Sen, her gün köþe baþlarýnda
Yýrtýk urbanla kirli ellerinle
Avuç açan, sefil insan.
Ýnan yok farkýmýz birbirimizden.
Sen belki tüm yaþamýnca dilenecek;
Beklediðin beþ kuruþu biri vermezse,
Ötekinden isteyeceksin.
Ama ben, tüm yaþamým boyunca
Tek bir kez dilendim,
Bir acýmasýz kalbin sevdasý ile alevlendim.
Öylesine boþ öylesine açýk kaldý ki elim,
Yemin ettim bir daha dilenmeyeceðim.
Victor Hugo (Dilenci)
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Biz varlýk görmedik bilirsiniz
Varlýk görmedik ama seviþtik.
En dar vakitlerde yerli yersiz
Kadýnlarla kýzlarla seviþtik.
Bir yanýmýz kan revan içindeydi
Bir yanýmýz sütbeyaz akþamlarda
Meydanlarda kaldý ellerimiz kollarýmýz
Delik deþik hasta sedyelerinden
Bakýþlarla gözlerle seviþtik.
Seviþtik ya elbet seviþiriz
Seviþmek oldum olasý bizim iþimizdir
Bir ateþ varsa daðlarda
Bir ateþ varsa karanlýklarda
Bir ateþ varsa bomboþ þehirlerde
Bizim ateþimizdir.
Turgut Uyar (Dar Vakitlerde Seviþtik)
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
“Sen bilmezsin. O bilmez. Hiç kimse bilmez, bilemez. Hatta ben bile. Bir tek paþa gönlüm bilir.”Aþýk Veysel Þatýroðlu
Yer Ýmleri