Sevdiðimiz Þiirler

[YANKIBERKE]

“ellerimi bahçeye dikiyorum

yeþereceðim, biliyorum,biliyorum,biliyorum

ve kýrlangýçlar mürekkepli parmaklarýmýn çukurunda

yumurtlayacaklardýr.”

Furuð Ferruhzat

[YANKIBERKE]

Annabel Lee

Senelerce senelerce evveldi
Bir deniz ülkesinde
Yaþayan bir kýz vardý bileceksiniz
Ýsmi; Annabel Lee
Hiç birþey düþünmezdi sevilmekten
Sevmekten baþka beni
O çocuk ben çocuk, memleketimiz
O deniz ülkesiydi
Sevdalý deðil karasevdalýydýk
Ben ve Annabel Lee
Göklerde uçan melekler
Kýskanýrlardý bizi
Bir gün iþte bu yüzden göze geldi
O deniz ülkesinde
Üþüdü bir rüzgarýndan bulutun
Güzelim Annabel Lee
Götürdüler el üstünde
Koyup gittiler beni
Mezarý oradadýr þimdi
O deniz ülkesinde
Biz daha bahtiyardýk meleklerden
Onlar kýskanýrdý bizi
Evet! Bu yüzden 'Þahidimdir herkes ve deniz ülkesi'
Bir gece rüzgarýndan bulutun
Üþüdü gitti Annabel Lee
Sevdadan yana kim olursa olsun
Yaþca baþca ileri
Geçemezlerdi bizi
Ne yedi kat göklerdeki melekler
Ne deniz dibi cinleri
Hiç biri ayýramaz beni senden
Güzelim Annabel Lee
Ay gelir ýþýr, hayalin eriþir
Güzelim Annabel Lee
Orda gecelerim uzanýr beklerim
Sevgilim sevgilim hayatým gelinim
O azgýn sahildeki
Yattýðýn yerde seni...



Edgar Allan Poe

(Çev. Melih Cevdet Anday)

[YANKIBERKE]

Yeryüzü Ayetleri

O zaman
Güneþ soðudu
Ve bereket topraklardan gitti
Ve çöllerde yeþillikler kurudu
Ve balýklar denizlerde kurudu
Ve toprak
Ölülerini kabul etmez oldu artýk.
Bütün solgun pencerelerde gece
Belirsiz bir düþünce gibi
Birikiyor durmadan ve taþýyordu
Ve yollar
Sonlarýný karanlýða býraktýlar
Kimse aþký düþünmez oldu.
Kimse düþünmez oldu yengiyi
Kimse
Hiçbir þey düþünmez oldu artýk.
Maðaralarýnda yalnýzlýðýn
Uyumsuzluk doðdu
Afyon ve esrar kokusuyla kan,
Baþsýz çocuklar doðdu
Gebe kadýnlardan.
Koþtular mezarlara sýðýndýlar
Beþikler
Utançlarýndan.
Kötü günler geldi ve karanlýk
Yenilince ekmeðe þaþýrtan gücü
Tanrý elçiliðinin
Kaçtýlar adanmýþ topraklardan
Aç ve sefil peygamberler.
Ýnsanýn kaybolmuþ kuzularý
Çobanýn sesleniþini duymaz
oldular
Çöllerin cennetinde.
Aynalarýn gözlerinde sanki
Tersine yansýyordu renkler
Kýpýrtýlar, davranýþlar, görüntüler
Bir þemsiye gibi tutuþuyordu
Baþlarýnda aþaðýlýk soytarýlarýn
Utanmaz yüzlerin ******larýn
Tanrýnýn o kutsal ýþýk çemberi
Bataklýklarý alkolün
Aðulu buharlarýyla buruk
Çekti derin köþelerine
Durgun aydýnlar yýðýnýný
Kemirdi aç gözlü fareler
Altýn yapraklarýný kitaplarýn
Eskimiþ raflarda, dolaplarda.
Güneþ ölmüþtü
Güneþ ölmüþtü ve yarýn
Uslarýnda küçük çocuklarýn
Yitik, belirsiz bir kavramdý.
Defterlerine sýçrayan kapkara
Ýri bir mürekkep lekesiyle
Anlatýyordu çocuklar
Tuhaflýðýný bu eskimiþ sözcüðün.
Zavallý halk
Yüreði ölgün, bitmiþ, dalgýn
Huzursuz aðýrlýðý altýnda ölü
gövdesinin
Bir yerden bir yere sürünüyordu
Ve önlenmez cinayet isteði
Durmadan büyüyordu ellerinde.
Kimi zaman ufacýk bir kývýlcým
Bu cansýz ve sessiz topluluðu
Ta içinden daðýtýyordu birden.
Ýnsanlar saldýrarak birbirlerine
Biri karýsýnýn boðazýný
Kör bir býçakla kesiyordu
Bir ana birer birer çocuklarýný
Tandýrýn ateþine atýyordu.
Boðulmuþ kendi korkularýnda
Ürkütücü duygusu suçluluðun
Öldürdü öldürdü kör ruhlarýný
Ve çocuklarý.
Ne zaman bir tutsak asýlýrken
Daraðacýnýn yaðlý halatý
Korkudan kasýlan gözlerini
Sýkarak dýþarýya fýrlatsa
Onlar dalardý içlerine
Þehvetle titreyen bir düþünceden
Gerilirdi yaþlý, yorgun sinirleri.
Ama her zaman alanýn kýyýsýnda
Bu küçük canileri görürdün
Durmuþlar ve dalgýn bakýyorlar
Fýskiyelerden suyun durmaksýzýn akýþýna.
Ola ki gene de arkasýna
Ezilmiþ gözlerinin ve donmuþ derinlerde
Yarý canlý bir küçük þey karýþýk,
Kalmýþtýr.
Güçsüz bir çýrpýnýþla istiyordu
Ýnanmayý su sesinin doðruluðuna
Ola ki…
Ola ki.. ama ne sonsuz boþluk…
Güneþ ölmüþtü
Kim bilebilirdi artýk
Yüreklerden kaçan o üzgün
güvercinin
Ýnanç olduðunu…
Ah tutsaðýn sesi…
Büyüklüðü senin umutsuzluðunun
Iþýða bir küçük yol açmayacak mý
Bu uðursuz gecenin bir köþesinden?
Ah tutsaðýn sesi…

Furuð Ferruhzad

Çeviri: Onat Kutlar – Celal Hosrovþahi

[YANKIBERKE]

Hakiki sevgi, herkesin bahsettiði, fakat pek az kimsenin gördüðü hayaletlere benzer.
Anatole Franse

Sevecenlik öyle bir dildir ki, saðýr duyar, kör okur.
Mark Twain

Ölçülebilen sevgi zavallý bir sevgidir.
Shakespeare

Sevmediði ile yaþamak, sevilenden ayrý kalmaktan da kötüdür.
La Bruyere

Seviyorum o halde varým.
Unamuno

Seviniz, insanýn hayatýnda bundan daha güzel bir þey yoktur.
G.Sand

Ne kadar çok seviyorsanýz, kalbiniz ne kadar çok tatlýlýk ve hoþgörürlük dolu ise, tanrýya o derece yakýn olursunuz.

Öyle senden çok uzaklarda deðilim.Görmesini bilen gözlerin bakýþýndayým. Belki sana senden daha yakýn bir yerde çarpan kalbinin her atýþýndayým.

Ýnsanoðlu düþünmek ve sevmek için yaratýlmýþtýr
J.J.Rousseau

Bir þeyi çok sevmek, insaný o þeye karþý kör ve saðýr yapar.
HZ. MUHAMMED

Amaç, sevgi uðruna ölmek deðil, uðrunda ölünecek sevgi bulmaktýr.
SHAKESPEARE

Yalnýz seni sevenleri sevmek sevgi deðil, deðiþ tokuþtur.
CENAP ÞAHABETTÝN

Sevilmek umuduyla sevmek insanidir. Fakat sevmek için sevmek, meleklere mahsustur.
ALPHONSE DE LAMARTIN

Gerçek sevgi, iyilik gördüðünde artmayan, kötülük gördüðünde eksilmeyendir.
YAHYA B. MUAZ

Sevmek acý çekmektir, sevmemekse ölmek...
ARISTOTELES

Sevgi ne kadar büyükse kederi de o kadar büyük olacaktýr.
SPINOZA

Sevmemek elimizde olmadýðý gibi, ölünceye dek sevmek de elimiz de deðil...
LA BRUYERE

Sevmek, iki defa yaþamaktýr.
GEORGE SAND

Sevmek keman çalmak gibidir, bilmeyen kötü sesler çýkarýr.
BOLÝVYA

[YANKIBERKE]

AÐLATAN MUTLULUK

Çýksam þimdi güzelliðin gökyüzüne
Dolaþsam
Görsem bütün tanrýsal sevgileri
Ölümsüzlüðün sofrasýna baðdaþ kursam
Ve anlatsam
Anlatsam o aðlatan mutluluðu
Bilmem inanýr mý bana mavilikler
Suskun bir coþkunun doruklarýnda
Pür köpük ve rüzgarlý
Bir nehir kahkahasýydý gözyaþý
Vivaldi böyle dinlenirmiþ meðer
Mutluluk bile sensiz çekilmezmiþ
Ben ki yaþamý toprak bilmiþtim
Nice tohumlar ekmiþtim bunca yýl
Geç anladým
Aþkýn tohumu sensiz ekilmezmiþ
Sessizlik açarken zulüm bahçeleri
Gözlerinde bir anda dört mevsim
Her mevsimin güzelliðinde sen
Bunca ayrýk ve diken içinden
Güle çýkmak iþte budur desem
Bilmem inanýr mý bana çiçekler
Ýçimde sayýsýz denizlerin þahlandýðý
O günü tarihlesem þimdi
Irmak ýrmak çizsem zamanýn yüzüne
Adýna sonsuzluk desem
Ve her saniyesini o sonsuzluðun
An be an þiirleþtirmek istesem
Bilmem inanýr mý bana sözcükler

Adnan Yücel

[YANKIBERKE]

SEN YÜRÜRSÜN RÜZGAR YÜRÜR

Sen yürürsün rüzgar yürür
Sabahlar sýðmaz olur gözlerine
Her adýmda çözülür bir karanlýk
Þafaklar çiçek sunar ellerine
Gün tutuþur
Daðlar aydýnlanýr
Yeniden aydýnlanýr
Yeniden canlanan bu yaþam
Türküler dizer saçýnýn tellerine

Sen yürürsün rüzgar yürür
Alýp savurur beni saçlarýn
En kalabalýk alanlara götürür
Bir cellat çýkar apansýz
Bir fidan yeþermeden çürür
Ve kana bulanýr ýrmaklar
Baþtan baþa geçer kentleri
Kan temizlenir cellat ölür

Sen yürürsün rüzgar yürür
Mahpuslar soluðunla umutlanýr
Toprak çatlar
Gökyüzü býçak býçak þimþeklenir
Görkemli bir yürüyüþ baþlar içimde
Ve bir tan vakti
Kýrýlýr bütün güzellik yasalarý
Aðaçlar aþk açar bahçelerimde

Sen yürürsün rüzgar yürür
Dallar eðilir
Yapraklar secde eder yürüyüþüne
Sular kabarýp dalgalanýr
Köpüklü baþlarýyla selamlar seni
Ve tanrýlar kalýr önünde
Ne beyler ne krallar
Seninle yazýlýr en büyük destan
En güzel tarih seninle baþlar

Sen yürürsün rüzgar yürür
Bir sevinç boylanýr dünyada
Çocuklar korkusuz büyür
Kan boðulur susar
Dokunup geçtiðin her kuraklýk
Yemyeþil bir vadiye dönüþür

Sen yürürsün rüzgar yürür
Bizi bu deprem günlerinde
Ýnan ki bir þiirsiz yaþamak
Bir de sensiz savaþmak öldürür

ADNAN YÜCEL

[YANKIBERKE]

ZAVALLI TUTSAK YÜREK

Hep açlýðýnda büyür yaþamýn
Hep korkulusunda dolanýr
Gezer durur elden ele
Þiirsiz sancýlar kývranýr
Zavallý tutsak yürek

Bugün onlardadýr yarýn bizde
Çýrpýnýr ha çýrpýnýr
Bir aðlamaklý þiir dizesi
Bir yýpranmýþ imge diye

Alýr baþýný bazen çekip gider
Taksit taksit konuþur arkadan
Yaþanmýþ coþkularý taklit eder
Yanýbaþýnda boðulurken þafak
Ve katledilirken ter
Oturur kanýn üstüne þarap içer
Mevsimleri de bilmez ama
Her mevsimde üç renge girer

ADNAN YÜCEL

[YANKIBERKE]

RÜZGARLA BÝR OLAN

Hangi günün gecesidir / yazý kýþta kýlan bilir
Gün içinde görünmeden / günü suya salan bilir
Daðlar düze iner birden
Aþký sonsuz kýlan bilir / rüzgarla bir olan bilir
Göl göl olur damda biri / çentik atar günlerine
Sel sel akar diðerleri / güneþ güler tenlerine
Biri bine döner birden
Yolu yakýn kýlan bilir / rüzgarla bir olan bilir
Rüzgar çocuk sesleriyle / mavi bir düþ kurar gökte
Sözde türkü dalda çiçek / olur açar her yürekte
Gözden perde iner birden
Düþü gerçek kýlan bilir / rüzgarla bir olan bilir

Adnan Yücel