðlan'la arkadaþ olmuþ, kasabada gezmiþler, dolaþmýþlar. Ýki gün sonra Ýsmail, kadýya giderek, Keloðlan altýn dolu kesemi çaldý diye iftira atmýþ ve onu zindana attýrmýþ.

Ertesi gün Ýsmail terziye diktirdiði elbiseleri giymiþ ve Keloðlan gibi saða sola selam verip yürüyerek, sesini taklit ederek Keloðlan olup çýkmýþ. Sonraki on gün Keloðlan'ýn ününden yararlanan Ýsmail pek çok kasabalýyý dolandýrmýþ, borç alýp ödememiþ, kavga çýkararak adam dövmüþ ve sonunda kadýya giderek þikayetinden vazgeçtiðini söylemiþ, Keloðlan'ý býrakmasýný istemiþ ve ortadan kaybolmuþ.
Zindandan çýkan Keloðlan kasabada gezerken þaþýrmýþ kalmýþ. Keloðlan'ý görenler, aman, Keloðlan geliyor bizi dolandýracak, aman Keloðlan geliyor bizi dövecek, diye aþaðý yukarý kaçýþmýþlar. Dükkan sahipleri kapýlarýný kilitleyip evlerine çekilmiþler. Pazar yerine gittiðinde ortalýk boþalývermiþ. Pazar yerinde kimse kalmamýþ.

Keloðlan adamlarýn arkasýndan baðýrmýþ: " Aðalar, etmeyin, eylemeyin, neden benden kaçarsýnýz? Suçum neyse bileyim. "
Bunun üzerine adamýn biri aralýktan çýkmýþ: "Benden borç aldýn ödemedin. " demiþ. Bir diðeri evin arkasýndan çýkmýþ:
" Beni geçen gün borç vermedim diye dövdün, bak kolum sarýlý. Bir baþka adam:
" Zorla evimi elimden alýp baþkasýna sattýn. Bir haftadýr sokakta yatýp kalkýyorum. "
Pek çok kasabalý yaptýklarýný anlatýp Keloðlan'ý Keloðlan'a þikayet etmiþler.
Keloðlan: " Aðalar, ben on gündür zindandaydým. Bu olanlardan haberim yok. Aç kalýrým kimseyi dolandýrmam, aç yatarým kimsenin evini elinden almam. Þimdiye kadar kavgalara karýþtým ama dayak yiyen ben oldum. O koca adamý ben nasýl döveyim? Beni bilmez misiniz, beni tanýmaz mýsýnýz? Nasýl olur da kötü olduðuma inanýrsýnýz? "

Keloðlan'ýn etrafýndaki adamlardan biri: " O zaman sen deðilsen beni kim dövdü? Bu kadar adamý kim dolandýrdý? Beni döven sendin veya senin ikizin gibiydi. Keloðlan hakikaten senin bir ikizin var mýydý? Yani mesela dedim. "
Keloðlan: " Ýkizim mi? Olabilir mi? Hiç bilmiyorum. Bu iþi bilse bilse anam bilir. Buyrun anama gidelim. "
Keloðlan önde, kasabalý arkada, Keloðlan'ýn anasýna gitmiþler. Olanlarý anlatmýþlar ve Keloðlan'ýn bir ikizinin olup olmadýðýný sormuþlar.
Keloðlan'ýn anasý: " Doðrudur. Keloðlan'ýn bir ikizi vardý. Gece biz uyurken hýrsýzlar eve girmiþler ve onu kaçýrmýþlar. Çok aradým izini bulamadým. Acýsýný kalbime gömdüm. Yanýmda bir bu kel kafalý kaldý. Bütün sevgimi ona verdim. "
Kasabalýnýn biri: " Öbürü de bunun gibi kel kafalý mýydý? "
Keloðlan'ýn anasý: " Evet doðru. O da bunun gibi keldi. Kafasýnda bir tel saç yoktu. Kafasýna konan sinek, duramaz, kayar, yere düþerdi. Bunun adý Ýbrahim, onun adý Ýsmail'di. "
Bu sefer kasabalý önde, Keloðlan arkada, kadýnýn huzuruna çýkmýþlar. Kadý, Keloðlan'ýn on gündür zindanda olduðunu ve bugün salýverildiðini söylemiþ. Kasabalý, Ýsmail'den þikayetçi olmuþ. Kadý, kendisinin de aldatýldýðýný, Ýsmail'in peþine kolcularý gönderdiðini, yakalanmasýnýn an meselesi olduðunu belirtmiþ.

Haftasýna kolcular Ýsmail'i kasabaya getirmiþler ve kadýnýn karþýsýna çýkarmýþlar. Huzurda kasabalý toplanmýþ. Deliller onun aleyhineymiþ. Suçu sabitmiþ. Kadý, Ýsmail'i ömür boyu hapse mahkum etmiþ. Fakat Keloðlan ile anasý gelince iþler deðiþmiþ. Keloðlan ile anasý, kardeþim, oðlum deyip Ýsmail'e sarýlmýþlar. Aðlayýp, yalvarmýþlar, gözyaþý dökmüþler. Bunun üzerine Ýsmail piþman olduðunu söyleyip herkesten özür dilemiþ. Kime ne borcum varsa çalýþýp öderim deyince kasabalýdan kopmalar baþlamýþ. Kasabalý þikayetini geri alýnca dava düþmüþ ve kolcular Ýsmail'in baðlý ellerini çözmüþler.

Keloðlan ve anasý, Ýsmail'i evlerine götürmüþler. Akþam yemeðinden sonra yatýp uyumuþlar. Sabah olunca Keloðlan ile anasý uyanmýþlar. Bir de bakmýþlar ki, Ýsmail'in yataðý bomboþ. Çünkü o gece yarýsý kaçýp gitmiþ. Biraz sonra mutfakta tarhana çorbasý piþiren Keloðlan'ýn anasýnýn aklýna bir tencere içine sakladýðý paralar gelmiþ. Paralar yerinde yokmuþ. Anasý sormuþ: " Keloðlan bu tencerenin içinde para vardý. Sen mi aldýn? "
Keloðlan: " Hayýr ana, ben almadým. "
Anasý: " O zaman kim aldý? "
Keloðlan: " Paranýn kokusunu alan biri. Benzerim, ikizim. "
Anasý: " Evde sadece orada para vardý. Ortalýk daðýnýk deðil, çekmeceleri karýþtýrmamýþ. Mutfaða yönelmiþ ve parayý bulmuþ. "
Keloðlan: " Ana, bu para olayýný kadýya söylemezsin umarým. "
Anasý: " Yok oðul, kimseye bundan söz etmek yok. Ýsmail nerede diye soranlara, acele iþi varmýþ, gece gitti deriz. Baþka ne diyeyim oðul. "

Onlar paralarýný çaldýrmýþlar, biz çaldýrmayalým.
Huylu huyundan vazgeçmezmiþ bunu unutmayalým.
Cezasýný çekmeden suçluyu affetmeyelim.
Bu öðüdü vermeden masalý bitirmeyelim.

SON

Yazan: Serdar Yýldýrým

[Serdar Yýldýrým]

KELOÐLAN'IN ABLASI CANAN
Bir varmýþ, bir yokmuþ. Bir Keloðlan varmýþ. Çalýþmaktan hoþlanmaz, evde yan gelip yatarmýþ. Ara sýra bahçeye çýkar, çekirgeleri kovalarmýþ. Bahçede gördüðü akreplerin kuyruklarýný keser, sonra da kuyruksuz akrebin kaçýþýný seyredermiþ. Günlerden bir gün Keloðlan kasabaya gitmiþ. Bu kasabada tellal davul çalýyor ve hazýr iþte çalýþacak gönüllü arandýðýný haykýrýyormuþ. Olay tanýtým amaçlýymýþ. Caný isteyen iþi yerinde gidip görebiliyormuþ. Gidip görmek bedavaymýþ. Bu iþe Keloðlan'ýn kafasý yatmýþ. Akþamüstü eve dönünce anasýna olanlarý anlatmýþ. Ýþyeri Yalova'nýn yakýnlarýnda bir yerdeymiþ.

Bunun üzerine Keloðlan'ýn anasý: " Ah oðlum, kader çekiyor. Biliyorsun yýllar önce ablan Canan Yalova'ya gittiydi, týpkýsýnýn aynýsý bir iþte çalýþmak üzere. Kýzlar ve kadýnlar mutlaka çalýþmalý. Onlar çalýþmasýn, evde otursun diye bir düþünce olamaz. Bu durum erkeklerin uydurmasýdýr. Amaç, kýzlarý, kadýnlarý geri planda býrakmaktýr. Git oraya ablaný bul. Seni yanýna alsýn. Çalýþ, üret, bir iþe yara. "

Keloðlan ertesi gün köyü Alaca'dan Bursa'ya gelmiþ. Bursa'dan o gün öðle vakitleri 16 at koþmaya baþlamýþ. 4 gün 3 gece at üstünden inmeden Kütahya, Ýzmir, Balýkesir üzerinden yeni atlýlarýn katýlýmýyla Yalova'ya gelinmiþ. Kurutulmuþ et, peksimet yiyerek ve kýrbadan su içerek bu mümkün olmuþ. Atlýlar, ihtiyaçlarýný at üstünde karþýlamýþlar.

Yalova'da Keloðlan ablasýný deðil, ablasý Keloðlan'ý bulmuþ. Keloðlan gelenler arasýnda denince ortalýk karýþmýþ. Her bir tanýtýmcý, Keloðlan'la tanýþmak için, fýrsat kollamýþ. Keloðlan'ýn ablasý hepsini durdurmuþ: " Durun bakalým, gelen Keloðlan'dýr ama benim kardeþimdir. Sizin hepinizin toplamýndan daha fazla benim onunla görüþmeye hakkým vardýr. " deyince görevliler durmuþlar. Sonunda Canan Keloðlan'la buluþmuþ. Hayýr, hayýr, beklediðiniz gibi Keloðlan'la ablasý birbirlerine sýkýca sarýlmamýþlar. Sadece el sýkýþmýþlar ve masanýn iki yanýndaki taburelere karþýlýklý oturmuþlar.

Canan söze þöyle bir giriþ yapmýþ: " Aman Keloðlan, yaman Keloðlan, daðlar baþý, duman Keloðlan. Be kardeþim bu kadar mý olur? Fakirsin, iþin yoktur, çalýþmazsýn, dað-taþ gezersin. 6 yýldýr buradayým. Burada çalýþanlar, gelen giden müþteriler senden bahsederler. Seni anlatýrlar. Bazen Karabey bizi salonda toplar ve iki kolunu yukarý kaldýrýp teslim iþareti çizdikten sonra, biliyor musunuz, geçen günlerden birinde Keloðlan ne yapmýþ, deyip baþýndan geçmiþ bir olayý anlatýr. Acýklý bir olay bile olsa mutlaka güldürüþlü yaný vardýr ve biz bu fýrsatý kaçýrmayýp güleriz. Ey kardeþim, sen ne yaptýn da bu kadar tanýndýn, meþhur oldun? "

Bunun üzerine Keloðlan utana, sýkýla: " Ben bir þey yapmadým da insanlar benim iyi niyetimi sevdiler. Hayat yarýþýnda beni öne çýkardýlar. Önde olmak benim de iþime geldi. Macera peþinde koþup onlara malzeme hazýrlamak istedim. "
Daha sonra Canan Keloðlan'a buraya niye getirildiðini anlatmýþ. Buradaki geniþ arazilerin sahibi Karabey'miþ. Karabey çok iyi niyetliymiþ. Hayatla yaptýðý mücadeleyi kaybetmiþ veya kaybetmek üzere olanlara yardýmcý olmayý kendine rehber edinmiþ. Geniþ tarlalar hazýrlamýþ: Domates, biber, patates, patlýcan tarlalarý. Tarlayý kazmýþ, tohumu atmýþ, can suyunu dökmüþ, tarla alýcý bekliyor. Geniþ çiftlikler hazýrlamýþ: Koyun, keçi, tavuk, güvercin çiftlikleri. Her çiftlikte 100'er tane koyun, keçi ve 500'er tane tavuk, güvercin.

Altýný ver istediðin çiftliði ister satýn al, ister kirala.
Tarlalar, 10 - 20 altýn arasý satýn alýnýyor.
Çiftlikler, 40 - 50 altýn arasý satýn alýnýyor.
Ýþte sana hazýr iþ. Seç seçebildiðini.

Keloðlan: " Ablam, söylediklerin beni etkiledi. Ben de tarladýr, çiftliktir, birinden birisine sahip olmak isterdim ama þu kadar, bu kadar altýn diyorsun. Nerede bende o kadar altýn? 18 yaþýndayým ama hiç altýným olmadý. Birkaç yýl önce Celep Ali'nin elinde bir altýn gördüydüm ya aldýrma. Benim altýnla alýþveriþim iþte bundan ibaret. "

Canan: " Bak kardeþim, biz buraya insanlarý kazandýrmak için getiriyoruz. Altýnýn yoksa al tarlayý, çiftliði kirala, kazandýktan sonra öde. Örneðin, domates tarlasý diyelim. Domatesler olgunlaþýnca topluyoruz, tartýyoruz ve parasýný ödüyoruz. Senin yapacaðýn tarlanýn bakýmýný yapmak. Eðer tarlayý kiralamýþsan yarý parasýný alýyorsun. Diðer yarýsýný kira karþýlýðý olarak alýyoruz. 5 yýl sonra tarla senin olacak. Örneðin, koyun çiftliði, her gün gelip süt saðýyoruz, parasýný ödüyoruz. Koyunlarý otlatmak senin görevin. Çiftliði kiralamýþsan yarý parasýný alýyorsun. 5 yýl sonra çiftlik senindir. Burada bu sistemden ekmek yiyen 1.000'den fazla çalýþan var. Hem kazanýyoruz hem kazandýrýyoruz. "

Canan 4 saat dil dökmüþ, anlatmýþ. Arada yaþam ve hayat hakkýnda pek çok þey konuþmuþlar. Sonunda konu satýn alma ve kazanç iþine dönmüþ. Keloðlan'ýn direnci karþýsýnda Canan ipin ucunu býrakývermiþ. Kardeþini bir iþ sahibi etme düþüncesi yok olmuþ.
Devran dönmüþ, gün dönmüþ, neredeyse akþam olacakmýþ. Keloðlan'la birlikte gelenlerden birkaçý orada kalmýþ. Tarladýr, çiftliktir satýn alanlar, kiralayanlar olmuþ. Keloðlan ablasýyla vedalaþýp atýna binmiþ. Hoþça kalýn, demiþ. Oradakiler, güle güle git Keloðlan, demiþler.

Keloðlan evine vardýðýnda olanlarý anasýna anlatmýþ. Ablamýn selamý var, demiþ. Yakýnda bir gün ablasýnýn kendilerini ziyarete geleceðini söylemiþ. Müjdeyi alan anasý evde temizliðe baþlamýþ. Canan bu, belli mi olur, yarýn çýkar gelirmiþ. Keloðlan ile anasý Canan'ý bekleye dursun gökten dört elma düþmüþ. Elmalarýn biri Keloðlan'ýn, biri anasýnýn, biri de Canan'ýnmýþ. Son kalan elma okuyucularýnmýþ

SON

Yazan: Serdar Yýldýrým