Hilali Ahmer yani þimdiki Kýzýlay'ýn kurucusu Dikran Peþtemelciyan 1838-1894
Peþtemalciyan,1861'de Paris Üniversitesi Týp Fakültesi'ne girerek,1867'de doktorluk payesini almýþtýr.Müteakiben Ýstanbul'a dönerek,1869'da Beyoðlu'na yerleþmiþtir. 12 Þubat 1869'da Cemiyet-i Týbbiye-i Þahane'ye aza seçilmiþtir.
1880-1881 yýllarýnda Yedikule Surp Pýrgiç Ermeni Hastanesi'nin baþhekimlik görevinde bulunmuþtur. 1884'te Sultan Abdülhamid'in týbbi müsteþarlýðýna atanmýþ ve ayný yýl Société Française d'Hygiéne'e aza seçilmiþtir. 1892'de miri miran (paþalýk) rütbesine yükselmiþtir.
Dr. Dikran Paþa,Kýzýlhaç'la Hilal-i Ahmer'in aralarýnda iliþki kurmalarýnda baþlýca rol oynamýþtýr.Uluslararasý Kýzýlhaç Teþkilatý 1864'te Napoli'den Dr. Palaciano'nun,Paris'ten Henry Arnault'nun ve Cenevre'den Henry Dunant'ýn teþebbüsleri ile meydana gelmiþtir.
1863 yýlý Ekim ayýnda,La Société Genevoise d'Utilité Publixue cemiyetinin baþkaný Gustave Moynier,bir sirkülerle yapýlan teþebbüsleri ve çalýþmalarý açýklayarak,istiþare için Cenevre'ye heyetler gönderilmesini geliþmiþ devletlerden rica etmiþtir.Cenevre'deki ilk istiþare kongresinde,bütün hükümetlere,harp esnasýnda týbbi ve sýhhi hizmet teþkilatlarýnýn ve heyetlerinin tarafsýzlýklarýný korumalarýnýn teklif edilmesi kararlaþtýrýlmýþtýr.
Bu maksatla,bakýmla yükümlü teþkilatlarýn hususi bir niþan kullanmalarý ve kollarýnýn üzerinde bir þerit baðlamalarý,keza,tüm seyyar ve seyyar olmayan hastaneleri için tek bir bayrak kabul etmeleri önerilmiþtir. Ýsviçre'nin Birleþik Þurasý (Le Conseil Fédéral Suisse) Avrupa'daki ve Amerika'daki devletlerden,kati çarelere baþvurmak ve nihai bir karara varmak için,heyetler gönderilmesini rica etmiþtir.
8 Aðustos 1864'te Ýsviçre Genelkurmay Baþkaný General G.H. Dufour'un baþkanlýðýnda ve 16 devletin temsilcilerinin katkýsýyla ilk uluslararasý resmi toplantý (Convention de Genéve) Cenevre'de yapýlmýþtýr.
5 Temmuz 1865'te Osmanlý Devleti de anlaþmayý imzalamýþtýr.
Peþtemalciyan'dan müteþekkil bir komisyon,Sadrazam Mehmed Rüþdü Paþa'ya (1811-1882) müracaat eder. Ýrade-i seniye ile komisyon onaylanýr ve Sadrazam tarafýndan,Mecruhin ve Zuafa-i Askeriyeye Ýmdad ve Muavenet Cemiyeti'nin (Yaralý ve Hasta Askerlere Yardým Cemiyeti) teessüsüne müsaade olunur.
12 Aðustos 1876'da ilk istiþare toplantýsý Mekteb-i Týbbiye-i Þahane Müdürü Marko Paþa'nýn baþkanlýðýnda yapýlýr.
Özetle:
11 Haziran 1868 tarihinde "Osmanlý Yaralý ve Hasta Askerlere Yardým Cemiyeti" adýyla kurulan Kýzýlay,
1877'de "Osmanlý Hilali Ahmer Cemiyeti",
1923'de "Türkiye Hilaliahmer Cemiyeti",
1935'te "Türkiye Kýzýlay Cemiyeti" ve
1947'de "Türkiye Kýzýlay Derneði" adýný almýþtýr.
Kuruluþa "KIZILAY" adýný Atatürk vermiþtir.
Benim Notum: Ermeni olaylarý ve techirinden dolayý olsa gerek Dikran Peþtemelciyan'ýn hizmetleri ve kendisi hakkýnda çok az bilgi vardýr. Nitekim þu anda bile Kýzýlayýn resmi web sayfasýnda ismi dahi geçmez.
Brest-Litovsk Muharebesi, 22 - 30 Haziran 1941
Barbarossa Harekâtý'nýn ilk çatýþmalarýndan biri olarak gerçekleþmiþtir.
Brest müstahkem mevkileri ve özellikle Brest Kalesi, Kýzýlordu tarafýndan Wehrmacht kuvvetleri karþýsýnda savunuldu. Savunma, beklenenden daha uzun bir süre dayanmayý baþardý.
Hem Büyük Vatanseverlik Savaþý'nda, hem de Moskova'nýn, Leningrad'ýn ve Stalingrad'ýn savunulmasýnda, Sovyet direncinin bir sembolü haline geldi.
Bu direnme azmi, Alman savaþ makinesýný sonunda yenilgiye götüren sürecin baþlarýnda yer aldý.
Alman kuvvetleri 29 - 30 Haziran'da bir genel taarruz baþlattýlar. Taarruz, kalenin içlerine kadar ilerledi ve General Zubaçov'la siyasi komiseri General Yefim Fomin'in esir alýnmasýna yol açtý. General Zubaçov, Nazilerin Sovyet savaþ esirlerini imha politikasý doðrultusunda bir toplama kampýna gönderildi ve orada öldü. Yefim Fomin ise hem bir siyasi komiser hem de bir Musevi olduðu için, Hitler'in Kommissarbefehl gereði ele geçirildiði yerde infaz edildi.
Çatýþmalar sonrasý 30 Haziran'da 45. Tümen raporu, yüzü subay olmak üzere 7 bin tutsak alýndýðýný bildirmektedir. Alman kayýplarý 32'si subay olmak üzere 482 ölü ve binin üzerinde yaralýdýr. Doðu Cephesi'nde 30 Haziran itibarýyla toplam Alman kayýplarýnýn 8.886 olduðu göz önüne alýndýðýnda bu rakamýn büyüklüðü ortaya çýkmaktadýr.
Brest tahkimatýnda yaþananlar Stalin'in ölümüne kadar kamuoyuna açýklanmadý. Araþtýrmacý gazeteci Sergey Smirnov, yaþanan olaylarý anlatan kitabý "Brestskaya krepost"'u 1957 yýlýnda yayýnladý. Smirnov, çatýþmalarda ya da Nazi kamplarýnda ölen ve hayatta kalan Brest savunmasýndaki insanlarýn yaþadýklarý hakkýnda araþtýrmalar yaptý. Nazi esir kamplarýnda savaþýn sonuna kadar sað kalmayý baþaranlar savaþtan sonra Sovyetler Birliði'ne geri döndü. Bu insanlar Sovyet yönetimi tarafýndan vatana ihanet ve düþmanla iþbirliði þüphesiyle tutuklanmýþ ve GULAG çalýþma kamplarýna gönderilmiþlerdir. Bu suçlama, Stalin'in 270 No'lu emriyle gerçekleþti.
Stalin sonrasý dönemde hem tahkimatta restorasyona gidildi hem de bu tahkimatlarda savaþanlarýn itibarlarý iade edildi. Brest tahkimatýndaki kahramanca direnmenin, tüm Alman tümenlerinin ileri hareketini yaklaþýk bir ay engellediði ileri sürüldü
Yer Ýmleri