Sevdiðimiz Þiirler

[YANKIBERKE]

ÇINGIRAÐIN ÖLÜMÜ



( Ç ý n g ý r a ð ý n Ö l ü m ü 1 )

bir sesevinde doðdum
inanýrým çanlarýn ölümüne
fýrtýna dinince kýyacaðým kendime

sen çizince ben oldum
inanýrým kumlu ellerine
sen yitince kýyacaðým kendime

bakýr damlasýndan soðudum
inanýrým zehirli yüreðine
þart olsun kýyacaðým kendime




( Ç ý n g ý r a ð ý n Ö l ü m ü 2 )

I
zaman batýyor Margarita
su doluyol saatlara
bir kurtçuk geçiyor
beynimdeki kumdan

ses göçüyor Margarita
çanlar ölüyor sesevlerinde
dili kurtlanýp çürüyor
ölüm giriyor yalnýz
açýk kapýdan

II
ses ölünce
kimse kimseyi çaðýramaz
ikimizin gizli sevdasý
bir incinin yüreðinde
bulunamaz

zaman yanýnca
ölüm de býrakýr arkadan vurmayý
gelip evlerimize yerleþir
giyer geceliklerimizi
kan kabuklu bedenine
yataklarýmýzda yatar

herkes göçünce
ölüm yalnýzlýðýný yaþar
son kez duy tenimi
ve kokla beni
ben yitince
belki yeni bir tufan kopar



( Ç ý n g ý r a ð ý n Ö l ü m ü 3 )

adýmlarým
bir yere götürmüyor artýk beni
çiziyorum kýl üstüne
küçük çýngýraðýn ayak izlerini

gözlerim
sönüyorlar bir bahçede
katran güle sarýlýyor
uzun uzun öpüþüyorlar
birleþiyor
cennet ve cehennem
tanýyarak bedenlerini
dil ve damak gibi

adýmlarým
bir yere götürmüyor artýk beni
yaðmur saralý bir dilenci
devriliyor ardýmsýra
yürüdüðüm her sokak
duvarlaþtýrýyor kendini

ellerim
eriyorlar bir bahçede
kopuyor küpelerin halkasý
kemerlerin tokasý
yalnýzlýk delik aðlarýyla
avlanýyor içimi

adýmlarým
bir yere götürmüyor artýk beni
küçük bir çýngýraðým
çalýyorum kendi kendimi


Adnan ÖZER

[YANKIBERKE]

KALBÝMÝN DERÝNLERÝNDEN

Kalbimin derinlerinden bir kuþ uyandý
ve uçtu gökyüzüne doðru.
Yükseldikçe, daha ve daha,
büyümeye baþladý daha da.

Önce bir kýrlangýç gibiydi,
sonra tarla kuþu ve kartal,
sonra bir bahar bulutu misali genleþti
en sonunda tüm yýldýzlý gökleri kapsadý.

Kalbimin derinlerinden bir kuþ uyandý,
uçtukça büyüdü, çoðaldý,
oysa yüreðimi hiç terketmemiþti ...


Halil CÝBRAN

[YANKIBERKE]

Aç Gözlerini

En sevdiðin elbiseni giydim
Bu gece kokunu sürdüm
Solgun yüzünü okþadým
Sessizce saçlarýndan öptüm
Yazdýðýn mektuplarý okudum
Kana kana su içer gibi
Plaklarýný çaldým ah!
En çok o þarkýda özledim seni.

Issýzlýk kapýyý çaldý, açmaya korktum
gece yarýsý
Þehir uykuya daldý, baktým dýþarýya
katran karasý
Rüzgar telaþla kokunu getirdi bana
aldým koynuma
Buseni hafýzamdan koparýp
iliþtirdim dudaklarýma
Üþüdüm karanlýkta
Tenine dokundum hissetsin diye
Aç gözlerini

Erguvanlarýna su verdim
Ýçerken benimle konuþtular
Yastýðýný okþadým, kokladým
Anýlar uçuþtular
Soluðun saçlarýmý yaladý sanki yine
bir meltem gibi
Teninin kokusu karýþtý kokuma
Yakýþtýlar

Boðuldum karanlýkta
Yaný baþýmdasýn benden çok
uzaklarda
Ellerimi tut dokun bana
Aç gözlerini.

Attým kendimi caddelere
Yeþil ceketin sardý beni
Yürüdüm üstüne karanlýðýn korkusuz
Tuttum ellerini.



Can Dündar

[YANKIBERKE]

ÖPÜÞ TADINDA

Bir þiir
Tek bir þiir yazmalýyým
Uyaðý rüzgâr olan
Yaðmura bürünmüþ soluðu

Bir gün
Tek bir gün kalmalý
Benden kalacaksa geriye
Bir öpüþ tadý dudaðýmda

Ve bir öpüþ tadýnda
Olmalý o þiir de




Ahmet UYSAL

[YANKIBERKE]

AKIL GÖZÜ

seni bulmakdan önce aramak isterim
seni sevmekten önce anlamak isterim
seni bir yaþam boyu bitirmek deðil de,
sana hep hep yeniden baþlamak isterim

ÖZDEMÝR ASAF





BEKLE DEDÝ

Bekle dedi gitti
Ben beklemedim, o da gelmedi...
Ölüm gibi bir þey oldu
Ama kimse ölmedi...


ÖZDEMÝR ASAF

[YANKIBERKE]

ALIÞMA BANA NE YAPACAÐIM BELLÝ OLMAZ

Alýþma bana, ne yapacaðým belli olmaz..!
Bugün varým yarýn birden yok olurum.
Dokunma bana, kapanmamýþ yaralarla doluyum.
Canýmý acýtma, bir yarada sen açma..!
Sevme beni yoðun duygularýmda kaybolursun tutuþursun.
Ýsteme beni, yasaklarla boðuþursun, engellerle doluyum.
Çözmeye çalýþma sakýn, seninle karýþýr iyice kördüðüm olurum..
Anlama beni, ben kendimi bilirim, ben böyle mutluyum..
Aþký yaþatmamý isteme asla, ben aþka yýllardýr inanmýyorum..
Güveniyorsan kendine, inandýr aþkýn varlýðýna..
Sonucunda öyle bir aþk yaþatýrým ki..!
Vazgeçemezsin tutkun olurum.
Yýkabilirsen duvarlarýmý, sakýn býrakma beni.
Tüm tutkularým ve gücümün arkasýnda;
Hala minik bir çocuðum.
Büyütemezsen ; Kaybolurum...!

Rabindranath TAGORE

[YANKIBERKE]

UCUNDAN TUTARAK...

Baðlanmayacaksýn bir þeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaþayamam" demeyeceksin.
Demeyeceksin iþte.
Yaþarsýn çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kýrýlýrsýn.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin O'nu sevdiðinden.
Çok sevmezsen, çok acýmazsýn.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsýn hem.
Çalýþtýðýn binayý, masaný, telefonunu, kartvizitini...
Hatta elini ayaðýný bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin deðillermiþ gibi davranacaksýn.
Hem hiçbir þeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsýn.
Onlarsýz da yaþayabilirmiþsin gibi davranacaksýn.
Çok eþyan olmayacak mesela evinde.
Paldýr küldür yürüyebileceksin.
Ýlle de bir þeyleri sahipleneceksen,
Çatýlarýn gökyüzüyle birleþtiði yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneþi, ayý, yýldýzlarý...
Mesela kuzey yýldýzý, senin yýldýzýn olacak.
"O benim..." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasýný istiyorsan bir þeylerin...
Mesela gökkuþaðý senin olacak.
Ýlle de bir þeye ait olacaksan, renklere ait olacaksýn.
Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksýn.
Çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaþayacaksýn.
Hem her an avuçlarýndan kayýp gidecekmiþ gibi,
Hem de hep senin kalacakmýþ gibi hayat.
Ýliþik yaþayacaksýn. Ucundan tutarak?

CAN YÜCEL

[YANKIBERKE]

Say ki Bir Çocuðum

Say ki küçük bir çocuðum
Gidiþini anlayamayacak kadar küçük
Saf bir bulutun çözüldüðü gibi
Yaðmurlarla yýrtýlýyor içim

Saçlarýn nasýldý, gözlerin nasýl
Uzun muydun serviler gibi
Nasýl kokardý yüzüme eðilen soluðun
Okuduðun masallarda kaldý sesin

Say ki bir çocuðum
Gidiþini anlayamayacak kadar küçük
Ýçimin sorularý gözlerimde büyürken
Nedenini bilmeden, anlamadan, belki sezerek
Aðlayan küçük bir çocuðun ardýndan
Saf bir bulutun çözüldüðü gibi
Yaðmurlarla yýrtýlýyor içim

Niye kundaðýna sýðmayan
Afacan bir çýrpýnýþým bugün
Daha yüzünün resmiyle boyamadan
Aklýmýn bütün duvarlarýný
Minik kalbimi nasýl býrakýp gittin

Geçen teyzem gösterdi
Gökyüzündeki o teneke kuþu
Onun içine nasýl sýðdýn annem

Sahi gitmek neydi
Emdiðim parmaðýmý
Niye acýyla ýsýrdým o gün

Aydýn Öztürk