Dünya dedikleri bir büyük handýr
Veysel durmaz aðlar bunca zamandýr
Az yaþar çok yaþar sonu verandýr
Bir gün göçüm çeker ömür kervaný
Ruhun þad olsun büyük ozan Veysel
Dünya dedikleri bir büyük handýr
Veysel durmaz aðlar bunca zamandýr
Az yaþar çok yaþar sonu verandýr
Bir gün göçüm çeker ömür kervaný
Ruhun þad olsun büyük ozan Veysel
...
Oturmuþum deniz kýyýsýna,
bakýyorsun limana giren Amerikan zýrhlýsýna.
Hastasýn, açsýn, öfkelisin.
O da bakýyor sana,
hem de nasýl,
efendinmiþ,
patronunmuþ,
sahibinmiþ gibi itoðlu it.
...
NAZIM HÝKMET
Bir þiir kitabý.
Okudum mu?
Henüz hayýr.
Bir þiir kitabý, þiir gibi bir makale ile ancak bu kadar þiirsellikle tanýtýlabilir.
Üstelik bizzat þairi ile.
https://www.aydinlik.com.tr/dunya-ev...ari-nisan-2019
Madem Ýyisin
Anladýk iyisin,
Ama neye yarýyor iyiliðin.
Seni kimse satýn alamaz,
Eve düþen yýldýrým da
Satýn alýnmaz.
Anladýk dediðin dedik,
Ama dediðin ne?
Doðrusun, söylersin düþündüðünü,
Ama düþündüðün ne?
Yüreklisin,
Kime karþý?
Akýllýsýn,
Yararý kime?
Gözetmezsin kendi çýkarýný,
Peki gözettiðin kimin ki?
Dostluðuna diyecek yok ya,
Dostlarýn kimler?
Þimdi bizi iyi dinle:
Düþmanýmýzsýn sen bizim
Dikeceðiz seni bir duvarýn dibine
Ama madem bir sürü iyi yönün var
Dikeceðiz seni iyi bir duvarýn dibine
Ýyi tüfeklerden çýkan
Ýyi kurþunlarla vuracaðýz seni.
Sonra da gömeceðiz
Ýyi bir kürekle
Ýyi bir topraða.
Bertolt Brecht
Gök sarý, toprak sarý, çýplak aðaçlar sarý...
Arkada zincirlenen yüksek Toros Daðlarý,
Önde uzun bir kýþýn soldurduðu etekler,
Sonra dönen, dönerken inleyen tekerlekler...
BEN DEÐÝLDÝM
Bir aksam ustu pencerenden bakýyordun
Aðýr aðýr, yollara inen karanlýða.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin baþladý hýzlý hýzlý çarpmaya..
O gecen ben deðildim.
Bir gece, yataðýnda uyuyordun..
Uyanýverdin birden, sessiz dünyaya.
Bir rüyanýn parçasýydý gözlerini açan,
Ve karanlýklar içindeydi odan...
Seni gören ben deðildim.
Ben çok uzaktaydým o zaman,
Gözlerin kavuþtu aðlamaya, sebepsiz aðlamaya.
Artýk beni düþünmeye baþladýðýndan
Býraktýn kendini aþk içinde yasamaya..
Bunu bilen ben deðildim.
Bir kitap okuyordun dalgýn..
Ýçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardý.
Genç bir adamý öldürdüler romanda.
Korktun, bütün yininle aðlamaya baþladýn..
O ölen ben deðildim..
ÖZDEMÝR ASAF
AN
Gülüþ bir yanaþýmdýr bir öbür kiþiye;
Birden iki kiþiyi döndürür bir kiþiye..
Anýlarýndan kale yapýp sýðýnsa bile,
Yetmez yalnýz baþýna bir ömür bir kiþiye.
ÖZDEMÝR ASAF
ÇocukIuðunu düþünüyorum EmiIia
Deniz boyundaki ýssýz yoIu sabahIeyin
Hani saçIarýn, atkýn uçuþurdu rüzgarda
Kokusunu duyuyorum bembeyaz gömIeðinin
Seni kucaðýma aIýyorum EmiIia
Ben büyüttüm seni, ben yetiþtirdim
Bugüne bu sevdaya
Topraðým ekmeðim kitabým þiirim
Sen ne varsa iyiden doðrudan yana
Gözümün nuru, baþýmýn tacý, efendim
Seni Düþünüyorum – Melih Cevdet Anday
Yer Ýmleri