Derin, sessiz, iyi böylece
Güz, ölülerini býrakan kuþlar
Yer kalmadý acýya ülkemizde
Derin, sessiz, iyi böylece
Gün ortasý alacakaranlýk bakýþlar.

Bir buluþma yeridir þimdi hüzünlerimiz
Biz o renksiz, o yalnýz, o sürgün meduzalar
Asar söylediklerimizi çeker gideriz
Ülkemiz, topraðýmýz, her þeyimiz
Kýyýsýnda camlarýn bozbulanýk rakýlar.

Çizeriz yeryüzünü kaygýsýz ayaklarla
Yüzümüzdür bir yaðmur aðýrlýðýnca düþer
Sonra pek anlamadan içkiler ne çabuk biter
Ne kadar konuþursak o kadar bir sessizlik olur
Adýmýzý sorarýz birine, o bize adýný söyler.

Edip Cansever (Meduza)