Platin Üye
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Platin Üye
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Platin Üye
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Platin Üye
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Platin Üye
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Platin Üye
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Platin Üye
Türkiye, kazýðýn her türlüsünü ayrý ayrý deneyimleyebilmek için mükemmel bir yer. Burada yetiþen biri dünyanýn baþka bir yanýnda sýkýntý yaþamaz.
Re-twittlediklerim katýldýðým anlamýna gelmez!
Bronz Üye
ÝBRAHÝM Erkarakaþ isimli Ýzmir'li bir genç 8 ay önce nitelikli kahveyi sokaða taþýma hayali ile yola çýkmýþ ve yenilikçi fikrini seyyar kahve aracýyla hayata geçirmek istemiþ. 93 model bir minibüsü uzun ve sýký çalýþmanýn ardýndan yürüyen kahve dükkanýna çevirmiþ. Dünyada benzeri çok fazla olan bir ürünü Türkiye'de deneyerek yapmak istemiþ ancak baþaramamýþ. Nedeni ise bürokratik engeller. Konudan bir hayli dertli olan Erkarakaþ, yaþadýðý sorunlarý Twitter'da uzun bir flood yaparak anlatmýþ. Bir türlü hayata geçmeyen projesinin neden hayata geçmediðini öðrendiðinizde yaratýcý yönünüz körelebilir, "Ýþte giriþimci gençlerin baþýna bunlar geliyor" diye düþünebilirsiniz. Ýþte Erkarakaþ'ýn Twitter'dan paylaþtýðý hazin dolu giriþimcilik öyküsü:
Tanýdýðým bir kaç tane giriþim üzerine çalýþan gençleri teþvik eden hocalar vardý, ilk onlara sordum.
Bana "Yapma çok üzülürsün, belediye sana yedirmez bunlarý" dediler. "Ne demek yedirmez. Ben yapacaðým izin de alacaðým" dedim. Bir yandan aracýn tasarýmý baþladý bir yandan izin almaya çalýþýyorum, belediyelere koþturuyorum falan...
Ýlk gittim ilçe belediyesine. "Çok güzel harika bir proje, çok beðendik ama bizim elimizde deðil ilçe zabýtaya git"dediler. Sonra gittim ilçe zabýtaya, "Oha harika, çok da güzel olur ama bizim elimiz de deðil il zabýtaya git" dediler.
Sonra gittim il zabýta müdürlüðüne onlar da, "Harika olur, genç giriþimcileri desteklemek lazým ama bizim elimizde deðil büyükþehir belediyesine git" dedi. Büyükþehir belediyesinde de buna benzer diyaloglar geçti ve onlar da beni ruhsat müdürlüðüne yolladý. Ruhsat müdürlüðüne gittim dedim böyle böyle, olay sizde bitiyormuþ projeyi anlattým sunum yaptým. Bana "dilekçe doldur ama emsal teþkil eder, izin çýkmayabilir" falan dediler. "Her yerde sucuk ekmek, kokoreç satýyorlar at etinden onlar nasýl izinli" dedim.
"Rüþvet veriyorlar görmezden geliyorlar. Sen de ver seni de görsünler" dediler. "Ben rüþvet vermem. Zaten iþi kurmadan bir ton vergidir, odur budur aldýnýz para kalmadý. Ayrýca kaçak göçek iþ yapmýyorum ne rüþveti vereceðim. Böyle mi destekliyorsunuz gençleri falan filan" dedim. Onlarda "haklýsýn" dediler ve dilekçemi verdim. Haber beklerken bir yandan da sosyal medyadan bastýrayým diye düþündüm
Ardýndan ruhsat müdürlüðünden izin verilmesinin uygun olduðu ve bunun için yasalar olduðu yazýlan 1-2 sayfalýk cevap geldi. Ben de aldým bunlarý çýkardým yazýcýdan. Bu iþi yapabileceðime dair yasalarý vs tekrar belediyeye gittim. Bana "Onlar sadece görüþ belirtmiþ, bu onlarýn elinde deðil bizim elimizde. Bizde böyle bir þeye izin vermeyeceðiz" dediler.
Ben de daha önce "bizim elimizde deðil" dediklerini hatýrlattým. Benden yine rüþvet istediler, ben de "Yasal olmayan bir þey yapmýyorum size rüþvet vermem. Ama aracý sosyal sorumluluk projelerinde kullanabilirsiniz" dedim."Her sabah belli saatte sahile gider spor yapanlara ücretsiz kahve de veririm insanlarý teþvik ederiz" dedim. Beni direkt gönderdiler.
Ýþe girdik bir kere, araç tasarlandý mecbur çalýþacaðýz. Deli de para baðlamýþýz, durur muyum hiç. Gittim baþka bir ile orada milletvekili tanýdýðýmýz var gelene geçene adýný veriyorum kimse dokunamýyor. Bir süre öyle çalýþtým. Ama taktým çünkü düzgün bir iþ yapýyorum ama yaptýrmýyorlar bana. BÝMER, CÝMER'e her gün þikayet yazmaya baþladým. Onlarda bunu il valiliðine, il valiliði de bizim elimizde deðil diye il zabýtaya, onlar da bizim elimizde deðil diye dönüþ yapýyor bana. Bu sefer BÝMER, CÝMER'e "il valiliðine atmayan böyle böyle oluyor" diye yazýyorum ama yine il valiliðine atýyorlar. Bir ara TÜBÝTAK'a attýlar. "TÜBÝTAK ne alaka" dedim. TÜBÝTAK'da arayýp kendilerinin ne alaka olduðunu sordu.
Bu döngü hep böyle devam etti. Topa girmemek için tüm kurumlar iyi kurgulanmýþ cevaplar attýlar. Ben iþin baþýnda çok deðerli akademisyen hocalarýmý dinlemedim. "Yaparým"dedim ama yapamadým. Yedirmediler gerçekten. Bana bir süre sonra zaten yazýlý da deðil kanýt olmasýn diye telefonla arayarak dönüþ yaptýlar. Ben de zaten yenilikçi olmaktan vazgeçtim. Þu an x bir mekanda müdürlük yapýyorum. Anladým ki bu ülke yeniliðe deðil sadece cebine girecek paraya açýk."
Twinkle twinkle little star,
Soon you won't be twinkling anymore.....
Gönderi Kurallarý
Yer Ýmleri