Sevdiðimiz Þiirler

[MADEN_AVCISI]

Zulmü alkýþlayamam, zalimi asla sevemem;
Gelenin keyfi için geçmiþe kalkýp sövemem.
Biri ecdadýma saldýrdýmý, hatta boðarým! ...
-Boðamazsýn ki!
-Hiç olmazsa yanýmdan kovarým.
Üçbuçuk soysuzun ardýndan zaðarlýk yapamam;
Hele hak namýna haksýzlýða ölsem tapamam.
Doðduðumdan beridir, aþýðým istiklale;
Bana hiç tasmalýk etmiþ deðil altýn lale!
Yumuþak baþlý isem, kim dedi uysal koyunum?
Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum!
Kanayan bir yara gördüm mü yanar ta ciðerim,
Onu dindirmek için kamçý yerim, çifte yerim!
Adam aldýrmada geç git! , diyemem aldýrýrým.
Çiðnerim, çiðnenirim, hakký tutar kaldýrýrým!
Zalimin hasmýyým amma severim mazlumu...
Ýrticâýn þu sizin lehçede ma'nâsý bu mu?
Mehmet Akif Ersoy

[MADEN_AVCISI]

Gitme, sonbahar oluyorum, sonrasý hiç
Aðaçlar bükmesinler n'olursun boyunlarýný
Neden akþam oluyorum tren kalkýnca
Kýrlangýçlar birdenbire çekip gidince
Mendiller sallanýnca neden týkanýyorum
Öyle çok acýmasýz ki, öyle birdenbire ki
Az önceki çiçekler nasýl da diken diken
Gitme, sonbahar oluyorum, sonrasý hiç.
O sularda çimdik, bitti; köprüleri geçtik, bitti
O elmanýn tadý orda, o kuþ çoktan öttü, bitti
Artýk çocuk deðiliz, susarak da bir þeyler diyebiliriz
Günler devlet alacaðý, yýllar bir kadehçik buzlu raký
Oyunlar oyuncaksý, oyuncaklar eski þarký
Kavaklara oklu yürek çizip duran o çaký
Nerde þimdi, nerde þimdi, nerde o kan sarhoþluðu
Gitme, sonbahar oluyorum, sonrasý hiç.
Hasan Hüseyin Korkmazgil

[MADEN_AVCISI]

Ýnsan bu, su misali, kývrým kývrým akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuþlardan, hep basamak basamak;
Benimse alýn yazým, yokuþlarda susamak.
Her þey akar, su, tarih, yýldýz, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Akýþta demetlenmiþ, büyük, küçük, kâinat;
Þu çýkan buluta bak, bu inen suya inat!
Fakat Sakarya baþka, yokuþ mu çýkýyor ne,
Kurþundan bir yük binmiþ, köpükten gövdesine;
Çatlýyor, yýrtýnýyor yokuþu sökmek için.
Hey Sakarya, kim demiþ suya vurulmaz perçin?
Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur,
Sýrtýna Sakaryanýn, Türk tarihi vurulur.
Eyvah, eyvah, Sakaryam, sana mý düþtü bu yük?
Bu dâva hor, bu dâva öksüz, bu dâva büyük! ..
Ne aðýr imtihandýr, baþýndaki, Sakarya!
Binbir baþlý kartalý nasýl taþýr kanarya?
Ýnsandýr sanýyordum mukaddes yüke hamal.
Hamallýk ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,
Yalnýz acý bir lokma, zehirle piþmiþ aþtan;
Ve ayrýlýk, anneden, vatandan, arkadaþtan.
Þimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu ân;
Kehkeþanlara kaçmýþ eski güneþleri an!
Hani Yunus Emre ki, kýyýnda geziyordu;
Hani ardýna çil çil kubbeler serpen ordu?
Nerede kardeþlerin, cömert Nil, yeþil Tuna;
Giden þanlý akýncý, ne gün döner yurduna?
Mermerlerin nabzýnda hâlâ çarpar mý tekbir?
Bulur mu deli rüzgâr o sedayý: Allah bir!
Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;
Sakarya, kandillere katran döktü geceler.
Vicdan azabýna eþ, kayna kayna Sakarya,
Öz yurdunda garipsin, öz vatanýnda parya!
Ýnsan üç beþ damla kan, ýrmak üç beþ damla su;
Bir hayata çattýk ki, hayata kurmuþ pusu.
Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek;
Siz, hayat süren leþler, sizi kim diriltecek?
Kafdaðýný assalar, belki çeker de bir kýl!
Bu ifritten sualin, kýlýný çekmez akýl!
Sakarya, sâf çocuðu, mâsum Anadolunun,
Divanesi ikimiz kaldýk Allah yolunun!
Sen ve ben, gözyaþiyle ýslanmýþ hamurdanýz;
Rengimize baksýnlar, kandan ve çamurdanýz!
Akrebin kýskacýnda yoðurmuþ bizi kader;
Aldýrma, böyle gelmiþ, bu dünya böyle gider!
Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;
Sen kývrýl, ben gideyim, Son Peygamber Kýlavuz!
Yol onun, varlýk onun, gerisi hep angarya;
Yüzüstü çok süründün, ayaða kalk, Sakarya! ..
(1949)
Necip Fazýl Kýsakürek

[MADEN_AVCISI]

Soðuk ve þehirlerarasý otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam...
Ben seninle bir gün Veyselkarani'de haþlama yeme ihtimalini sevdim.
Ýlkokulun silgi kokan, tebeþir lekeli yýllarýnda
Ankara'da karbonmonoksit sonbaharlar yaþanýrdý o zaman
özlemeye baþladým herkesi...
Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye baþladým sonra..
Bizim Kemalettin Tuðcu'larýmýz vardý...
Bir de camlarýn buðusuna yazý yazma imkaný...
Yumurta kokan arkadaþlarla paylaþýlan kahverengi sýralarda,
solculuk oynamaya baþladýk..
Ben doktor oluyordum sen hemþire, geri kalanlar kontrgerilla...
Kýrmýzý boyalarla umut ikliminde harfler yazýlýyordu pütürlü duvarlara ve
Türk Dil Kurumu'na inat bir Türkçeyle...
Aðbilerimizden öðrendik, S harfinden orak çekiç figürleri türetmeyi..
Ankara'ya usul usul karbonmonoksit yaðýyordu.
Ve kapalý mekanlarda seviþmeyi öneriyordu haber bültenleri.
Oysa Ankara'da hiç seviþmedim ben.
Disiplin kurulunda tartýþýlan aþkým olmadý benim..
Sýnýfça gidilen pikniklerde kýçýmýza batan platonik dikenleri saymazsak..
Ankara'ya usul usul kurþun yaðýyordu..
Ve belli bir saatten sonra sokaða çýkmamayý öneriyordu haber bültenleri.
Oysa hiç kurþun yaram olmadý benim
Ve hiç bir mahkeme tutanaðýnda geçmedi adým
Çatýþmalarýn ortasýnda sevimli bir çocuk yüzüydüm sadece
Sana þiirler biriktiriyordum fen bilgisi defterimde, ama sen yoktun
Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum, suni teneffüs saatlerinde
Okul servisi seni hep zamansýz, amansýzca bir lojman griliðine götürüyordu
Ben, senin benimle Tunalý Hilmi Caddesi'ne gelebilme ihtimalini seviyordum.
Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum.
Yaz sýcaðý topraða çekiyor da tenimin çatlamaya hazýr gevrekliðini
Sonra otobüs oluyordum, kýrýk yarýk yollarýn çare bilmez sürgünü
Ne yana baksam dað ve deniz sanýyordum
Muþ ovasýnýn yalancý maviliðini
Otobüs oluyordum bir süre
Yanýmýzdan geçen kara trenlerle yarýþýyordum, yanaðým otobüs camýnýn garantisinde
Otobüs oluyordum
Bir ülkeden bir iç ülkeye
Çocukluðuma yaklaþtýkça büyüyordum.
Zap suyunun sesini baþýna koyuyordum þarkýlarýmýn listesinin
Korkuyordum
Sonra iniyordum otobüsten
Çarþýdan bizim eve giden, ömrümün en uzun,
ömrümün en kýsa, ömrümün en çocuk,
ömrümün en ihtiyar yolunu koþuyordum.
Çünkü sonunda annem oluyordum, babam kokuyordum sonunda..
Soðuk ve þehirlerarasý otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam
Ben seninle bir gün Van'daki bir kahvaltý salonunda
Ben seninle sadece bilmek zorunda kalanlarýn bildiði
bir yol üstü lokantasýnda
Ben seninle, Aðrý daðýna mistik ve demli bir çay kývamýnda bakan
Doðubeyazýt'ýn herhangi bir toprak damýnda
Ben seninle herhangi bir insan elinin
terli coðrafyasýnda olma ihtimalini sevdim
Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim!
Yýlmaz Erdoðan

[MADEN_AVCISI]

Kime sordumsa seni doðru cevap vermediler;
Kimi alçak, kimi hýrsýz, kimi deyyus! dediler...
Künyeni almak için, partiye ettim telefon:
Bizdeki kayda göre, þimdi o mebus dediler! ..
Neyzen Tevfik

[MADEN_AVCISI]

Ben acýlar denizinde boðulmuþum
iþitmem vapur düdüklerini, martý çýðlýklarýný
Dalgalar her gün bir baþka kýyýya atar beni
Duyarým yosunlarýn benim için aðladýklarýný..........
..........

Ümit Yaþar Oðuzcan

[MADEN_AVCISI]

Can verme sakýn aþka aþk afeti candýr
Aþk afeti can olduðu meþhuru cihandýr
Sakýn isteme sevdayý gam aþkta her an
Kim istedi sevdayý gamlý aþk ziyandýr
Her ebrulu güzel elinde bir hançeri honriz
Her zülfü siyah yanýnda bir zehirli yýlandýr
Yahþi görünür yüzleri güzellerin emma
Yahþi nazar ettikte sevdalarý yamandýr
Aþk içre azap olduðu bilirem kim
Her kimseki aþýktýr iþi ahü figandýr
Yadetme güzel gözlülerin merdümi çeþmin
Merdüm deyip aldanma kim içtikleri kandýr
Gel derse Fuzuli ki güzellerde vefa var
Aldanmaki þair sözü elbette yalandýr.
Fuzuli

[MADEN_AVCISI]

Yaþamak uðruna
ölmek bu olsa gerek
Sevmek uðruna
acý çekmek bu olsa gerek
Hayat uðruna
savaþmak bu olsa gerek
Peki ya senin uðruna
Üzülmek niye?
Yýlmaz Erdoðan