Sevdiðimiz Þiirler

[Pert]

[MADEN_AVCISI]

HERÞEY SENDE GÝZLÝ

Yerin seni çektiði kadar aðýrsýn
Kanatlarýn çýrpýndýðý kadar hafif..
Kalbinin attýðý kadar canlýsýn
Gözlerinin uzaðý gördüðü kadar genç…
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaþýn gözün
Karþýndakinin gördüðüdür rengin..
Yaþadýklarýný kar sayma:
Yaþadýðýn kadar yakýnsýn sonuna;
Ne kadar yaþarsan yaþa,
Sevdiðin kadardýr ömrün..
Gülebildiðin kada…Yerin seni çektiði kadar aðýrsýn
Kanatlarýn çýrpýndýðý kadar hafif..
Kalbinin attýðý kadar canlýsýn
Gözlerinin uzaðý gördüðü kadar genç…
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaþýn gözün
Karþýndakinin gördüðüdür rengin..
Yaþadýklarýný kar sayma:
Yaþadýðýn kadar yakýnsýn sonuna;
Ne kadar yaþarsan yaþa,
Sevdiðin kadardýr ömrün..
Gülebildiðin kadar mutlusun
Üzülme bil ki aðladýðýn kadar güleceksin
Sakýn bitti sanma her þeyi,
Sevdiðin kadar sevileceksin.
Güneþin doðuþundadýr doðanýn sana verdiði deðer
Ve karþýndakine deðer verdiðin kadar insansýn
Bir gün yalan söyleyeceksen eðer
Býrak karþýndaki sana güvendiði kadar inansýn.
Ay ýþýðýndadýr sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldýðýn kadar ona yakýnsýn
Unutma yagmurun yaðdýðý kadar ýslaksýn
Güneþin seni ýsýttýðý kadar sýcak.
Kendini yalnýz hissetiðin kadar yalnýzsýn
Ve güçlü hissettiðin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiðin kadar güzelsin..
Ýþte budur hayat!
Ýþte budur yaþamak bunu hatýrladýðýn kadar yaþarsýn
Bunu unuttuðunda aldýðýn her nefes kadar üþürsün
Ve karþýndakini unuttuðun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandýðý kadar güzeldir
Kuþlar ötebildiði kadar sevimli
Bebek aðladýðý kadar bebektir
Ve herþeyi öðrendiðin kadar bilirsin bunu da öðren,
Sevdiðin kadar sevilirsin…
Can Yücel

[MADEN_AVCISI]

Zindandan Mehmet’e Mektup
Zindan iki hece Mehmed’im lafta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de geri adam boynunda yafta…
Halimi düþünüp yanma Mehmed’ im!
Kavuþmak mý? … Belki… Daha ölmedim!
Avlu… Bir uzun yol… Tuðla döþeli,
Kýrmýzý tuðlalar altý köþeli.
Bu yolda tutuktur hapse düþeli…
Git vegel… yüz adým… Bin yýllýk konak.
Ne ayak dayanýr buna, ne týrnak
Bir alem ki, gökler boru i…Zindan iki hece Mehmed’im lafta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de geri adam boynunda yafta…
Halimi düþünüp yanma Mehmed’ im!
Kavuþmak mý? … Belki… Daha ölmedim!
Avlu… Bir uzun yol… Tuðla döþeli,
Kýrmýzý tuðlalar altý köþeli.
Bu yolda tutuktur hapse düþeli…
Git vegel… yüz adým… Bin yýllýk konak.
Ne ayak dayanýr buna, ne týrnak
Bir alem ki, gökler boru içinde!
Akýl olmazlarýn zoru içinde.
Üstüste sorular soru içinde:
Düþün mü, konuþ mu sus mu unut mu,,?
Buradan insan mý çýkar, tabut mu?
Bir idamlýk Ali vardý, asýldý
Kaydýný düþtüler, mühür basýldý.
Geçti gitti, Bir kaç günlük fasýldý.
Ondan kalan, boynu bükük ve sefil;
Bahçeye diktiði üç beþ karanfil…
Müdür bey dert dinler bu gün ‘maruzat’!
Çatýk kaþ… hükümet dedikleri zat…
Beni Allah tutmuþ kim eder azat?
Anlamaz; yazýsýz, pulsuz dilekçem…
Anlamaz ruhuma geçti bilekçem!
Saat beþ dedi mi, Bir yýrtýcý zil;
Sayým var, Maltada hizaya dizil!
Tek yekün içinde yazýl ve çizil!
Ýnsanlar zindanda birer kemiyet
Urbalarla kemik, Mintanlarla et.
Somurtuþ ki býçak, Nara ki tokat;
Zift dolu gözlerde karanlýk kat kat…
Yalnýz seccademin yüzünde þevkat;
Beni kimsecikler okþamaz madem;
Öp beni anlýmdan, Sen öp seccadem!
Çaycý, getir ilaç kokulu çaydan!
Dakika düþelim senelik paydan!
Zindanda dakika farksýzdýr aydan.
Karýþtýr çayýný zaman erisin;
Köpük köpük, Duman duman erisin!
Peykeler duvara mýhlý peykeler;
Duvarda, baþlardan, yaðlý lekeler,
gömülmüþ duvara, baþ baþ gölgeler
Duvar katil duvar, yolumu biçtin!
kanla dolu sünger… beynimi içtin!
sükut… kývrým kývrým uzaklýk uzar;
Tek nokta seçemez Dünyadan nazar.
Yerinde mi acep ölü ve mezar
yer yüzü boþaldý, habersiz miyiz?
Güneþe göç varda kalan biz miyiz?
Ses demir, su demir ve ekmek demir…
Ýstersen demirde muhali kemir,
Ne gelir elden kader bu emir…
Garip pencerecik, küçük, daracýk;
Dünya ya kapalý, Allah’a açýk.
Dua dua, eller karýncalanmýþ;
Yýldýzlar avuçta, gök parçalanmýþ.
gözyaþý bir tarla, hep yoncalanmýþ…
Bir soluk, Bir tütsü Bir uçan buðu
Ýplik ki incecik, örer boþluðu.
Ana rahmi zahir þu bizim koðuþ;
Karanlýðýnda nur, yeniden doðuþ…
Sesler duymaktayým: Davran ve boðuþ!
Sen bir devsin yükü aðýrdýr devin!
Kalk ayaða dim dik doðrul ve sevin!
Mehmed’im sevinin baþlar yüksekte!
Ölsekte sevinin, eve dönsek de!
Sanma bu tekerlek kalýr tümsekte!
Yarýn, elbet bizim, elbet bizimdir!
Gün doðmuþ, gün batmýþ, ebed bizimdir!
Necip Fazýl Kýsakürek

[MADEN_AVCISI]

ÝMKANSIZ AÞK

Falcý kadýn yalan söylüyor yalan
Bizi birbirimiz için yaratmýþ Tanrýmýz
Nasýl mümkün deðilse
Yýldýzlarý toplamak gökyüzünden
Öylesine imkansýz bir þey aþkýmýz
Kurudu gölgesinde oturduðumuz aðaçlar
Bahçelerde sevdiðin çiçekler kalmadý
Sadece hatýralarda ebedi olan
Vazgeçemediðimiz, unutamadýðýmýz
Onlar bile bize yar olmadý
Unut benden kalan ne varsa
Unutmak tesellidir ya…Falcý kadýn yalan söylüyor yalan
Bizi birbirimiz için yaratmýþ Tanrýmýz
Nasýl mümkün deðilse
Yýldýzlarý toplamak gökyüzünden
Öylesine imkansýz bir þey aþkýmýz
Kurudu gölgesinde oturduðumuz aðaçlar
Bahçelerde sevdiðin çiçekler kalmadý
Sadece hatýralarda ebedi olan
Vazgeçemediðimiz, unutamadýðýmýz
Onlar bile bize yar olmadý
Unut benden kalan ne varsa
Unutmak tesellidir yalnýzlýðýn
Güneþi bir kadeh þarap gibi içip
Delicesine sarhoþ olmak
En güzel tarafý imkansýzlýðýn
Ümitlerimiz fýrtýnalý denizler ortasýnda
Bir hurda teknedir þimdi
Dalgalar dünden daha zalim
Rüzgar daha hoyrat
Ne bulut var ufuklarda ne gemi
Mevsimler toz pembe deðil
Gündüzler gecedir, geceler zindan
Güneþin doðmasýný beklemek boþuna
Boþuna artýk medet ummak
Taþ kalpli zamandan
Ýnan ki! Kýrýlmýþ bir ayna gibi
Paramparça, kýrýk dökük aþkýmýz
Çaresizliðin, ümitsizliðin türküsü
Türkülerin en içlisi, en hüzünlüsü
Büyük aþkýmýz
Ümit Yaþar Oðuzcan

[MADEN_AVCISI]

YALNIZLIK ÞÝÝRÝ
Bilmezler yalnýz yaþamayanlar,
Nasýl korku verir sessizlik insana;
Ýnsan nasýl konuþur kendisiyle;
Nasýl koþar aynalara,
Bir cana hasret,
Bilmezler.
Orhan Veli Kanýk

[MADEN_AVCISI]

AÞK DERSI
Yabancý bir televizyon görüncesinde
Bitkilerin nasýl çiftleþtiðin seyrederken aðlýyorum
Derken aklýma geliyor Güler’le ilk seviþtiðimiz
Orda da aðladýðýmý gülerek hatýrlýyorum
YOKLUÐUNDAKÝ SEN
Yine yalnýz deðilim her zamanki gibi
Bu Uzakdoðu gecesinde yokluðunlayým
Aramýzda yirmibeþbin kilometre
Sen kýþtasýn ben yazdayým
Sen bir yarýsýnda dünyanýn
Ben öte yarýsýndayým
Yine de býrakmýyor ellerimi yokluðun
Daha da bir gönlümcesin
Varlýðýndan bin kat güzel
O yalýmsal çýplaklýðýn yalaz yalaz
Ve en gizlerden konuþurken ellerin
Ýçimden gelmiyor mektup yazmak demeden
Seviþiyoruz yirmibeþbin kilometreden

[MADEN_AVCISI]

SENI SEVIYORDUM

Sana uzak kentlerden birinde zamanýn bir yerinde seni ve senli günleri anýmsattý akþam güneþi…
Onca zamanýn üstünde eskimeyen bir düþüncesin þimdi
Ýnsan hergün anýmsarmý ayný gözleri
SENÝ SEVÝYORDUM ve senin haberin yoktu
Saçlarýný izliyordum uzaktan, kulaðýnýn arkasýna düþüþü ve burnun, herkesden baþkaydý iþte…
Güldüðü zaman yukarýya bakardý;
Yukarý kalkan baþýn ve gülen gözlerin vardý…
Ne güzeldiler sen bilmiyordun

[MADEN_AVCISI]

BEN SENÝ SEVÝYORDUM…
Kalbime sýðmýyordu aklýmdan geçenler
Duvarlara, vitrin camlarýna, kaldýrýmlara çarpýyordu
Geri dönüyordu, çoðalýyordu
Senin sesini duyduðum masalarda erteliyordum herþeyi, herseyi erteliyiþim oluyordun
Kalp aðrýsý oluyordun,
Birlikte soluduðumuz sokak isimleri oluyordun,
Mevsimler deðiþiyor ve büyüyorduk,
Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alýyorduk ve bazen tekin olmayan sularýn üzerinden atlýyorduk
Cesurduk…
Ufuk çizgisi maviydi, gün batýmý hep turuncu ve kýzmýzýydý bütün karanfiller…
Ben SENÝ SEVÝYORDUM sen bilmiyordun…
Sevinçlerim oluyordun arasýra sen hiç bilmiyordun
Sonra herhangi biri oldun, bütün sevinçlerim bittikten sonra
Yaðmurlar yaðdý, serin haziran akþamlarý
Derken bir gün uzaktan gördüm seni…
Saçlarýn bana inat baþýn herseye meydan okuyarak iþte yine ayný
Kalbimi acýttý her zaman ki gibi…
Deðiþtik sanýyordum ve sen yine bilmiyordun
Þimdi bunlarý anlatsa sana birileri kim bilir yada boþver bilme en iyisi…