200 Liranın Değer Kaybı ve Türkiye Ekonomisinin Kırılma Noktaları

Özet
Bu brifing, Türk Lirası'nın son 16 yıldaki dramatik değer kaybını,
1 Ocak 2009'da dolaşıma giren 200 TL'lik banknotu bir sembol olarak kullanarak analiz etmektedir.
Dolaşıma girdiğinde 130 dolar değerinde olan bu banknotun bugünkü alım gücü eşdeğerine ulaşması için 5.500 TL'nin üzerinde bir meblağ gerekmektedir; bu durum, alım gücünde %96,4'lük bir erozyona işaret etmektedir. Kaynak metinler, bu çöküşün bir piyasa dalgalanmasından ziyade, bilinçli politika tercihleri, kurumsal çöküş ve bilim dışı ekonomik deneyler sonucunda ortaya çıkan sistematik bir servet transferi ve yönetimsel bir iflas olduğunu savunmaktadır.

Belgelerde, ekonomik çöküşe yol açan beş temel tarihsel kırılma noktası tespit edilmektedir:

1. Üretimsiz Büyüme (2002-2013): Küresel likidite bolluğunun betona ve ithalata dayalı tüketime yönlendirilmesi, yerli üretimin zayıflatılması.
2. Kurumsal Yıkım: Merkez Bankası ve TÜİK gibi bağımsız kurumların siyasi iradeye bağlanarak piyasa güveninin yok edilmesi.
3. "Faiz Sebep, Enflasyon Netice" Deneyi: Enflasyonist ortamda yapılan faiz indirimlerinin tarihi bir kur şokunu tetiklemesi.
4. "128 Milyar Dolar" Vakası: Merkez Bankası rezervlerinin şeffaf olmayan yöntemlerle eritilerek ülkenin ekonomik şoklara karşı savunmasız bırakılması.
5. Kur Korumalı Mevduat (KKM): Döviz riskinin vergi mükelleflerine yüklendiği, tarihin en büyük servet transferi operasyonlarından birinin uygulanması.

Bu süreçlerin nihai sonucu, orta sınıfın yok oluşu,
çalışan nüfusun yarısından fazlasının asgari ücrete mahkum olduğu bir toplum yapısı, derin bir barınma krizi ve yaygın yoksulluktur. 200 TL'lik banknot,

"yükselen yıldız ülke hayalinden, kötü yönetimin bedelini ödeyen bir ulusun fakirlik belgesi haline dönüşmüştür.(gemini-3-)