Birinci deli kara sevdalý
Elinde kaðýt kalem
Ýri memeli, geniþ kalçalý
Kadýn resimleri yapýyor
Burumuþ bir mektup avuçlarýnda
Hem aðlýyor, hem öpüyor
Ýkinci deli Tanrýya küskün
Çýkmýþ dinden, imandan
Küfrediyor bütün gün
Kocaman kocaman elleri var
Bir tutuþta parçalayacak gökyüzünü
Býraksa gardiyanlar
Üçüncü deli zavallýnýn biri
Bakýþlarý bomboþ
Cam gibi mavi gözleri
Bir yangýnda dört yýl önce
Ýki çocuðu yanmýþ cayýr cayýr
Çýldýrmýþ, karýsý da ölünce
Dördüncü deli bir eski zengin
Düþmüþ, namerde muhtaç olmuþ
Bir dilim ekmek için
Hala rüyasýný görür geçen zamanlarýn
Sekiz silindirli otomobillerin
Dað gibi apartmanlarýn
Beþinci deli aklý baþýnda
Besbelli hayli dirsek çürütmüþ
Büyük ümitler peþinde
Deli demeðe bin þahit ister
Beðenmemiþ gidiþini dünyanýn
Deli demiþler.
Ümit Yaþar Oðuzcan (Deliler)
Originally Posted by
Pert
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Alýntý yaparak yanýtla
Yer Ýmleri