Tarihte Bugün

[metin]

Musul þehir çarþýsý Irak 1932

[metin]

Vietkong saldýrýsýnda atýlan top mermileri ile topraða gömülen amerikan askerleri. 1968 Khe Sanh

[metin]

Yanlýþ uçak gemisine iniþ yapan uçaða gemi personeli tarafýndan alaycý grafiti yazýlar yazýlmýþ.
Bu Amerikan ordusunda bir gelenekmiþ. Bizde malumunuz böyle bir gelenek yok.
Birincisi uçak gemimiz yok. Ýkincisi her ne olursa olsun bizim pilotlarýmýz hata yapmaz.
Ya sis vardýr yada mekanik arýza vardýr...

[metin]

Venedik kanallarýndan biri 1894
fotoðraf Alfred Stieglitz

[metin]

Vietkonglarýn açtýðý ateþle vurulup yanan Amerikan CH-46 helikopteri...1966
Bu kazada biri mürettebat olmak üzere 12 Deniz piyadesi öldü 3 kiþi yaralý kurtuldu.

[zizarazu]

Vietkonglarýn açtýðý ateþle vurulup yanan Amerikan CH-46 helikopteri...1966
Bu kazada biri mürettebat olmak üzere 12 Deniz piyadesi öldü 3 kiþi yaralý kurtuldu.

Rönesans tablosu gibi, altýnada yazacan "SAVAÞIN KAZANANI, BARIÞIN KAYBEDENÝ OLMAZ."

Venus Z10 cihazýmdan hisse.net mobile app kullanarak gönderildi.

[metin]

Belçika cephesinde, ön hatlarda savaþan Alman ve Ýngiliz askerleri, Noel bayramý sebebi ile kazdýklarý karþýlýklý siperlerde kendi iradeleriyle bir ateþkes ilan ederek resmi olmayan bir barýþ yaptýlar. 25 Aralýk 1914

Albay seviyesine kadar toplam 100.000 askerin katýldýðý 3-4 günlük gayri resmi barýþ sürecinde esir ve cenazeler takas edildi. Düþman askerler birbirlerine hediyeler verdi. Aralarýnda maç bile yaptýlar.

1914’ün noel arifesinde, inanýlmaz bir olay vuku bulmaya baþladý. Çamurlu, yarý-donmuþ ve kana bulanmýþ hendeklerden, belli belirsiz Noel þarkýlarý duyulmaya baþlandý. “Her þey sakin, her þey parlak,” diye hem Ýngilizce hem Almanca þarký söylüyorlardý. Askerler, siperleri, aðýr silahlarý, cephane kutularýný, tayýn sandýklarýný ve siperin duvarlarýný tutan tahta kiriþleri mumlar ve kaðýt fenerlerle süsledi.

Alman aksanýyla “Merry Christmas” diye baðýran askerlerin sesini, Ýskoç aksanýyla “Frohe Weinnachten” diye seslenen diðerlerininki izliyordu. Karþýlýklý siperler o kadar yakýndý ki, sözler rahatça duyulabiliyordu. Alman cephesinden ýþýklý noel aðaçlarý yükselirken, Ýngiliz askerleri periskoplarýyla izliyorlardý. Papa'nýn çaðrýsý nedeniyle bir noel ateþkesi dedikodusu çoktan yayýlmýþtý. Bu, o muydu? Yoksa bir tuzak mýydý? Askerler, savaþ gereçlerinin arasýndan kararsýzca bakýyor, bir sonraki hareketlerini düþünüyorlardý. Sýðýnaklarý eþit yoðunlukta coþku ve þüphe kaplamýþtý.

Ve bir Alman askeri kendini ölüme bulanmýþ siperden dýþarý attý. Silahý yoktu. Ýngiliz keskin niþancýlar olduklarý yerden niþan almýþ bekliyorlardý. Sonra birden ardý ardýna baþka Alman askerleri ona katýlmaya baþladý. Onlar da silahsýzlardý. Aylarca süren çatýþmalar yüzünden kaskatý olmuþ, tetikte bekleyen askerler, silahlarýný ardý sýra indirdikçe bir heyecan dalgasýnýn üzerlerinde süzüldüðünü hissediyorlardý.

Ardýndan Ýngiliz askerleri de siperlerinden ayrýlmaya baþladýlar. Ýki taraf da çamurun içinde kaskatý kesilmiþ, üzerleri sabah ayazýyla örtülü arkadaþlarýnýn bedenleri üzerinden geçtiler. Askerler, hâlâ biraz tedirgin, ama gülümseyerek, henüz kimseye ait olmayan o yerde, savaþ alanýnýn ortasýnda buluþtular.

Göz göze el sýkýþtýlar ve birbirlerine evdeki sevdiklerinin resimlerini gösterdiler. Birbirlerine sigara, askeri ambalajlý þekerlemeler, ceket düðmeleri gibi küçük hediyeler verdiler. Ortaklýklarýný hemen fark ettiler ve bu hoþlarýna gitti. Hepsinin aileleri ya fabrika iþçisi, ya ev emekçisi, kýsaca sýradan insanlardý. Bu da onlarý birbirlerine baðladý.

Kýsa süre içinde askerler geçmiþ aylarýn dehþetini hatýladýlar. Ölen arkadaþlarýnýn, bu Allah’ýn unuttuðu yerde darmadaðýn uzanan bedenleri, görmezden gelinecek gibi deðildi. Ýki taraftan karýþýk takýmlar oluþturup, mosmor ve paramparça olmuþ cesetleri sessizce mezarlarýna taþýdýlar.

Ardýndan birisi futbol oynamayý teklif etti. Savaþýn korkunç zorunluluklarýnýn yerine sporu koymuþlardý Askerler, hayatlarý bu maça baðlýymýþçasýna oynadýlar. Her geliþigüzel þutun, pasýn ve golün, eðlence hiç bitmeyecekmiþçesine tadýný çýkardýlar. Takýmlar arasýnda saygý ve sportmenlik hakimdi. O anlarda, artýk birbirleriyle düþman deðillerdi.

Albay mevkiine kadar tüm rütbeli askerler de ateþkese katýldý. Yaþananlar gazetelerde yer almaya baþlayýnca derhal basýna sansür kararý geldi. Hatta buna katýlanlar vatan haini tanýmlamasýna maruz kaldý.

Ancak askerler için eðlence kýsa sürdü. Ýttifak cephesi subaylarý, General Sir Horace Smith-Dorrien’in tüm birimlerdeki rütbelilere yönelik aþaðýdaki emrini uygulamak zorunda kaldýlar.

"Özellikle tatil dönemlerinde, askerlerin moraline yönelik en büyük tehdit açýða çýkar. Bu ve daha önceki savaþ deneyimleri kuþkusuz bir biçimde kanýtlamýþtýr ki; düþmana yakýn mesafedeki bölükler, engel olunmadýðý takdirde bir “yaþa ve yaþat” anlayýþýna kaymaktadýr…
Subaylar ve erler, büyük kayýplarýn verildiði tehlike anlarý gelip çattýðýnda kendilerini içinden çýkarmanýn güç olduðu bir askeri uyuþukluk hâline kaymaktadýrlar…
Birliklerin bu davranýþý anlaþýlabilir ve hatta bir yere kadar anlayýþla dahi karþýlanabilir… Fakat böylesi davranýþlar en çok da komutanlarýn otoritesini sarstýðý ve her rütbeden askerlerdeki savaþ ruhuna zarar verdiði için son derece tehlikelidir.

Bu yüzdendir ki, birliðin kumandaný bölük komutanlarýna, onlar da astkomutanlara savaþ ruhunun körüklenmesinin zorunluluðunu salýk vermelidirler… Düþmanla dostça temaslar, gayrýresmi ateþkesler, her ne kadar cazibeli ve keyifli görünseler de, kati-suretle yasaktýr."

Bu emirle tüm komuta kademesi siperlere geri dönme emri verdiler.
Ölmeye,.. Öldürmeye devam ettiler.


NOT: Sanatçýlar bu olaðanüstü olayý es geçmediler. Olaydan yýllar sonra konuyla ilgili bir çok film yapýldý kitaplar yazýldý. Sanatçý Andrew Edwards'ta olayýn anýsýna "All Together Now" adlý bir reçine heykel yaparak olayý ölümsüzleþtirdi.

[metin]

Çar II. Nikolay, Yekaterinburg’taki bir çiftlik evinde 17 Temmuz 1918 tarihinde tüm ailesi ile beraber kurþuna dizilen son Rus çarýdýr.

Çar II. Nikolay, baþa geldiðinde Rusya güçlü bir devletti, ancak yürüttüðü kötü politikalar nedeniyle ülke adeta çöküþe sürüklendi. Rusya o dönemde köylü toplumu içerisinde bulunan halk fakir durumdaydý. Sarayýn halka ilgisinin azalmasý, ülkede Sosyalist Akýmýn yükselmesine neden oldu. Nikolay, meclis ve halkýn iradesini hiçe saymýþ, artan protestolarý ise sürekli polis gücüyle bastýrmýþtýr.

Dýþ politikada ise sürekli yanlýþlýklar içerisinde olmuþ, devamlý Osmanlý imparatorluðu ile çatýþma halinde kalmýþtýr. Ayný þekilde balkanlarda yanlýþ tutumlarý nedeniyle gereksiz kayýplara yol açmýþtýr. Kendince Rusya' yý ayaða kaldýrmak için Japonya' ya savaþ açmýþ, ancak Rusya - Japonya Savaþýnda (1904-1905) büyük bir hezimete uðramýþ, tüm donanmasýný kaybetmiþtir. Japonya yenilgisi sonrasý halkýn protestolarý artar ve Rusya’nýn itibarý giderek düþmeye baþlar.

1917 yýlýnda yaþanan ilk devrimde çarlýk yönetimine son verilerek geçici hükumet kurulmuþ, ayný yýlýn Ekim ayýnda yapýlan ikinci devrim ile Bolþevik (Komünist ) hükümeti kurulmuþtur.
Vladimir Lenin' in baþýný çektiði grup Çarlýk otokrasisini tamamýyla ortadan kaldýrmýþtýr. Bununla da yetinmeyip Çar II. Nikolay' ý, çocuklarýný, hizmetçileri ve aþçýlarýyla birlikte, hapis tutulduklarý bodrum katýnda kurþuna dizilerek öldürülmüþlerdir.