Sevdiðimiz Þiirler

[MADEN_AVCISI]

Onur Çiðdem


özledim seni...
ayrýlýk yüreðimi uyuþturuyor karýncalandýrýyor nicedir.
beynimi uyuþturuyor özlemin...
çok sýk birlikte olmasak bile
benimle olduðunu bilmenin
bunca zamandýr içimi ýsýttýðýný
yeni yeni anlýyorum
Yokluðun,
Hatýrladýkça yüreðime saplanan bir sizi olmaktan çýkýp
mütemadiyen bir boþluða
Sabahlarý seni okþayarak baþlamalarý
aksamlarý her isi bir kenara koyup
seninle baþ baþa konuþmalarý özlüyorum;
oynaþmalarýmýzý,
yürüyüþlerimizi,
sevimli haþarýlýðýný,
çocuksu küskünlüðünü...
Nasýlda serttin baþkalarýna karþý
beni savunurken;
ve ne kadar yumuþak
bir çift kýsýk gözle kendini
ellerimin okþayýþýna býrakýrken
Gitmeni asla istemediðim halde
buna mecbur olduðunu görmek
ve sana bunlarý söylemeden
'git artýk' demek
'beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk
kavuþacaksýn mutluluða'
demek sana nede zor
seni görmemek ve belki yýllar sonra
karsýlaþtýðýmýzda
bana bir yabancý gibi bakmaný istemek senden...
yeni bir sevdayý yasakladýðým kalbime söz geçirmek....

[MADEN_AVCISI]

Aþk Mýydý O?

Aþk mýydý o, aþkýmsý bir þey miydi
Neydi çekip kendine, beni baðlayan
Kanatan dudaðýmý, tenimi daðlayan
Elleri ta içimde o dev miydi

Etime bir alev deðmiþçesine
Nasýl da yakardý öptüðü zaman
Bir su gibi akýp gitti avuçlarýmdan
Yorgunum þimdi bin yýl sevmiþçesine

Hani o yalnýz benim olan gül, kýrmýzý
Gözlerimin önünde açýlan sonsuz bahçe
Hani, o var olmalarýmýz öpüþtükçe
O delice sürdürmeler yaþantýmýzý

Hiç doymamak oysa, tene, kokuya, aþka
Sarýldýkça güçlenmek, bütünlenmek
Kudurmuþ arzularla zamaný yenmek
Ve en kuytularda buluþmak korka korka

Kimi gün utanmak otlardan, çimenlerden
Kimi gece mýhlamak gölgemizi duvara
Varmak için o sevgiyle açýlmýþ kollara
Apansýz düþmek yükseklerden bir yerden

Oydu iþte alýþtýðým, özlediðim þimdi de
Sevgice bir tutku, aþkýmsý bir yakýnlýk
Avunmak... Kýrýk dökük anýlarla artýk
Kimbilir? o geceler yaþanmadý belki de

Ümit Yaþar OÐUZCAN

[MADEN_AVCISI]

Baþkalaþan Aþk

Adýný anmak güzeldi,
dost aðýzlarda sana dair cümlelerin
ýslatýlmasý...
Adýný anmak...
Yüksek sesle, kimsesiz gecelerin düþsel
avuntularýna sýrt çevirip senden söz açmak...
Biraz gülünç, biraz sitemkar...
güzeldi...
Adýnýn Türkçedeki yankýsý özeldi...

Seninle yoðurt yemek, kendi Kanlýcanlý,
Sülalesi Kandilli yoðurtçunun mekanýnda...
Denize amors durup, yüzüne
cepheden bakmak güneþli bir mavilikte....
güzeldi..

Ýpe sapa konuþlanmaz bahanelerle elini tutmak,
yüzünde
Yüzyýllýk bir hasreti gidermek güzeldi...


Güzeldi'li geçmiþ zamanlarý düþünüyorum
þimdi...
Cümlelerimiz öznesiz...Umursayan yok,
Kanlýca'daki yoðurdu...

ve eþikteki öpücük, tarih bilinci olmayan bir
aþkýn mührüdür artýk...

Yýlmaz Erdoðan

[MADEN_AVCISI]

SENÝ DÜÞÜNMEK

Seni düþünmek güzel þey, ümitli þey,
Dünyanýn en güzel sesinden
En güzel þarkýyý dinlemek gibi birþey...
Fakat artýk ümit yetmiyor bana,
Ben artýk þarký dinlemek deðil,
Þarký söylemek istiyorum.

NAZIM HÝKMET

[MADEN_AVCISI]

Ayrýlýrken

Dinle sevdiðim, bu ayrýlýk saatidir.
Dünya var olalý beri çirkin ve soðuk,
Erken içeceðimiz bir ilaç gibi.
Tadý dudaklarýmýzda acýmsý, buruk.
Bu saatte gözyaþlarý, yeminler,
Boþ bir tesellidir inandýðýmýz.
Perde kapanýyor, film bitiyor iþte,
O hiç bitmeyecek sandýðýmýz...
Görüyorsun, konuþacak bir þeyimiz kalmadý.
Sadece bakýþlarýmýzda hüzün.
Ýþte ayrýlýk bu; hiç beklemediðimiz...
O ikiz kardeþi ölümün.
Anlýyorum bir daha görüþemeyeceðiz
Bu son buluþmamýzdýr seninle
Yeni bir hayata baþlayacaksýn artýk
Onunla, o yeni sevgilinle.
Anlýyorum artýk o öpecek ellerini
Kulaðýna aþký o fýsýldayacak
Ýçinde bir piþmanlýktan baþka
Benden eser kalmayacak.
Sigaraný söndür , kalkabiliriz
On adým sonra yollarýmýz ayrýlmalý
Sakýn aðlama ve bir þey söyleme bana
Ýnsan ayrýlýrken bile büyük olmalý.

Ümit Yaþar OÐUZCAN

[MADEN_AVCISI]

AÞK

Sen kocaman çöllerde bir kalabalýk gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balýk gibisin.
Bir ýsýtýr,bir üþütür,bir aðlatýr,bir güldürür;
Sen hem bir hastalýk hem de saðlýk gibisin.

ÖZDEMÝR ASAF

[MADEN_AVCISI]

HOÞÇA KAL

Bazen hiç anlamadan çýkýverir dudaklarýmýzdan,
Bazen derin bir acýyla söyleriz,
Gidenlerin ardýndan.
Belki bir gün yeniden görme umuduyla,
Ýki yabancý gibi karþýlaþma korkusuyla,
Hoþça kal diyoruz gidenin ardýndan.
Canýmýzý yakýyor belki bu kelime7
Ýstemeden söyleriz zaten çok kere,
Gitme! Demeyi gururumuza yediremeyince,
Hoþça kallarý siper ediyoruz önümüze.
Bir buruk hüzün çöker yüreðine,
Alýþkýn deðilsindir ki gitmelere,
Söylenen ise sadece üç hece;
Hoþça kal
Son bakýþýdýr belki gözlerine,
Son yaslayýþýdýr baþýný sinene,
Ýki damla yaþ süzülür gözlerinden,
Kaçýrýrsýn gözlerini gurur denen illet yüzünden.
Belki kalacak gitme diyebilsen,
Söyleyemezsin iþte gururun yüzünden.
Tekrar görme umuduyla,
Hoþça kallarla uðurlarsýn.
Ýçinden desende,
Gitme kal benimle.
Dudaklarýndan çýkan üç hece
HOÞ-ÇA-KAL olur çoðu kere.

[MADEN_AVCISI]

Hasret Kokusu

Geçmiþte kalan hasretin,
Hala içimi ýsýtýyor.
Gözlerinin,gözlerime bakýþý,
Kalbimi derinden yakýyor.

Ýlk görüþte,
kalbimden aþaðý sýzan bir þey hissetim,
Acaba neydi,çok merak ettim.
Senin için ömrümü,hayatýmý verdim.

Senin gidiþini izlemek,
Can çekiþen kelebeði,
Ýzlemek kadar zordu benim için,
Söyle,sen bana ne söz vermiþtin.

Peþinden koþmakla geçti ömrüm,
Senin aþkýn için,
Ben kendimi topraða gömdüm.
Sen býrakýp gidince,
Közü sönmüþ bir kömüre döndüm.

Seni sen olduðun için sevdim,
Seni,hep bekledim,
Göremeyince seni yakýnýmda,
kendimi asmak bile istedim.