Bora Yaşar
8 Aralık 2014 ·
- Lütfullah nasıldı 'Osmanlıca' hamlesi?
- Dört dörtlüktü 'beyefendi'! Millet birbirine düştü.
- Tuttu diyorsun!
- Siz atarsınızda tutmaz mı efendim. 16 Aralıkta 'Ecdat düşmanlarının kafalarına vura vura Osmanlıcayı öğreteceğiz' derseniz tam süper olacak.
- Vay!!!
- Hatta 'Osmanlıya geçiş kanlı mı olacak, kansız mı?' dediniz mi, 17-25'i bırak seçime kadar gideri var...
Bu mudur?
Budur.
Bora Yaşar
11 Aralık 2015 ·
Mardin Savur’da dünyaya gelen bilim adamı Aziz Sancar’ın 2015 Nobel Kimya Ödülü aldığı töreni gururdan gözyaşı dökerek izledik.
İsveç Kralı’nın elinden ödülünü alan Sancar Hürriyet’e açıkladı: “Ödülü 19 Mayıs’ta Türkiye’ye gelerek Anıtkabir’de Atatürk’e bırakacağım.” Sancar, kendisini yetiştiren, okutan Cumhuriyet’e çok şeyler borçlu olduğunu belirterek “Bu ödül Ata’mız sayesinde alınmıştır” dedi.
Haber böyle...
Hatırlarmısınız...Aziz Sancar'ın Nobel ödülünü aldığı medyaya düştüğünde, bizim solcu-Kürt-bölücü taifesi Aziz Sancar'ın Mardin'li olmasından hareketle konuya özel bir ilgi göstermişlerdi.
Ne zamanki Aziz Sancar "ben Türk'üm, Atatürk ve cumhuriyet sayesinde buralara geldim" mealinde açıklama yaptı, bizim taifenin konuya olan ilgisi birden sönüverdi.
Bu ülkenin temel kurum ve değerlerini hiçe sayanları artık dikkate bile almıyorum. Adam yerine koymuyorum.
Bunlar, yönetimde olmamalarına karşın, huzurumuzu bozan, kafaları ve ortalığı karıştırmayı marifet sayan, kerameti kendilerinden menkul kifayetsiz muhterislerdir.
Bildikleri de, dünya görüşleri de, bohçalara sarıp on yıllardır sakladıkları fikirleri de onların olsun.
Bora Yaşar
11 Ocak 2015 ·
(Facebook)
Dekanın biri Erdoğan'ın elini öpmeye kalkmış. Bunda şaşılacak ne var?Kudrete, kudretliye tapan bir ırkın ahfadıyız biz.Gazeteciler Cemiyeti başkanı,şeyhül muharirin,80 yaşındaki Burhan Felek'in sahnede darbeci Kenan Evren'in elini öpmeye çalıştığını unutmadık.Yalakalık fıtratımızda. Külliyetli miktarda "okkası çamdan" adam çıkarmakla ünlü bir ulusuz biz.
Bora Yaşar
15 Ocak 2015 ·
(facebook)
Bugün Dünya şiirine yiğit bir soluk olarak eklediğimiz Nazım Hikmet'in doğum günü...
1965 yılında Fakültede okurken tanışıp bir daha ilişkiyi kesmediğim Türkçe'nin ve Türk Solu'nun en büyük şairlerinden Nazım Hikmet'e selam olsun.
Onun en sevdiğim ve her defasında yüreğimde hissettiğim şiirini, telif hakları nedeniyle, ancak bir kısmını veriyorum:
Bir Cezaevinde, Tecritteki Adamın Mektupları
.....
Saat beş, karıcığım.
Dışarda susuzluğu
acayip fısıltısı
toprak damı
ve sonsuzluğun ortasında kımıldanmadan duran
bir sakat ve sıska atıyla,
yani, kederden çıldırtmak için içerdeki adamı
dışarda bütün ustalığı, bütün takım taklavatıyla
ağaçsız boşluğa kıpkızıl inmekte bir bozkır akşamı.
Bugün de apansız gece olacaktır.
Bir ışık dolaşacak yanında sakat, sıska atın.
Ve şimdi karşımda haşin bir erkek ölüsü gibi yatan
bu ümitsiz tabiatın
ağaçsız boşluğuna bir anda yıldızlar dolacaktır.
Yine o malum sonuna erdik demektir işin,
yani bugün de mükellef bir daüssıla için
yine her şey yerli yerinde işte, her şey tamam.
Ben,
ben içerdeki adam
yine mutad hünerimi göstereceğim
ve çocukluk günlerimin ince sazıyla
suzinâk makamından bir şarkı ağzıyla
yine billâhi kahredecek dil-i nâşâdımı
seni böyle uzak,
seni dumanlı, eğri bir aynadan seyreder gibi
kafamın içinde duymak...
Bora Yaşar
18 Ocak 2016 ·
İnsanımıza (çoğunluğu genç) soruyorlar çarşı pazarda...
- Mars mı daha yakın Hindistan mı? diye...
Ağırlıkla "Mars daha yakın" cevabını alıyor muhabir...
Bir taraftan da gökyüzüne doğru bakıyor bu yanıtı verenler.
Aha şurada der gibi.
Mars daha yakın diyenlerin çoğu genç ve öğrenci.
Mars'ı gökyüzünde görmüş gibi bir hava içindeler yanıt verirlerken.
Ve mantıksal olarak, "gördüğüm bir şey görmediğimden daha yakındır" diye düşünüyor olmalılar.
Bir şeyler yanlış ama...
Bora Yaşar
25 Ocak 2015 ·
(Facebook)
Arada bir bizlere verilen uzay (evren) bilgilerine göre duyuyoruz ki, evren (kainat) hızla genişliyormuş.
Big Bang'le başlayan yolculuğumuz, anlaşılan, bu kez daha da büyük bir bang'le sona erecek eninde sonunda.
Benzetmek gibi olmasın, aynen dünyadaki gelir dağılımındaki anormal bozukluk ve en zenginlerin servetlerinin anormal bir şekilde büyüyüp genişlemesi gibi.
Eskiden de zenginler "zengindi"...
19.yüzyılın başından beri Rockefeller'ler, Rothchild'ler gibi aileler dünyanın zengin efendileri.
Dünyayı, şeklen görülen devletler ve onların kurumları değil, bu zengin ailelerin içinde bulundukları İlluminati gibi gizli örgütlerğin idare ettkleri üzerine sayısız kitap yazıldı.
20. Yüzyılın ortasından itibaren bu gizliliğin görünür yanı çok uluslu şirketler dünya ekonomisini ve de gücünü açıkça temsil etmeye başladılar.
Milli devlet modeli bir çok düşünüre göre, ciddiyetten uzak bir lego oyunu.
Tüm bunların özünde yatan (belki de sonucunu teşkil eden) temel olgu ise, dünya nimetlerinin eşit olmayan bir şekilde paylaşımı.
Bu paylaşım ve birikim, dünyada yüzde biri bile temsil etmeyen "çok zengin insanlar" lehine artık anormal ölçütlere varmış görünüyor.
Matematik bir gerçektir ki, bu hızla giderse, evrenin akıl almaz bir hızla genişlemesi gibi, çok az sayıdaki zenginlerle, dünyanın geri kalanı arasındaki farkda büyük bir patlamayla her şeyin sonunu getirebilir.
Son zamanlarda, dünyanın sonu ve zenginlerin ayrıcalıklarının kendilerine yığınlarınkinden farklı bir sonuç yaratması üzerine bilim kurgu filmler izlemeye başladık.
Dünya nüfusunun büyük kısmının yok olduğu, dünyadaki tüm kaynak ve doğal çevrenin bittiği, bir kaç milyon insanın sürünerek yaşadığı bir dünyada, ay gibi bir yapay uyduda az sayıda zenginin, ultra lüks içinde bu sefalete bakarak yaşayışlarını konu alan bir film izledim geçenlerde.
Anlayacağınız şimdi geçerli olan akılcı senaryo, dünyanın nasolsa bir gün yok olacağı gerçeğine karşın bazı ultra zenginlerin paçayı kurtarıp kurtaramayacakları üzerine.
Bunun için de sıradan, yani on, yirmi milyon dolarlık zengin değil, milyar dolarlık zengin olmanız gerekiyor.
Dünyada yüzde biri temsil edenler, toplam dünyasal gelir ve de servetin yüzde doksanına sahipseler, bence huzursuz olmaları hatta uykularının kaçması için onlarca nedenleri var.
Yaşarken tabi.
Ölünce hiç bir dert, huzursuzluk, ayrıcalık falan kalmıyor.
Dün toprağa verilen dünyanın en zengin insanların Kral Abdullah örneği gibi.
Bora Yaşar
27 Ocak 2015 ·
(Facebook)
Korkunun ve korkmanın, milliyeti olmaz. Çünkü insana dairdir.
"Ça fait peur" Fransızlar için ne demeye gelir bilmem. Ama bizde de "ödü mokuna karışmak" diye bir ifade vardır.Bu topraklarda yaşayan, Türkçe konuşan insanlar korkmanın bir boyutunu böyle tarif etmişlerdir. Korkmak utanılacak bir şey değil. Korkunun utanılacak boyutu kişisel olanı değil, cesaretin gerekli olduğu kurumlarımızdaki ihanete varan boyutudur.Bunun örnek olmasına izin vermemek gerekir.
Elimde Falih Rıfkı'nın Osmanlı'nın son dönemini anlattığı "Batış Yılları" kitabı var. Birinci Dünya Savaşı izleyen Kurtuluş Savaşında dağların asker kaçağı ile kaynadığını ifade ediyor. Bunları takip edecek yeterli jandarmamız yoktu diyor.
Büyükbabam, Osmanlı'nın son döneminde, köyümüzde askerden kaçanları tek tek söylerdi.Korkunun utanılacak ve önlenmesi gereken boyutu budur. İhanete kadar uzanır.
Bora Yaşar
13 Şubat 2015 ·
Cumhurbaşkanı Erdoğan Meksika ziyaretinin 2. günündeki programlarını iptal ederek yurda dönme kararı aldı. Cumhurbaşkanlığı kaynakları seyahatin yarıda kesilmesinin özel bir nedeninin olmadığını, sadece gezinin kültürel kısmının iptal edildiğini açıkladı.
Zatı şahaneleri, gezinin kültürel kısmını, yani fuzuli(gereksiz) bölümünü iptal etmiş.
O bölümde de Teotihuacan piramitlerini ziyaret varmış.
Anlamsız taş toprak yani. Ne anlıyorlarsa. Yürü dur.
Hediye yok, plaket yok, cübbe giydirme yok. Can sıkıcı...
Gönderi Kuralları
Alıntı yaparak yanıtla
Yer İmleri