Býldýr bu zamanlar ne demiþiz..

[BORA YAÞAR]

Bora Yaþar
17 Mayýs 2015 ·
(Facebook)


Baþbakan Ahmet Davutoðlu AK Parti’nin Maltepe düzenlenen Ýstanbul mitinginde konuþuyor. Davutoðlu konuþmasýnda, "Allah þahit ki millet için vatan için Allah için þehit olacaksak, bir an tereddüt etmez, Hazreti Azrail’e ve ‘aleyküm selam’ deriz" ...

----------------------

Baþimam Kayseri'de konuþuyor:

"Terör örgütüyle mücadele eden bir kardeþim þehitlik rütbesine eriþmiþ olacaktýr. Ben de eðer böyle bir akýbete uðrarsam rabbim inþallah bizlere de o makamý lütfedecektir diye inanýyorum.

Þehitler tepesi boþ deðil. Biri var bekliyor ve bir göðüs nefes almak için rüzgar bekliyor. Biz bu yola þehitler tepesinde kendimizi bekleyen yeri þerefle, þanla, gururla baþýmýzýn üzerine koyarak çýktýk. Biz ölürsek bu yolda þehit oluruz.

-----------------

Bu halk bu kadar enayi olabilir mi?

Seçim sathý nahalline girdik ya, ikisi de meçhul bir düþman tarafýndan þehit edilmeyi umuyor, bekliyor ve salya sümük bunu dillendiriyor meydanlarda...

Dinleyenlerden, "Allah bizim ömürlerimizden alsýn sana versin" dileði bekleyerek.

Binlerce polisle korunan bu iki adam hani intihar etmek istese baþaramaz.

Artýk gülünç olmaya baþladýlar her halleriyle.

Bilmem ki, gülme oraný nedir?

[BORA YAÞAR]

Bora Yaþar
7 Aðustos 2016 ·
(Facebook)


Bugün Ýstanbul Yenikapý'da 3 milyonu aþkýn vatandaþýn katýlmasý beklenen "Demokrasi ve Þehitler Mitingi"nden ilk görüntüler TV kanallarýndan dosta düþmana veriliyor.

Meydanda bir kaç ayrýksý flama dýþýnda Türk Bayraðý egemen.

Meydana kurulan devasa sahnede ise Mehter Grubu eski askeri darbe günlerinde radyolardan verilen Hasan Mutlucan'ýn kahramanlýk türkülerini seslendiriyor.

Gene sahneden bir hoca, meydandaki kalabalýða dini bir þeyler iletmekte...

Kuraný kerimden ayetler olabilir.

Özetle, dünyaya kurmaya çalýþtýðýmýz sistem hakkýnda bu þekilde bir mesaj vermekteyiz.

Milli, muhafazakar bir dünya.

Hýnzýrlýk benimki gene o darbe teþebbüsünün ertesi günü yayýnlanan karikatür geldi aklýma.

Hani tepesi hunili vatandaþ sormakta tezgahtaki yetkiliye:

- Ýyi günler...Tek ucu boklu deðnek yok mu?

- Valla takýmý bozamýyoruz kardeþ!

Ha diyeceksiniz ki, ne oldu da birdenbire neyin, ne þekilde deðiþmesini bekliyordun?

Ben de gülümseyerek derim ki:

- Eh.. Siz de haklýsýnýz..

[BORA YAÞAR]

Bora Yaþar
11 Aralýk 2015 ·

baþdanýþmandan bilgi alýnýyor þu an külliyede

ekonomi kündede mi ?

bize çift dalan mý var ?

yoksa paça kazýk mý yaptýlar

hamza izah ediyor þu an

hangi hamza mý

YERLÝ kaya

hepimiz yerliyiz.

Not: Hissenette bir katýlýmcý VOB baþlýðýna yazmýþ bugün bunu.

[BORA YAÞAR]

Bora Yaþar
27 Ocak 2018 ·

Ýnsanýn yüzyýllar boyu edindiði, bilgi ve deneyim birikimi ve emekle yarattýðý/oluþturduðu kurumlar varoluþumuz ve bekamýz için yaþamsal önemdedir.

Çünkü her insan ne garip tecellidir ki doðumuyla birlikte her þeye (yeniden öðrenmeye) sýfýrdan baþlar. Çocuðun anne ve babasýndan genetik olarak bilgi ve kültür geçmez.

Babasýnýn alim olmasý ya da içine doðduðu insanlýðýn geldiði medeniyet düzeyi o çocuk için zahmetsizce depolanmýþ bir kiþisel bir birikim deðildir.

Ýþte bu noktada devreye insanlarýn yüzyýllar boyu oluþturduðu kurumlar devreye girer. Kurumlar ve öðreticiler o çocuðun elinden tutarak yýllar boyu vereceði eðitimle babasýnýn seviyesine hatta ondan da ileriye taþýr.

Ýnsanlýðýn teknolojik kültürel vs evrim ve geliþimi bu kadar zahmetli ve bu kadar risk altýndadýr.

Kurumlar yýkýlýr ya da kaybolursa, insanlýðýn taþ devrine dönmesi çok fazla zaman gerektirmez.

Ýnsanlarýn muhalif olduklarý kurumlara saldýrmalarýnýn o kurumlarý ortadan kaldýrma gayretlerinin özünde bu gerçek yatar.

Hemen her þeye insan odaklý olan, insaný ön plana alan modernist yaklaþýmýmýz aslýnda kurumlarýn kaybolmayacaðýný temel alan bir umuda dayanmakta.

[BORA YAÞAR]

Bora Yaþar
11 Þubat 2018 ·

Durup dururken, tabir caizse pat diye,hatýrlayamadýðým kadar eski bir tarihte bildiðim sevdiðim bir þarkýnýn, bir türkünün sözü ve ezgisi düþüverir aðzýma, dilime...Nasýl olur bilmem.

Hafýzamla öðünenlerden deðilim. Ama 4-5 yaþlarýnda Yenice'de istasyon binasý ve çevresinde günün popüler þarkýlarýný söyleyen o küçük çocuðu hatýrlayýveririm...

"Bu da nereden çýktý?" diye sorar kýzlarým...Ýþte öyle derim.

Bellek denen þey mucize gibi. En olmadýk yerde, unutulup gitmesi gereken bir þey fýrlayýp önünüze düþüveriyor.

Eniþtemin çok güzel bir gýrtlak sesi vardý. Klasik Türk musikisini iyi söylerdi. Ölmeden önce beyin kanamasýyla konuþma yetisini yitirdi. Ablamla bizi ziyarete geldiklerinde çok sevdiði Selahattin Pýnar CD si koydum, dinlesin diye...Ýnanýlmaz bir þekilde, eski sesi kadar güzel olmasa da, þarkýlara eþlik etmeye baþladý. Heyecanla telefona sarýldým ve doktor olan kardeþine durumu muþtuladým. Sanki bir ümitvar geliþme var diye. O da, bu durumun, beyin ve belleðin bir oyunu olduðunu, durumda bir ilerleme olmasýnýn imkansýz olduðunu bildirdi.

Beyin ve bellek böyle bir þey iþte dostlar. Kendi temizliðini kendi yaptýðý gibi, istediðimizi servis edemezken, istemediðimizi de önümüze koyabiliyor.

Bugün dilime gene bir türkü düþüverdi geçmiþten. En son ne zaman söylediðimi hatýrlamýyorum bile. O kadar eski benim için...

Sözleri þöyle...

Meþeler gövermiþ varsýn göversin.
Söyleyin huysuza durmasýn gelsin.
Varmasýn kötüye asýlsýn ölsün.
Köt'adamýn var ömrünü yok eder...

Hüzünlüdür tabi...,

Hüzün esas bu coðrafyada.

Olmazsa olmaz.

[BORA YAÞAR]

Bora Yaþar
18 Mart 2015 ·

Balkan Savaþý, Birinci Dünya Savaþý ve Kurtuluþ Savaþý hepsi 10 yýl içinde gerçekleþmiþ, bu coðrafyadaki insanlarý derinden etkilemiþ, erkeklerini, evlatlarýný kaybetmelerine yol açmýþ savaþlardý.

Babamýn ilk ad olarak bana uygun gördüðü babasý Ömer, Çanakkale'de savaþýrken tifoya yakalanarak köyüne gönderilmiþ köyünde ölmüþ, babaannem iki çocuðu ile kalmýþtýr.

Dün gece HaberTürk'te bir programda, bir konuþmacý, paralel kumpaslarý anlatýrken, ordunun ve mensuplarýnýn moral seviyeleriyle ilgili görüþ aktarýrken, "Kurtuluþ savaþýnda Teþkilatý Mahsusa'nýn yiðitçe direniþi, Atatürk ve arkaþadaþlarýna yepyeni bir ruhla orduyu oluþturmalarýna zaman kazandýrmýþtýr" dedi.

Bir milletin kaderini tayin etmede öyle þiirlerdeki gibi tüm halk deðil, bir kaç yiðit vatansever baþlýca etmen olmakta.

Falih Rýfký o yýllarý anlatýrken daðlarýn asker kaçaklarýyla dolu olduðunu, savaþmak istemeyenlerin daðlarda yaþadýklarýný, jandarmanýn bunlarla uðraþmaya yeterli, sayý ve gücünün olmadýðýný aktarýr.

Savaþlarý, iyi yetiþmiþ profesyonel askerlerin kazandýðý bir gerçek.

Halk genelde insana dair tepkiler verir felaketler karþýsýnda: korkar ve kaçar, ya da boyun eðer.

Mustafa Kemal gibi askeri liderlerin önemi ve büyüklüðü buradadýr.

Çanakkale Savaþlarýnýn üst komutasý tamamiyle Almandýr.

Mustafa Kemal bu savaþlarda Yarbay ve sonra terfi ederek Albay rütbesindedir. Ancak, dün yazdýðým yazýda da ifade ettiðim gibi, Çanakkale Savaþlarýnýn asýl önemi Kurtuluþ Savaþýnýn gerçek bir provasýný oluþturmuþ olmasýdýr. Bizlere de Mustafa Kemal gibi bir komutaný vermiþtir.

Çanakkale Savaþ ve Zaferinin 100. Yýlýný kutladýðýmýz bu günlerde, unutmamamýz gereken, vatan olarak kabul ettiðimiz Anadoluyu savunan binlerce þehit ve gazinin bir milletin kaderini deðiþtiren insanlar olmalarýdýr.

Onlara dua, onlara minnet...

[BORA YAÞAR]

Bora Yaþar
10 Mayýs 2015 ·

(Facebook)


Beyaz...Üzerinde bal köpüðü lekeler var...

Ürkek mi ürkek.

Ýnsaný gördüðü yerde ve anda derhal telaþ içinde kaçýyor.

Çevremizdeki bir çok kediden biri.

Evimizin bahçe katýnda ardiye olarak kullandýðým bir dýþ mekan var. Korunaklý.

Bahçe malzemelerini, þömine için bir kýsým odunu boya malzemelerini, kimyasallarý orada tutuyorum.

Bu depomsu dýþ mekana bir bodrumkat penceresi de bakýyor.

Bir hafta kadar oldu. Bir ihtiyaç için girdiðimde, bir tuhaflýk hissettim.

Yerden neredeyse iki metre yükselikteki demirli pencereye baktýðýmda, bir poþetin üzerinde bu ürkek kedinin yattýðý yerden bana baktýðýný gördüm. Kaçmadý.

Garipsedim. Ýçimden acaba rahatsýz mý diye düþündüm. Bir iki saat sonra geldiðimde hala yattýðý gördüm. Merakým iyice arttý. Yanýna yaklaþtýðýmda bana halsiz halsiz baktý. Altýnda faremsi kýpýrtýlar görünce dank etti. Kedicik anne olmuþtu.

Ailecek aþýrý bir köpek sempatimiz vardýr. 15 sene kadar önce kaybettiðimiz köpeðimizden beri hayvanlarla yakýnlýðýmýz yok. Küstük bir þekilde. Kedi konusuna ise antipatik bir seviyemiz var.

Ama sonuçta anne annedir..

O günden beri kedi mamasý ve süt veriyorum. Ýlk günler pek iþtahý yoktu. Sonra yavaþ yavaþ yemeðe içmeye baþladý.

Bir iki defa durumu kolaçan için tam da yerken yaklaþtýðýmda telaþla kaçtý. O nedenle uzak duruyorum. Rahat etsin diye.

Tuhaftýr...Biraz önce bahçeye çýktým. Aðaçlara, çiçeklere bakýyorum...Arkamý döndüm...Kedicik depo giriþinin önünde oturmuþ bana bakýyor. Dimdik oturmuþ. Gücü kuvveti yerinde. Gözlerini ayýrmadan, hiç bir çekingenlik ve korku izi taþýmadan bana, gözlerinin içine baktý.

Ben de gözlerimi gözlerine diktim. Halini hatýrýný sordum. beni dinledi. Bugünün anneler günü olduðunu söyledim kendisine. Kutladým. Ýnanýn gözlerini hiç ayýrmadan dinledi beni. Sanki bir ev kedisi yumuþaklýðý ve güveninde.

Ýçim huzurla doldu.

Kaç yavrusu olduðunu (sanýrým iki tane) bile saptayamadým. Çekiniyorum. Bir de, bir kez baþýmýza geldi, yavrulara dokunursanýz anne býrakýp gidiyor.

Anneler günü deyince sizlerle paylaþmak istedim. Agül bu yazýyý okur okumaz, o sevinçli hayretini koyverecektir biliyorum.

[kitapci34]

bora yaþar
10 mayýs 2015 ·

(facebook)


beyaz...üzerinde bal köpüðü lekeler var...

ürkek mi ürkek.

Insaný gördüðü yerde ve anda derhal telaþ içinde kaçýyor.

çevremizdeki bir çok kediden biri.

Evimizin bahçe katýnda ardiye olarak kullandýðým bir dýþ mekan var. Korunaklý.

Bahçe malzemelerini, þömine için bir kýsým odunu boya malzemelerini, kimyasallarý orada tutuyorum.

Bu depomsu dýþ mekana bir bodrumkat penceresi de bakýyor.

Bir hafta kadar oldu. Bir ihtiyaç için girdiðimde, bir tuhaflýk hissettim.

Yerden neredeyse iki metre yükselikteki demirli pencereye baktýðýmda, bir poþetin üzerinde bu ürkek kedinin yattýðý yerden bana baktýðýný gördüm. Kaçmadý.

Garipsedim. Içimden acaba rahatsýz mý diye düþündüm. Bir iki saat sonra geldiðimde hala yattýðý gördüm. Merakým iyice arttý. Yanýna yaklaþtýðýmda bana halsiz halsiz baktý. Altýnda faremsi kýpýrtýlar görünce dank etti. Kedicik anne olmuþtu.

Ailecek aþýrý bir köpek sempatimiz vardýr. 15 sene kadar önce kaybettiðimiz köpeðimizden beri hayvanlarla yakýnlýðýmýz yok. Küstük bir þekilde. Kedi konusuna ise antipatik bir seviyemiz var.

Ama sonuçta anne annedir..

O günden beri kedi mamasý ve süt veriyorum. Ilk günler pek iþtahý yoktu. Sonra yavaþ yavaþ yemeðe içmeye baþladý.

Bir iki defa durumu kolaçan için tam da yerken yaklaþtýðýmda telaþla kaçtý. O nedenle uzak duruyorum. Rahat etsin diye.

Tuhaftýr...biraz önce bahçeye çýktým. Aðaçlara, çiçeklere bakýyorum...arkamý döndüm...kedicik depo giriþinin önünde oturmuþ bana bakýyor. Dimdik oturmuþ. Gücü kuvveti yerinde. Gözlerini ayýrmadan, hiç bir çekingenlik ve korku izi taþýmadan bana, gözlerinin içine baktý.

Ben de gözlerimi gözlerine diktim. Halini hatýrýný sordum. Beni dinledi. Bugünün anneler günü olduðunu söyledim kendisine. Kutladým. Inanýn gözlerini hiç ayýrmadan dinledi beni. Sanki bir ev kedisi yumuþaklýðý ve güveninde.

Içim huzurla doldu.

Kaç yavrusu olduðunu (sanýrým iki tane) bile saptayamadým. çekiniyorum. Bir de, bir kez baþýmýza geldi, yavrulara dokunursanýz anne býrakýp gidiyor.

Anneler günü deyince sizlerle paylaþmak istedim. Agül bu yazýyý okur okumaz, o sevinçli hayretini koyverecektir biliyorum.

tamam oy verinde þu sloganý sahiplenmeni yadýrgadým, kýsa hikayeniz güzel, var olan merhametiniz insanlýðada dokunur inþaallah.