Sevdiðimiz Þiirler

[MADEN_AVCISI]

Bahçe kapýsýndan sýzdýlar...
Aralýk kalmýþ neresi varsa hayatýmýn...
Bünyede bastýrýlmamýþ ne kadar isyan varsa ordan.
Daha asitli bir yalnýzlýk için
Dilek tutuyorum þarkýlara,
Sýradaki benim þansýma diyorum;
Haberler baþlýyor birden,
Benden,
Hazin biçimde bahseden.
Kumsallarýn istenmeyen kaç kum tanesi varsa
Önde gideniyim her tazyikli alkýþta..
Zayii makamýnda bestelenmiþ yazýlar kaldý avluda.
Gitme diye
Yalan bile söylerim,
Yerini söylerim
Ne saklamýþsan
Kal diye!
Bu yaz'ý serin tutalým diye
Çýplak tenlerde,
Geceyarýsý tatlý bir soðukluk olsun diye
Her seviþme,
Aramýzdaki her üryan geliþme!
Hem gidenedir bu þiir
Hem gelecek olana....
O da biraz oyalanýp
Gider nasýlsa?
Hep haberler baþlayacak biliyorum,
Hangi þarkýyý seçsem þansýma.
Þimdi þifa niyetine giriyorum sulara.
Mavisine deðil denizin.
Sade tuzuna.
Yýlmaz Erdoðan

[MADEN_AVCISI]

Kente yanlýzlýk gelirdi sen uyuyunca
Yüzümde mevsim deðiþirdi uyandýðýnda
Bilmezdin gizliden seni sevdiðimi
Aþkýn içimde solardý adýn bahardý
Eteðini koþtururdun sokaðýmýzda
Sokak sus pus olur sana bakardý
Bilmezdin gizliden izlediðimi
Gözlerim gözlerinden korkardý
Hatýrlýyorum adýn bahardý
Sokakta bir bayramdý durakta bekleyiþin
Sanki sonsuz bir ayrýlýktý okula gidiþin
Bilmezdin her sabah seni yolcu ettiðimi
Yüreðim yol boyu ardýndan aðlardý
Hatýrlýyorum adýn bahardý
Yýlmaz Erdoðan

[MADEN_AVCISI]

Tanrým nereye baksam yeþil kasýrgalar
O sevip gitmekse o
Çok uzak ve yemyeþil bakmaksa
Tanrým nereye baksam yeþil kasýrgalar
Yýlmaz Erdoðan

[MADEN_AVCISI]

Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çýplak bir efkar sözcüðü
Biz ne zaman içsek,
Sabah akar meycinin cebine
Günde kaç kez öpüþür ki akrep ile yelkovan
Biz ne zaman içsek,
Ýç deðilizdir aslýnda.
Dýþýmýzda bronz bir akþam sözcüðü,
Çýrýl bir efkar sözcüðü
Delikanlý kývamýnda sevda deðilse de
Tabansýz seviþmelerdeki el deðmemiþ piþmanlýk
Biz ne zaman içsek,
iç deðilizdir aslýnda.
Bu alkol ikindisi þiirle
Þimdi burda açýlsaydýn
Adýmýn baþ harfi gibi
Belki aðustos kokardý aðustos
Sen,
Fikrini ipotek etmiþ kiralýk sevdalara
Senine boyuna sevilmiþ sen
Yalaný sevdasýndan büyük sen
Bir bil-sen.
Biz ne zaman içsek seni düþünüyoruz
Genzimizde göl gözyaþlarý
Biz ne zaman içsek,
Ýç deðilizdir aslýnda.
Dýþýmýzda bronz bir Ýzmir akþamý...
Yýlmaz Erdoðan

[MADEN_AVCISI]

nasýl hecelersen hecele
hep ayný biçimde yazýlýyor
ayrýlýk
çok yol bilenler geçti
ayaðýný yordamýna göre uzatan
kurdun kuþun bileceði hal deðilmiþ ya öylesi iþte
eski sözlere yeni kafiye bulmak gerekmez
suyu sefasý kendine yeten
stabilize bir eðlenmektir hayat
her sevdalýya aþýk atmak gerekmez
sen, o hep önden giden
çatallanan bahçesindeyken seviþmenin
ki çýplak ve bensizliði ele almýþken
ne anlattýðýný bilmek istemeyen
þiirler getiririm arkandan
bir devrik cümlem kalýr acýnasý
iki çekingen benzetmem belki
ve derisi soyulmuþ bir nakaratým kalýr
yoluna aðladýðým o türküden
artýk ehemmiyeti kalmaz
köprünün
ve hoþ gül içimlik sularýn
ya da
-içkiden olsa gerek-
masayý yýkan ormancýnýn
nasýl kýydýn diye sormanýn da manasý yoktur
suç delilleri ortadadýr
ve zaten
kim olsa katýlýr akýþýna gerisinin
aman ormancý
caným ormancý
köyümüze býraktýn
yoktan bir acý
acý köyde ya o yüzden türkü,
yoksa roman olacak
kentimizde geçse öyküsü
bir de gülüþün kalýr
diþlerinin etrafýndan
ve biliþin kalýr
her þeyi ama her þeyi
eski haliyle
Yýlmaz Erdoðan

[MADEN_AVCISI]

Sevmek gibi geliyordu her þey,
sevmek gibi gidiyordu kadýn
adýnýn anlattýðý,canýn teni yakmasýydý,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yaðmasaydý...
'bir insaný sevmekle baþlýyordu her þey'
ve boþanmak için
en az iki þahit gerekiyordu
Yýlmaz Erdoðan

[MADEN_AVCISI]

Aþkýmýz iki gözlüklünün öpüþme çabasýydý;
gözlükleri çýkarmak hiç aklýmýza gelmedi.
Hiç düþündün mü belki
Belki, eline en yakýþan taký benim elim.
Belki de en belli olacak yalan, benim söylediðim...
Belki sen ve belki ben...
Yoksulluk, kirden rengi tanýnmayan
bir beyaz tutsaklýk...
Ýnsan kendine iltica edebilir mi?
Ölü olarak ele geçiriliyor en sýcak insan sözleri..
Ve hüznüm bir kamu morgunda iþe baþladý.
Yýlmaz Erdoðan

[MADEN_AVCISI]

Adýný anmak güzeldi,
dost aðýzlarda sana dair cümlelerin
ýslatýlmasý...
Adýný anmak...
Yüksek sesle, kimsesiz gecelerin düþsel
avuntularýna sýrt çevirip senden söz açmak...
Biraz gülünç, biraz sitemkar...
güzeldi...
Adýnýn Türkçedeki yankýsý özeldi...
Seninle yoðurt yemek, kendi Kanlýcanlý,
Sülalesi Kandilli yoðurtçunun mekanýnda...
Denize amors durup, yüzüne
cepheden bakmak güneþli bir mavilikte....
güzeldi..
Ýpe sapa konuþlanmaz bahanelerle elini tutmak,
yüzünde
Yüzyýllýk bir hasreti gidermek güzeldi...
Güzeldi'li geçmiþ zamanlarý düþünüyorum
þimdi...
Cümlelerimiz öznesiz...Umursayan yok,
Kanlýca'daki yoðurdu...
ve eþikteki öpücük, tarih bilinci olmayan bir
aþkýn mührüdür artýk...
Yýlmaz Erdoðan